چقدر درختها خوبند!
نه! یادم نمی رود خورشید بی غروبی که در چشمهایت می درخشد.
تا یادم نرفته است، باخبرت کنم که درخت سیب باغچه مان گل داده است.
حالا هم با همه ارادتم، به تو عرض می کنم: انت حبیبی!... روحی!... عیونی!... قلبی!...
دل نوشتهای از : عبدالرحیم سعیدی راد --- منبع: تبیان
