21 اردیبهشت 86 - 20:54 |
حکایت جالبی است که فراموش شدگان فراموش کنندگان را هرگز فراموش نمی کنند!
ازش پرسیدم چقدر دوستم داری؟ گفت به اندازه شكوفههای بهاری. و چه راست میگفت چون شكوفههای بهاری مهمون دو روز بودن
ساده بودن اما نه ساده لوح بودن آرامش داشتن اما نه بی خیال بودن با شهامت بودن اما نه بی گدار به آب زدن همه اینها هنر زندگیست. |
نظرها