همونطور که می دونید از ویژگی های بارز استاد قمیشی علاوه بر دارا بودن حنجره ای طلایی، استفاده از اشعار و مضامین معنوی و به اصطلاح دارای text هست.

چیزی که خلاء موسیقی قرن ماست و من فکر می کنم یکی از دلایل عمده موفقیت سیاوش بشمار بره.

دانلود موزیک خار

به نام  بخشندۀ بزرگ؛ داور بر حق
به نام خداوند ایثار و انصاف
خارم اگر از خاری؛ خارم تو مپنداری
دانم که مرا با گل؛ یکجا تو نگهداری
گل را تو به آن گویی؛ که از عشق معطّر شد
آن گل که فقط گل بود؛ در حادثه پرپر شد
سودای تو را دارم؛ من از دل و از جانم
گفتند که پیدا شو؛ دیدند که پنهانم
گفتند که پیدا کن؛ خود را و تو را با هم
گفتم که پیدا هست در هر نفسِ آدم
پیداست و من پنهان، من در تن و او در جان
یک آن نظری کردم، در خود گذری کردم
دیدم که نه در دوری؛ نزدیکتر از نوری
در راه عبور از تو؛ من اینهمه دور از تو
یک عمر نیندیشم، هیهات تو در پیشم
چشم است که بینا نیست، در عشق که اینها نیست

با خودم فکر می کردم روح یک انسان تا چه حد می تونه بزرگ باشه که سال ها در دیاری تهی از معنویت زندگی کنه و اینچنین اثر عرفانی و عمیقی رو از خودش بجای بذاره.

کاری که نظیرش رو در کمتر جایی می شه دید ...

تا اینکه در آلبوم رگبار چیزی دیدم که خیلی منو به فکر فرو برد. تحولی که شاید خیلی هایی که صرفاً صدای سیاوش براشون اهمیت داره متوجه اون نشده باشند.


"خدا جون"

خدا جون مچکریم که چشم دادی بهمون
واسه گریه کردن و دیدن این دنیای زشت
مرسی که پا به ما دادی واسه ی سگ دو زدن
واسه گشتن تو جهنم دنبال راه بهشت
آخ که شکرت ای خدا واسه جهان به این بدی
چی میشد اگه تو دست به ساختنش نمی زدی
خدا جون ممنون از این که دو تا دست دادی به ما
تا اونا رو رو به هر مترسکی دراز کنیم
خدا جون مرسی از این دلی که تو سینمونه
میتونیم دل یکی دیگرو بازیچه کنیم


واقعاً این خیلی بی انصافیه که ما خدا رو مقصر کوتاهی های خودمون بدونیم!!

این هستی بر پایه خوبی و درستی بنا شده و کسانی که با کتاب "پیام های نهفته در آب" ماسارو ایموتو آشنایی دارند منظور منو خیلی خوب متوجه می شند.


من که برای مرگ این عشق خیلی متاسفم شدم ....