بنویس .. 5 مهر 86 - 22:57 |
گاهی وقتها موقع نوشتن ، یه نقطه می تونه بیانگر هزاران حرف ناگفته باشه حرفهایی که تو دل داری ولی نمی تونی به زبان مکتوب بیان کنی وقتی بغض راه گلوتو می بنده وقتی اشکها توی چشمات حلقه می زنه و تو می خوای یه جوری پنهان کنی تنها راه چاره منتظر موند تا شب از راه برسه تا وقتیکه همه خوابن اون وقتی که تنهای تنهایی تنهای تنها خودت و وجدانت . می دونم که می دونی چه حس لطیفیه وقتی که آدم بعد از خدا درد دلشو واسه ی خودش بگه واسه ی دل خودش وقتی حس می کنی که به غیر از خودت و خدا هیچ کس حرفهاتو نمی شنوه چه لذتی داره حس پرواز توی آسمونی که فقط می دونی مال خودته و هر کسی رو که دلت می خواد می تونی توی اون پرواز دعوت کنی .... بهاری باشید ... عاطفه |
برای ارسال نظر باید به سایت وارد شوید.
نظرهاsara 8 مهر 1386 ساعت 22:26 | |
raz negah daro khamosh var khamoshi talkh bovad anche jegar soze bovad baz jegar saze shavad |
  کلوب آی دی : baranhasti58 نام : باران طلائی تولد : 24 بهمن 1359 محل سکونت : Iran تهران تهران زن ، مجرد | باران ar.taladar@yahoo.com 6 مهر 1386 ساعت 19:01 |
عشق تنها میبخشد داد و ستدی در بین نیست، از این رو، سود و زیانی در كار نیست. عشق از بخشیدن لذت میبرد، همانگونه كه گُل از عطر افشانی لذت میبرد. چرا باید بترسند؟ چرا باید بترسی؟ به یاد آر، ترس و عشق هرگز با هم سر نمیكنند، نمیتوانند با هم باشند. همزیستی ایندو ممكن نیست. ترس درست قطب مخالف عشق است. بگذار خندهات خندهای تام و تمام باشد. |
 کلوب آی دی : baharfive نام : بهاره ... تولد : 13 شهریور 1367 محل سکونت : Iran تهران تهران زن ، مجرد | 6 مهر 1386 ساعت 13:29 |
ino ghabol darammmmmm |
 کلوب آی دی : sama_net نام : سیدمحسن احمدپناه (سما) تولد : 4 فروردین 1359 محل سکونت : Iran تهران تهران مرد ، متاهل | محسن 6 مهر 1386 ساعت 12:42 |
دوباره تنهایی وقتی سكوت دوباره به سراغمون میاد وقتی دلتنگی هامون جایی برای بقیه نداشته باشه وقتی فكر كنی هیچ كسی نیست صدات رو بشنوه! وقتی احساس كنی توی این دنیای بزرگ تك وتنها هستی درست مثل ی جزیره دور افتاده توی قفسی از سنگ وآهن اسیری و خودت رو به دیوارهاش می زنی ولی راه فراری نداری دیگه هیچ چیزی برات رنگی نداره همه رنگ ها میشن سیاه وتاریك وقتی همه آدمهایی كه می شناسی یا دوستشون داری همه توخالی وپوچ میشن وقتی دیگه كسی نموده كه بهش اعتماد داشته باشی به شونه اش تكیه كنی دلت میگیره می خواهی داد بزنی می خواهی گریه كنی ولی دیگه اشكی برات نموده می خواهی بی خیال همه چی بشی ولی بازم نمیتونی؟ بغض راه گلوت رو فشرده و بازم سكوت ... تنها دوای درد هات میشه دلهای سنگی مگه جایی برای دوست داشتن می گزاره ؟ آدمایی كه غرق در غرور و خود خواهی خودشون شدن آدمهایی كه جز خودشون كسی رو نمیبین حتی توی نزدیكی شون آدمهایی كه قدر محبت ونیكی رو نمی دونن قدر دوست داشتن صادقانه رو درك نمیكنن كسایی كه همیشه پر توقع بودن دوست داشتن برای رسیدن به هدفشون همه چیز رو زیر پا بزارن حتی دل آدمها دل شكوندن براشون از آب خوردن هم راحتره ؟ به قول شاعر: چه كنم با دل تنها چه كنم با غم دل چه كنم با این درد دل من ای دل من خدایا این ماه هم گذشت ماه رحمتت ماه بخشندگی و لی هنوز هم رو نبخشیدم هنوز اونی هستیم؟ كه بودیم خدایا كمك كن بخشنده باشیم ودل رحم قدر هم رو بدونیم گذشت داشته باشیم ودر پیشگاهت شاكر باشیم. (( برگرفته از وبلاگ من ابان 85)) |