قبل از افطار، قبل از اینکه آفتاب غروب بکند، قبل از اینکه شب قدر شروع
بشود، بنشینید و به خودتان تلقینی بکنید که امشب باید حساب پس بدهید.
یک نمونه از قیامت است!
با خود فکر کنید که امشب چه شبی است؟
کدامیک از ما به اندازه ی تاجری که می خواهد حساب سالش را بکند و
یک شب هم بیشتر فرصت ندارد هستیم؟
اگر غافل نباشیم و یقین داشته باشیم، اصلا نمی توانیم راحت باشیم.
تمام عمر انسان که بی نهایت است، سرنوشت و خوشبختی و
بدبختی اش به زندگی دنیا بستگی دارد و زندگی دنیا هم به یک شب که
شب قدر است، بستگی دارد.

از فرمایشات استاد در شب ۱۹ رمضان ۱۴۱۸ در لواسان
اقتباس از وبلاگ "گنجینه ی حكمت"
http://ganjine5.blogfa.com لطفا داغ كنید