هر کاری را یک جوری انجام بدهید که خدا قبول کند. به عنوان نمـونه گاهی

انسان کتـابی را برای خدا می نویسید، هر چـقـدر هم که آن کتـاب معمولی

باشد در میان مردم جا می افتد و مورد استفاده واقع می شود. شاید بعد از

کتاب مفاتیح الجنان کتابهای دعای زیادی نوشته شد. نمی خواهم بگویم آنها

خـدای تعـالی را منظور نکرده اند ولی مرحوم حاج شیخ عباس قمی یک مرد

بـااخلاصی بوده است. کتـاب منتهی الآمالش هم همینطور است. اگر انسان

وقتی قلم برمی دارد، بگوید: خدایا برای خاطـر تو، اینطـور می شود. خدا این

توفیـق را قسمت شمـا هم بکند. حالا ممکن است کتـابهـای بهتری از جهت

قلم و مطالب نوشته شده باشد ولی این کتاب مورد توجه واقع می شود. 

انسان باید بنشید فکر کند که چرا خانه ی کعبه اینقدر عظمت پیدا کرده؟

برای اینکه حضرت ابـراهیم (ع) وقتی که خانه ی کعبه را ساخت، عرض کرد:

ربنـا تقبـل منّـا. پروردگارا این خانه را از ما قبول فرما. خـدا هم قبول کرد. و الا

یـک خـانه ای نیست که مـورد قبـول مهندسین واقـع شود. پنجـره ای نـدارد،

وضع هوای داخلـش خوب نیست، به درد زنـدگی و حتی نماز خواندن دائمی

هم نمی خورد. اما خدا قبول کرد.

رضـایت پروردگـار را در همه چیز منظور کنید و هر کـاری را بـرای خـدا انجـام

دهید و بدانید خدای تعالی به شما عنایتی خواهد کرد. 

از فرمایشات استاد در شب پنج شنبه ۱۱ ذیقعده ۱۴۲۰

اقتباس از وبلاگ "گنجینه ی حكمت"

http://ganjine5.blogfa.com                                       لطفا داغ كنید