بخشش . . .  

سروده ای از: « کیوان » در مجموعه ی  (ترکه و تبر)

گفتم: از آنچه كنج لب یار نیز هست

گفتا: بهوش! مرغ گرفـتار  نیز هست

گفتم: وصال یار، به صبرم  حواله داد

گفتم سپیده، گفت: شب تار نیز هست

گفتم: رقیب، گفت: تحمل برای چیست ؟

گفتم: بنفشه، گفت: خس و خار نیز هست

گفتم: هوای بوسه، به دندان گزید لب

گفتم: وصال، گفت سر دار نیز هست

از یاس و ناامیدی «كیوان» چو گفتمش

خندید و گفت: بخشش دلدار نیز هست