با خیالی آسوده سفر كنید

 از قدیم ،سلامتی از مهمترین خواسته های بشر بوده و هست از همون زمانی كه برای سالم موندن بدنبال سرپناهی برای خود بوده !

حفظ سلامتی از دغدغه های همیشگی انسان است

بعد از اختراع چرخ، كم كم سروكله وسایل نقلیه پیدا شد از دوچرخه و گاری و درشكه گرفته تا ماشین  و قطار و هواپیما.

البته هراختراعی كه برای آسایش مردم بوجود اومد، با خودش مشكلات و خطراتی رو هم بدنبال داشته،

از بارزترین مشكلات اختراع وسایل نقلیه، تصادف و به خطر افتادن سلامت سرنشینان و دیگران بوده و هست

تلاشهاو اقدامات  زیادی برای رفع این معضلانجام  شد. و لی هیچ گاه این خطربطور كامل  رفع نشد و همیشه جان انسانهارو تهدید میكنه

یكی از وسایل نقلیه تقریبا عمومی كه امروزه خیلی كاربرد داره هواپیما یا همون طیاره هست!!

از زمانهای قدیم كه بشر با اختراع هواپیما، به آرزوی پرواز خودش دست پیدا كرد همیشه در تلاش بوده كه خودش رو در آسمان آبی، در حال پرواز نگه داره، ولی بعضی مواقع دلتنگی  شدید برای زمین و زمینی ها  كار دستش میداد و با سرعت غیر قابل كنترل خودش رو به روی زمین می رسوند  ودر نهایت پخش زمین میشد .

ولی انسان دارای عقل و هوش است و باید جلوی این وقایع رو میگرفت!!!

آیا بشر با این همه ادعا، تونست از سقوط در پرواز جلوگیری كنه ؟ بله؟

البته  بشر در این زمانه تا حدود بسیار زیادی نسبت به سالهای گذشتهدر جهت  رفع این مشكل موفق بوده و كشور ما هم علی رقم فشارها و تحریمهای فراوان تونسته ایمنی در پرواز رو تا حدودی رعایت كنه!! نه؟؟ نتونسته؟؟چی؟ كاسپین؟لطفا از ذكر نام خودداری كنید چون ممكنه تبلیغ بشه!!!

اگرشما میگید ایمنی در پرواز نداریم،پس  چرا مردم هر روز بیشتر از روز قبل برای گرفتن بلیط از خودشون رغبت نشون میدن و خیلی به ندرت شده كه بلیط روزانه گیر كسی بیاد؟؟

چرا با اینكه هر از چندگاه شاهد سقوط و كشته شدن تعدادی از عزیزانمون هستیم، بازم برای سوار شدن به این تابوت پرنده هجوم میاریم؟؟

از این موضوع دلهره آور میگذریم!

میدونیم كه وقتی كسی كه اون همه برای سفر با هواپیما هزینه میكنه انتظار دریافت ابتدایی ترین خدمات رو داره!! قبول ندارید؟

برای روشن شدن موضوع یه خاطره واستون تعریف میكنم.

برای رفتن به ماموریت ،ساك رو بسته  و آماده شده بودم ومی خواستم برای گرفتن تاكسی به یكی از آژانسهایی كه از بقیه منصف تره زنگ بزنم( هر چند كه كرایه ای كه موقع پیاده شدن از ازآدم میگیرن با اونی كه توجدول قیمتی آژانس هست فرق میكنه) كه زنگ تلفن بصدا درآومد

: یعنی كی میتونه باشه؟؟؟

: الو از آژانس هواپیمایی مزاحمتون میشم، پرواز 8:35 دقیقه شما با تاخیر ساعت 9:15 دقیقه شب انجام میشه!

مارو باش كه بخاطر اینكه اداره، بلیط ایران ایر واسمون بگیره كلی باهاشون چانه زنی كردن بودیم.

باز خدا پدرو مادرشون رو بیامرزه كه اطلاع دادن

طبق عادت همیشگی، یك ساعت قبل از پرواز رفتم فرودگاه كه اون جلو مولوها  جا گیرم بیاد غافل از اینكه اكثرمسافرین از تاخیر خبر نداشتن و از 2ساعت قبل اونجا بودن، بنده هم به میمنت اطلاع از تاخیر، در ردیفهای آخر جا گیرم اومد.

انتظار

شما هم از انتظار متنفرید؟؟ بله،همه همینجورن!!

با نزدیك شدن عقربه های ساعت به عدد8:45 گوشهامو تیز كردم تا خانم خوش صدا از پشت بلندگو خروجی مورد نظر رو اعلام كنه!!

و این انتظار شیرین با گذشت زمان ،كم كم تلخ و تلخ تر شد!

وتازه، بازی از كی بپرسم شروع شد!! قربون اطلاعات پرواز برم كه اصلا در مورد تاخیر پرواز و خدای ناكرده (عذرخواهی از مسافرین) هیچ گونه اظهار نظری نكرد.

مردم و وقتشون هم كه تو این دوره و زمونه، ارزشش مشخصه!! تقریبا مساوی است با هیچ!!

از هرمامور لباس سفیدی كه رنگ لباسش به مسافرین آرامش میداد، سوال كردیم ، گفت :انشالله بزودی انجام میشه!

و این بزودی، تا ساعت 10 شب طول كشید

باز هم خدارا شكركه تونستیم از خطر كنسل شده نجات پیدا كنیم و یك مرحله جلوتر بریم

بالاخره سوارتابوت پرنده  شدیم و هر كسی رفت و روی صندلی خودش نشست

منم تو ردیف 28 نشستم و طبق عادت همیشگی و برای حفظ سلامتی ،خواستم كمریند ایمنی خودم رو ببندم كه یكدفعه عرق سردی رو پیشونیم نشست!

خدایا چرا بستن كمربند ایمنی یادم رفته!!چرا نمیتونم این كار ساده رو انجام بدم

ای بابا آبروم داره میره،حالا هركس ببینه فكر میكنه برای اولین باره كه سوار هواپیما شدم

تو همین حین و بین بود كه متوجه شدم مهماندار هواپیما كه معلوم بود خیلی هم خسته هست با غضب داره منو نگاه میكنه

:آقا لطفا كمربندتون رو ببنیدید میخوایم پرواز كنیم

:چشم الان

ولی بسته نشد كه نشد، بعد از كلی كلنجار رفتن با كمربند، كاشف بعمل آمد كه بنده با این همه سواد و ادعا ،هیچگونه استعدادی در بستن كمربند هواپیما، كه یكی بزرگ و دیگری كوچك بود ،ندارم!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

بله درست شنیدید ، در عصر تكنولوژی و پیشرفت، در یك شركت معتبرهواپیمایی،دو قسمت كمربند ایمنی     با هم همخوانی نداشتند!!!!!

یكی بزرگ و آن یكی كوچك ، و من مانده حیران و تازه فهمیدم یك صندلی اونورتر از من هم همین مشكل رو داره وطرف داره با كمربندش كشتی میگیره

:آقاجان خودت رو خسته نكنه ،یكیش بزرگه یكیش كوچیك!!

و تلاش مهمانداران هم به نتیجه ای نرسید و یكی یكی شكسته خورده و با افتخارو غرور، صحنه را ترك كردن و وانمود كردن كه نتنها هیچ مشكلی وجود نداره بلكه از جریان هم ،كاملا بی اطلاع هستن!!!

ودر نهایت، بنده در یك طرح ابتكاری با گره زدن كمربند، خودم را از مرگ حتمی احتمالی نجات دادم!!

 عكس مورد نظر تو آلبوم هست