من از آن روز که چشمم به تو افتاد مفتون نگاه و رخ زیبای تو گشتم

 

                        از همه عالم و آدم ز سر میل تو گشتم

 

در هوای تن زیبای تو از خویشتن خویش گذشتم

 

                                     از دم چاه منیت به سلامت بگذشتم

 

من که سرگشته یک ستاره در طاق نخستین بودم

 

                                       بعد دیدار تو بر مهر رسیدم از آن نیز گذشتم

 

دی که تقدیر مرا بر در مهر تو نهاد

 

                     از بیابان تن و سجن وجودم به تمنای تو گشتم

 

قبل دیدار تو چشم دل و جان کور و سرم بینا بود

 

                               با نور تو دل روشن و از دیده به دیدار تو گشتم

 

برده روح لطیف و عشق پر شور تو گشتم

 

                                            از همه منفعت و طبع تن خویش گذشتم  

 

                                                                                           ( از خودم )