Qazının həyətində axsaq bir xoruz var idi. Bir gün həyətdə eşələnərkən xoruz bir manqur («qara yarım qəpiklik») tapır. Xoruz manquru dimdiyinə götürüb həyətin ortasına qoyur və banlamağa başlayır: «Quqqulu-qu, bir dənə manqur tapmışam!» Qazı adamlarını göndərdi, manquru xoruzdan aldılar. Xoruz yenə banladı: «quqqulu-qu, qazı mənə möhtacmış» Qazı adamlarına dedi: «Aparın, xoruzun manqurunu qaytarın» Xoruz manquru alıb yenə banlamağa başladı: «Quqqulu-qu, qazı məndən qorxarmış!» Qazı yenə öz adamlarına dedi: «Bu xoruz məni təngə gətirdi. Gedin, başını kəsin, bişirib plovun üstünə qoyun. Onu yeyəcəyəm». Xoruzun başını kəsəndə o yenə bərkdən banlayıb dedi: «Quqqulu-qu, nə iti bıçaqmış!» Xoruzun başını kəsəndən sonra qazana salıb bişirdilər. Xoruz qazanda da banladı: «Quqqulu-qu, nə isti hamamdır!» Plovu bir böyük nimçəyə çəkib xoruzu üstünə qoydular. Xoruz banladı: «Nə ağca təpədir!» Qazı xoruzu parçalayıb yeməyə başladı. Çeynəyib udanda xoruz banladı: «Nə darca küçədir!» ..Xoruz plovqarışıq qazının qarnına düşəndə bir də banladı: «Quqqulu-qu, nə lehmə dərədir!» Qazı o qədər yedi ki, qarnı partladı. Xoruz qazının qarnından çıxıb banladı: «Quqqulu-qu, qazının qarnı yırtıldı, mənim canım qurtuldu!»
