به آنان كه راز قشنگ دوستی و دوست داشتن و عشق را جز در ذات یگانه حق نمی یابند . . . .

گفتم : عصری تابستانی و هوایی كه كم دیده ای؟ این روزها دل خیلی بهونه تو را می گیرد ، هوای دیدن تو را دارد.

 گفت : می دانم همه چیز بهانه ای است برای شانه به شانه ، در حال و هوای با هم بودن ، رفتن ، نشستن و گریستن.

 گفتم : چرا گریه! رفتن و نشستن درست اما گریستن را نمی خواهم ، نه!

 گفت : برای حرمت نگاه ناگهان تو ، برای یك دل دریا حرف نگفته .

 گفتم : و برای هر آنچه كه گفتم و گفتم و نشنیدی! گفت برای آنچه خواستم و بودی ، خواستی و نبودم و برای هرچه كه نمی دانم.

گفتم : در تمام این سالها كه همه از یادش برده بودند تو تنها كسی هستی كه هستی!

گفت : در این دل ، دل دلواپسی !

عزیز دل !

وقتی تو هستی انگار همه نیستند و شب از آن شب ها كه در عمرت كم دیده ا.

دریا دریا ستاره برای تو . . . . (برای تو)

پاینده باشی ای سپیده عشق . . . .