قبل از افطار، قبل از اینکه آفتاب غروب بکند، قبل از اینکه شب قدر شروع

بشود، بنشینید و به خودتان تلقینی بکنید که امشب باید حساب پس بدهید.

یک نمونه از قیامت است!

با خود فکر کنید که امشب چه شبی است؟

 کدامیک از ما به اندازه ی تاجری که می خواهد حساب سالش را بکند و

یک شب هم بیشتر فرصت ندارد هستیم؟

 اگر غافل نباشیم و یقین داشته باشیم، اصلا نمی توانیم راحت باشیم.

تمام عمر انسان که بی نهایت است، سرنوشت و خوشبختی و

 بدبختی اش به زندگی دنیا بستگی دارد و زندگی دنیا هم به یک شب که

شب قدر است، بستگی دارد.

از فرمایشات استاد در شب ۱۹ رمضان ۱۴۱۸ در لواسان

اقتباس از وبلاگ "گنجینه ی حكمت"

http://ganjine5.blogfa.com                                       لطفا داغ كنید