مهمترین کاری که در ماه رمضان انجام شده و مهمترین پذیرائی که پروردگار

 از افراد در این ماه کرده، نزول قرآن است.

یک عده در این ماه یک جزء یا دو جزء قرآن می خوانند و بیشتر از همین هم

از قـرآن استفـاده نمی کنند. یعنی ایـن قـرآن را جلویـشان گذاشته اند و خدا

کند از خواندن قـرآن لذت هم ببرند. چون اگر لذت نبرند، مثل مریضی هستند

که سوپ را می خورد ولی مزه ی آن را نمی فهمد. اکثـر ما اینـطور هستیم 

که از خواندن قـرآن لذت نمی بریم، بلکه خسته هم می شویم.

یک عده معنای قـرآن را می فهمند و از این راه یک مقدار لـذت هم می برند.

 آنها یک مقدار سالمتر هستند.

بعضی هستند کـه از حکـمت قـرآن استفـاده می کنند. چـون قـرآن تمـامـش

حکمت است. یس و القرآن الحکیم. گاهی در شبانه روز حتی یک آیه، ده آیه

یا بیست آیه می خوانند ولی همان مقدار در اعمـاق وجودشان تأثیر میگذارد

و آنها را احیـاء می کند، نشـاط به آنها می دهد و آنهـا را زنـده می کند. مثل

شخص سالمی که یک ظرف غـذای پر ویتـامین و پر قـوت و پر انـرژی خورده

و لذت هم برده و خوب هم استفاده کرده.

 ان شا الله کاری بکنید که قرآن را اینطوری بخوانید. یک راه برای قرآن خواندن

هست که حـتی اگر مـعنـایش را هم نمی فهمیـد از آن استفـاده ی خوبـی 

بکنید و آن این است که انسـان بداند این کلام خـدا است. خدا با مخلوقاتش

چقدر فرق دارد؟ همان قدر کلام خدا با کلام بندگانش فرق دارد. دیگر خودتان

 حساب کنید.

از فرمایشات استاد در شب شنبه ۱۸ رمضان ۱۴۱۸

اقتباس از وبلاگ "گنجینه ی حكمت"

http://ganjine5.blogfa.com                                       لطفا داغ كنید