نگاهم کن نگاهم کن تو چنگ شب گرفتارم

یه دریا تو چشام دارم ولی هرگز نمی بارم

به جز تو آشنایی نیست,رفیق و همصدایی نیست

ولی حتی برای ما پناهی جز جدایی نیست

منم از روزگار سوت و کور و بی نفس خسته

منم تنهاترین عابر تو این کوچه که بن بسته

ببین سبزینه فریاد تلخم تو گلو پژمرد

دوباره این من و دروازه های تا ابد بسته

تو آب بودی و تباهی رو توی چشمام نمی دیدی

تو یک دم غصه هامو از توی قلبم ندزدیدی

کسی ویرونی عشقو توی چشمام نمی بینه

تو هم مثل همه بودی,تو هم من رو نفهمیدی

نگاهم کن نگاهم کن که تو بند زمستونم

دچار عشقتم اما کنار تو نمی مونم

به جز تو آشنایی نیست,رفیق و همصدایی نیست

ولی حتی برای ما پناهی جز جدایی نیست