قمه زنی

انسان آفریده ی دست خداست و خداوند انسان را بسیار دوست دارد. این یك جمله بدیهی و واضح است و تمام انسانها به آن اعتقاد دارند.

تندرستی و سلامت انسان در تمامی ادیان واعتقادات ،چه الهی و چه مادی پذیرفته و مورد تایید میباشد و آسیب رساند به عمد، به سلامت جان و روح امری تقبیه شده و مردود میباشد.

تمام تلاشهای بشری از ابتدای وجود تا كنون در جهت رفاه آسایش و بخصوص سلامت انسان بوده و هست. حال چگونه و با چه اعتقادی، یك فرد به سلامت خود ضربه میزند؟

در دین و مذهب ما نیز برخی رسوم بوجود آمده، كه از نظر كلیه مراجع ،اندیشمندان و صاحب نظران مردود و مردم را از انچام آن منع كرده اند.

اینكه این فلسفه قمه زنی از كجا بوجود آمده و در كجا ریشه دارد ،نظرات متعددی بیان شده است.

نقل است كه پس از واقعه ی جانسوز عاشورا و انتقال اسرا به شام ، در طول مسیر یا در خود شهر شام برای اذیت و آزاراسراو بخصوص حضرت زینب (ع)، سر مبارك امام حسین(ع) را به آنها نشان دادند و حضرت زینب (ع) بی حال شده و سر مبارك ایشان به كجاوه ای روی آن نشسته بود برخورد كرده و سرمباركشان خونریزی میكند.

حال عده ای بر این باور هستن كه آن حضرت بواسطه ناراحتی كه از مشاهده سر مبارك برادشان برایشان ایجاد شده بود سر خود را به كجاوه زده اند و خونریزی سر ایشان به این خاطر بوده ،و این مطلب سرچشمه ی مراسم قمه زنی گردیده.

ولی هیچ عقل سلیم و هیچ مسلمان معتقدی این را قبول ندارد كه خاندان مطهر نبی اكرم(ص) به سلامت جسمانی خود عمدا" آسیب برسانند.

گواه این مطلب همین بس كه رهبر معظم نیز انجام این عمل را منع فرموده و حرام دانسته اند.

عماد 2/10/88