و من یتق الله یجعل له مخرجا و یرزقه من حیث لایحتسب

تو تقوا را شروع کن، خدا برای تو مخرجی، یعنی محل درآمدی در جنبه ی

 مادی باز می کند و ثروت خوبی به تو می دهد و وضع زندگیت درست

میشود. اگر تقوا را خوب رعایت کنی، یعنی در بیمارستان مریض خوبی

باشی و ناله نکنی، برایت غذای خوب و سیب و گلابی می آورند.

و اما رزق معنوی: اگر تو اهل معنا باشی و روح برایت ارزش داشته باشد و

 امتیازی برای راکب نسبت به مرکب قائل باشی، خدا رزق معنوی تو را هم

 می دهد. نمی شود که کسی شما را دعوت کند و اسب شما را خوب کاه

 و جو بدهد و از خودت پذیرایی نکند.

گاهی عده ای اظهار می کنند که ما استاد لازم داریم و یک نفر را میخواهیم

 که لقمه را در دهان ما بگذارد و اگر هم بشود، خودش بجود. این نیست.

اگر شما تقوا را رعایت کنید، خدای تعالی خودش به موقع روزی معنوی شما

 را می رساند. من این را مکرر تجربه کرده ام.

 یکوقت در تهران یک کسالت روحی پیدا کرده بودم. هر چه فکر می کردم

که چطور خودم را از این کسالت نجات بدهم، با این که یک مقدار وارد هم

بودم، ولی دیدم نمی توانم. مثل گرسنه ای بودم که نمی تواند غذا پیدا کند.

 به دلم افتاد منزل فلان عالم بروم. یکی از علمای معمولی تهران بود. تا

رفتم، گفت: مایلی یک مقدار قرآن برایت بخوانم؟ گفتم: بله. (قبل از اینکه

 انسان پذیرایی بشود، بگویند برایت قرآن بخوانم!) قرآن را باز کرد. آیاتی را

خواند. نسخه ی دقیق و حتمی مرض من بود. سرم پایین افتاد. در یک

حالتی قرار گرفتم که اصلا فکر می کردم دارند به من میگویند که این کارها

را بکن. بعد هم قرآن را تا جایی خواند که من لازم داشتم. سپس قرآن را

کنار گذاشت و چای و خرما آورد. من در فکرم آمد که او حتما یکی از اولیاء

خدا است که از باطن من اطلاع داشته است. تمام قرآن را اگر می گشتیم 

 آیاتی که مناسب روحیه ی من بود پیدا نمی شد، غیر از همین

آیات. پرسیدم: شما چرا قرآن خواندید؟ گفت: همینطوری به دلم افتاد.

خدا می داند که اگر انسان صددرصد تقوا را رعایت کند، رزق معنویش از

جایی که حساب نمی کند (من حیث لایحتسب) به او می رسد.

از فرمایشات استاد در شب دوشنبه ۱۲ محرم ۱۴۱۸

اقتباس از وبلاگ "گنجینه ی حكمت"

http://ganjine5.blogfa.com                                           لطفا داغ كنید