ملاقات و برخورد میان مردان و زنان در حدّ ذات خود حرام نیست، بلکه اگر هدف از برخورد میان آنان یک مقصد عالی و بزرگی از قبیل دانش سودمند، کار نیکو، برنامۀ خیرو تلاش مطلوبی را دنبال نماید که تحقق آنها نیازمند تلاش دو جانبۀ زن و مرد و همکاری دو طرفۀ آنها در برنامه ریزی، توجیه و اجرای آن باشد جایزو مطلوب است ,البته نباید فراموش کرد که اینها به این معنی نیست که حدود و مرزهای میان آنان برداشته شود و محدودیتهای شرعی که به عنوان ضابطه و قانون هرگونه برخورد و همکاری است به دست فراموشی سپرده شود و گروهی چنان بپندارند که آنان مانند ملائکه مطهّر و پاکند. بطوری که نه خود خطایی می کنند و نه خطایی متوجه آنان می شود و (با آن دستاویز) بخواهند جامعه غربی را به جامعه ما انتقال دهند. آنچه در این باره لازم و واجب می باشد، مشارکت در کارهای خیر و تعاون و همکاری در امور نیک و تقوا است درچارچوب برنامۀ اسلام. از جمله:

التزام و تعهد هر دو گروه نسبت به فرو گرفتن چشم. به این معنا هیچ کدام از مردوزن نه به عورت هم و نه باشهوت به یکدیگر نظر نکنند و بدون نیاز(به یکدیگر) نظر طولانی نکنند. خداوند متعال می فرماید:

{ ُقل للمؤمنین یغضّوا من ابصارهم ویحفظوا فروجهم ذالک ازکی لهم إنّ الله خبیرٌ بما یصنعون وقُل للمؤمنات یغضضَن ِمن ابصارهنّ و یَحفظنَ فروجَهنّ}

ای رسول، مردان مؤمن را بگو تا چشمان خود را (از نگاه نا روا) بپوشند ونا موس خودرا(از کار زشت با زنان) محفوظ دارند که این بر پاکیزکی (جسمی و جان) شما اصلح است البته خداوند به هرچه انجام دهید کاملا آگاه است. ای رسول، زنان مؤمن را بگو تا چشمان خود را از(نگاه نا روا) بپوشند و ناموس خود را(از عمل زشت) محفوظ دارند.))

التزام وتعهد زن به پوشیدن لباس شرعی و موقرانه ای که جزء صورت وکف دستها تمام اندام او را بپوشاند لباسی که موجب ستر زینت بوده( شفاف، تنگ و نازک که بدن او و برجستگیهای آن را نشان دهد نباشد) خداوند متعال می فرماید:

{َوَلَایُبدِینَ زِینَتهُنّ اِلّا مَا ظهَرَ مِنهَا ، وَلِیَضرِبنَ بِخُمُرِهِنّ عَلی جُیُوبِهِنّ}

(و زینت و آرایش خود جزآنچه اضطراراً ظاهر می شود بربیگانه آشکار نسازد وبا ید سینه و دوش خود را با مقنعه بپوشاند.)

قول صحیح دسته ای اصحاب بر این است که آنچه از زینت ظاهر گردد همان صورت وکف دستها است. خداوند متعال در توجیه دستورپوشیدن لباس شرعی و موقرانه می فرماید:

{ َذلِک اَدنی اَن یُعرفنَ فلَایُؤذینَ}

(این کاربرای اینکه آنها(به عفت و حریت) شناخته شوند تا از تعرض وجسارت(هوس رانان) آزار نکشند برای آنان بسیاربهتراست.)

یعنی لباسی باشد که زن آزاده، پاک دامن و متین را از زن عشوه گر و آلوده و بی پروا جدا و متمایزسازد. در آن صورت است که هیچ کسی برای اذیت و آزار، به حریم زن عفیف و متین تعدی نمی کند. به دلیل اینکه لباس و ادب وی به نحوی است که هر کسی او را ببیند به او احترام و حرمت او را نگه می دارد.

3- التزام و تعهد زن نسبت به اخلاق و رفتار اسلامی در همه چیزبه ویژه در بر خورد با مردان:

أ. در سخن گفتن، به گونه ای که از تحریک و تهییج(مردان) دور باشد. خداوند متعال می فرماید:

{فَلا تَضعنَ بِالقولِ فیَطمَعَ الّذی فِی قَلبه مَرَضٌ وقَلنَ قولاً مَعروفاً}1:

(زنهار! با ناز و کرشمه با مردان سخن نگویید مبادا آنکه دلش بیمار(هوی و هوس) است به طمع افتد، بلکه متین و درست و نیکو سخن گویید.)

ب. در راه رفتن، خداوند متعال می فرماید:

{ وَلَا یَضِربنَ بأرجُلِهنّ لِیَعلَمَ ما یُخفینَ مِن زینَتِهِنَّ}

( وآن طور پا به زمین نزنند که خلخال و زیور پنهان پاهایشان معلوم شود.) بلکه مانند آن زنی راه برود که خداوند او را در قرآن توصیف نموده است که می فرماید:

3- { فجَاءَته إحداهُن تَمشِی علی استِحیاءٍ}

(یکی از دختران با کمال و قار و حیا به سوی موسی باز آمد.)

ج. در حرکات، یعنی زن نباید در تحرک و جنب وجوش بدنی، شکسته و با ناز و کرشمه حرکت کند زنانی که حدیث شریف نبوی در توصیف آنان می گوید:

( آنان که خود منحرف و دیگران را منحرف می کنند ( المُمِیلات المائلات) و همچنین نباید کارهایی که او را از صنف خود نمایان جاهلیت( قدیم و جدید) قراردهد از او صادر نشود.

4- از هر چیزی که باعث تحریک و جلب توجه جنس مخالف گردد مانند بوهای خوش و رنگهای شاد(که باید در خانه از آنها استفاده نماید نه در کوچه و خیابان و نه هنگام برخورد با مردان،) اجتناب ورزد.

5- زن و مرد نا محرم در صورتی که محرمی با آنها نباشد، باید از خلوت اجتناب ورزند. احادیث صحیح از چنین عملی نهی کرده اند، وحضرت(ص) می فرمایند:

وقتی که زن و مردی با هم خلوت می کنند( سومین آنان شیطان است)، چرا که درست نیست آتش و هیزم را( بدون مانع) در کنار هم گذاشت. به ویژه هرگاه خلوت، با یکی از خویشاوندان شوهر باشد، که آن خطر ناکتر است و حدیث نبوی در این باره روایت شده است:

(إیّاکُم والدّخُولَ عَلی النّساءِ)

(از وارد شدن بر زنان بپرهیزید.)

گفتند ای رسول خدا!

(أرءیتَ الحَموَ)

نظر شما در بارۀ برادر همسر چیست؟!)

حضرت صلی الله علیه واله وسلم فرمودند:

( ألحَموُ ألمَوتُ)

(برادر همسر، مرگ است.)

یعنی سبب هلاک است، زیرا او می تواند( بدون هیچ ترس ومانعی) مدت زیادی با زن بنشیند وخویشاوندی را وسیله ای برای توجیه خلوت و ملاقات خود قرار دهد و این بسیار خطرناک است.

6- ملاقات زن و مرد در حد نیاز و آن اندازه که کار مشترک آنان ایجاب می کند، باشد نه بیش از اندازۀ، چنان که از حدّ لازم در گذرد و باعث شود زن را از فطرت و حال خود خارج کند و او را به قیل وقال مشغول کند، و تا به این صورت از وظیفۀ خود در رسیدگی به امور خانه و فرزندان باز ماند.