دعایی که اساس رفع همه ی گرفتاریها است، چیست؟ آیا علم میخواهید؟

زندگی خوب می خواهید؟ بهـشت می خواهید؟ می خواهید مردم در رفـاه

باشند؟ می خواهید عـدالت در سراسر عـالم برقـرار شود؟ آن دعا چیست؟

 این که مـا بی کس نبـاشیم. این که مـا سرخود ول نبـاشیم. این تقـاضـای 

فوق العاده ای نیست. این حق ما است. منتها این حق را فراموش کرده ایم.

یک عـده که می گوینـد ما امـام زمـان داریم، چرا ایشان زمامداری کل دنیا را

به عهـده نگیرد؟ ایـن مهـم است. هر چه بخـواهیـد، ایـن یکـی همه ی آنهـا

را درست می کنـد. در زمـان ظهـور مریـض نیستید، بی پـول نیستید، گرفتـار

نیستید. البتـه موقتـا همـه ی اینهـا را از خـدا بخواهید. یک زبـان برای حوائـج

 کوچک و شخصیتان باشد و یک زبان برای یک حاجت که

 فرج حضرت بقیة الله ارواحنا فداه.

هیچ استبعاد ندارد با همین دعاهای امشب شما، همین فردا صبح بگویند:

امام زمان صلوات الله علیه ظهور کرده. این را بدانید که ظهور حضرت مقدمه

نـدارد. در تـورات و انجیـل هـم آمـده کـه یـأتی بغتتـا. یکدفعه می آید. شب

می خوابید، صبح می بینید حضرت ظهور کرده. یک عده را هم که ان شا الله

شمـا جـزء آنهـا باشیـد، نـصف شـب حـضـرت می طـلـبـد و اینهـا اسمـشان

مفقـودیـن است. یکدفعه مفقـود می شونـد. زن و فرزندشـان هم آنهـا را گم

میکنند. شب خوابیده، صبح بیدار می شوند، می بینند نیست.  

ازفرمایشات استاد در شب نوزدهم رمضان ۱۴۱۷

اقتباس از وبلاگ "گنجینه ی حكمت"

http://ganjine5.blogfa.com                                       لطفا داغ كنید