زندگی رسم خوشایندی است.

زندگی بال و پری با وسعت مرگ،

پرشی دارد اندازۀ عشق.

زندگی چیزی نیست، که لب طاقچۀ عادت از یاد من و تو برود.

زندگی جذبۀ دستی است که می چیند.

زندگی نوبر انجیر سیاه، در دهان گس تابستان است.

زندگی، بعد درخت است به چشم حشره.

زندگی تجربۀ شب پرده در تاریکی است.

زندگی حس غریبی است که یک مرغ مهاجر دارد.

زندگی سوت قطاری است که در خواب پلی می پیچد.

زندگی دیدن یک باغچه از شیشۀ مسدود هواپیماست.

خبر رفتن موشک به فضا،

لمس تنهایی ((ماه))،

فکر بوییدن گل در کره ای دیگر.

زندگی شستن یک بشقاب است.

زندگی یافتن سکۀ دهشاهی در جوی خیابان است.

زندگی ((مجذور)) آینه است.

زندگی گل به ((توان)) ابدیت،

زندگی ((ضرب)) زمین در ضربان دل ما،

زندگی ((هندسۀ)) ساده و یکسان نفسهاست.

                                                       سهراب سپهری

                                                        صدای پای آب