20:46 1388/02/6

تو آخر رفاقت؛من عین بی مرامی(...)

پیش از شروع خلقت؛قبل از وجود عالم
وقتی نبود حوا؛وقتی نبود آدم
تاریک بود خاموش؛حق مانده بود و تنها؛
در هیچ محض تنها؛در ان سکوت مطلق
ناگاه از ان سیاهی؛زد شعله ای شراره
روشن شد عرش اعلی؛باچارده ستاره
از بین انجام سبز؛میشد یکی پیمبر
یک نور فاطمه شد؛یک نور نیز حیدر
یک نو شد حسین؛یک نور مجتبی شد
از ما بقی انوار؛خلق امامها شد
جمع ائمه بودند؛خندید حق و انگاه
اینگونه شد مقدر؛باشی بقیه الله
یک گل که عطر بویش؛از عرش می شود حس
یک شاخه ی گل یاس؛اما به رنگ نرگس
چشمت کشیده میشد؛با رنگ دلربایی
دست تو را خدا ساخت؛بهر گره گشایی
مثل هزار و یکشب؛هر تارگیسویت شد
تو امدی و قبله ؛محراب ابرویت شد
پیشانی بلندت ؛خورشید فاطمی بود
پایان طرح رویت؛یک خال هاشمی شد
مبهوت کرد مارا؛برق نگاهت آقا
دل برد از خدا هم؛خال سیاهت آقا
در پیش روی ماهت؛ابری کشیده میشد
تو پشت ابرو تنها؛نور تو دیده میشد
آنروز نامتان را ؛نعم الامیر کردند
در پیچ ز و تاب زلفت؛ما را اسیر کردند
بعد از تو لد تو؛هنگاک خلقت ماست
دم دادی و تن ما؛از خاک تیره برخاست
مازد خاک پایت؛این قد و قامتم شد
دستان ماهر تو؛معمار خلقتم شد
تو پادشاه آغاز؛من تا ابد گدایت
تو حضرت سلیمان؛من مور زیر پایت
دیر امدیم و گفتند؛رفتی میان و صحرا
بیچاره من؛کجایی؟آریالآی آسمانها
من بی لیاقت اما؛تو با لیاقتم کن
من غرق استغاثه؛آقا اجابتم کن
عمری به انتظارم؛با دستهای خالی
یکبار هم نگاهی؛مولا به این حوالی
ای کاش زنده باشم؛تا لحظه ظهورت
نه ؛ظاهری ولی مادوریم اظ حضورت
تو از تبار باران؛من اوج تشنه کامی
تو اخر رفاقت؛من عین بی مرامی
تا کی به تن کنیم این؛پیراهن ریارا؟
در فکر تو نبودیم؛آقا ببخش مارا
وقتی که تو نباشی؛چه نوشی و چه عیشی
برگرد بی قرارم؛ای دلبر قریشی
باز این دل هوایی؛گم کرد دست و پارا
دل میرود زدستم ؛صاحبدلان خدارا

ارسال کامنت(7)
گیرندگان:

user_blog_823386
تو آخر رفاقت؛من عین بی مرامی(...)

می پسندم

از اول به آخر

کامنت بنویسید...

خیلی قشنگ بود
آقا ببخش ما را

ادامه

شنبه 12 اردیبهشت ، 12:04

ممنونم زیبا بود .
موفق باشید

ادامه

شنبه 12 اردیبهشت ، 11:46

جالب بود .

ادامه

پنجشنبه 10 اردیبهشت ، 13:15

man dar ajabam ke hich kas soal nemikone in ah`ar be estenade kodam manba va marja`e elmi va feghhi va dini soroode mishe masaln ghesmat avale sher:

پیش از شروع خلقت؛قبل از وجود عالم
وقتی نبود حوا؛وقتی نبود آدم
تاریک بود خاموش؛حق مانده بود و تنها؛
در هیچ محض تنها؛در ان سکوت مطلق
ناگاه از ان سیاهی؛زد شعله ای شراره
روشن شد عرش اعلی؛باچارده ستاره

va kheili chizaye dige
tosie man be doostan ina hast ke donbale shrayi beran ke bar asase vagheiat soroode mishe va ella khodayi nakarde shamele in ayeye mobarakeye sooreye sho`ara mishan:

وَالشُّعَرَاءُ یَتَّبِعُهُمُ الْغَاوُونَ

شاعران كسانى هستند كه گمراهان از آنان پیروى مى‏كنند.224

ادامه

دوشنبه 7 اردیبهشت ، 01:03

تو از تبار باران ؛ من اوج تشنه کامی
تو اخر رفاقت ؛ من عین بی مرامی

تا کی به تن کنیم این ؛ پیراهن ریا را؟
در فکر تو نبودیم ؛ آقا ببخش مارا

............

زیبا بود!
ممنون و متشکر

ادامه

یکشنبه 6 اردیبهشت ، 23:27

وقتی که تو نباشی چه نوشی و چه عیشی

برگرد بی قرارم ای دلبر قریشی

باز این دل هوایی گم کرد دست و پارا

دل میرود زدستم صاحبدلان خدارا

ادامه

یکشنبه 6 اردیبهشت ، 20:58

تبلیغات

پیام های کوتاه

حرف حساب

harfe_hesabe_t

تو آخر رفاقت؛من عین بی مرامی(...)

گیرندگان: