السَّلامُ عَلَیْكَ یَا أَبَا عَبْدِ اللَّهِ

وَ عَلَى الْأَرْوَاحِ الَّتِی حَلَّتْ بِفِنَائِكَ

عَلَیْكَ مِنِّی سَلامُ اللَّهِ أَبَدا مَا بَقِیتُ

وَ بَقِیَ اللَّیْلُ وَ النَّهَارُ

وَ لا جَعَلَهُ اللَّهُ آخِرَ الْعَهْدِ مِنِّی لِزِیَارَتِكُمْ

السَّلامُ عَلَى الْحُسَیْنِ

وَ عَلَى عَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِ

وَ عَلَى أَوْلادِ الْحُسَیْنِ

وَ عَلَى أَصْحَابِ الْحُسَیْن

باز محرم رسید، دلم چه ماتم زده

کسی میان این دل، خیمه ماتم زده

باز محرم رسید، شدم چه حیران و مست

از این همه عاشقی، دوباره ام مست مست

باز محرم رسید، میکده ها وا شدند

تمام عاشقانت، واله و شیدا شدند

باز محرم رسید، این من و گریه هایم

رفع عطش می کند، فرات اشک هایم

باز محرم رسید، شهر سیه پوش توست

دل ، نگران رنج خواهر مظلوم توست

باز محرم رسید، مدرسه عشق باز

کلاس درس زینب، کار نموده آغاز

فصل جنون و مستی، صاحبِ صاحبدلان

باز محرم رسید، تا سحر آواره ام

میان میخانه ها، مستم و دیوانه ام

باز محرم رسید، عاشقی سوداگری ست

گرمی بازار عشق، شور دل زینبی ست