آری ٫ پرواز در سكوت!

خدایا ! بارالها! دیگر نمی خواهم در زمین خاكیت پا بگذارم.

دیگر نمی خواهم در این عرصه گام بردارم. می خواهم پرواز كنم. آری ٫ پرواز!

پرواز در آسمان ٫ پروازی به سوی تو٫ تا ملكوت !

خدایا خسته ام ! خدایا خسته ام از این مردمان!

دیگر گوش شنوایی نیست كه گوش جان به حرف های ناگفته ام بسپارد.

 

دیگر هم دمی نیست كه غمخوار روزهای تنهاییم باشد.

خدایا این چه روزگاری است!!

كه آدمیان بدون ارتكاب جرم مجازات می شوند. كه به خاطر گناه ناكرده خردمی شوند و می شكنند!

این چه دنیایی است كه هیچ كس خود نیست! كه همه نقاب و صورتك های زیبا به چهره دارند و وای به آن روز كه این نقاب ها كنار بروند!

این چه دنیایی است كه همه از عشق و محبت دم می زنند ولی دانه های نفرت در دل همه كاشته میشود!

این چه دنیایی است كه احساس و دل آدم ها دیگر ارزشی ندارد و چیزهایی كه وقتی مانند طلا ناب و باارزش بودند دیگر حتی كوچك ترین ارزشی ندارند!

خدایا ! بارالها! به من پر پروازی عطا فرما . آری ٫ پرپرواز! دو بال می خواهم برای پرواز. خدایا دیگر طاقت ماندن ندارم٫ نمی خواهم بمانم و شاهد این سیاهی ها باشم. خدایا ٫ دو بالی می خواهم كه توان پر گشودنشان عشق تو باشد٫ عشقی الهی و آسمانی. خدایا ! پرواز كردن را به من بیاموز ٫ چگونگی پرواز در اوج ٫ می خواهم روحم را به پرواز در آورم و جسم سنگینم را در این وادی جای بگذارم.

خدایا از تو آرامش می خواهم. می خواهم با آن دو بال همچون فرشته ای كوچك در هوای تو پرواز كنم٫ می خواهم هم دم سكوت و تنهایی باشم و دیگر دم برنیاورم. دیگر نمی خواهم گله كنم! از این دنیا ٫ از این مردمان ٫ دیگر گله ای ندارم!

می خواهم پرواز كنم ٫ پروازی همراه با آرامش و سكوت تا عرش كبریایت. می خواهم از زمین خاكیت به عرش برسم ٫ با عشق تو ٫ با كمك تو.         

خدایا ٫ عشق زمینیت را نمی خواهم ٫ خدایا چیزهای فانی را نمی خواهم ٫ من ابدیت را می خواهم٫ من عشق تو را می خواهم. خدایا ! درهای دلم را را بر روی همه ی امور دنیوی بسته ام٫ دیگر دل بستگی به این زمین خاكی ندارم. می خواهم پرواز كنم به سوی ملكوت. با عشقی كه تو به من ارزانی داشتی٫ عشقی مقدس كه هیچ گاه نابود نمی شود و همیشگی و پایدار است و با وزش نسیمی محو نمی گردد زیرا سرچشمه ی آن تویی.

خدایا دیگر سخن نمی گویم . سكوت می كنم٫ سكوت  و دم برنمی آورم تا نظری بر من افكنی و بال های مرا با عشقت توان پرواز بخشی تا پرواز كنم . پروازی در سكوت به سوی تو ای معبودم!

پروردگارم پذیرای من باش و آن چه را می خواهم به من عطا كن .              

 من پروازی را می خواهم كه مقصدش تو باشی . پرواز در سكوت را .    

دلم برایت تنگ شده است.

به همین سادگی
توضیح دیگری ندارم
اینبار هم واژه ها مرا یاری نمی كنند
از این همه بیهوده بهانه اوردن خسته شده ام
گاهی باید همه چیز را به زبان ساده گفت
آری
چیز جدیدی خوانده ام كه می گوید:
باید بروی
باید فراموش شوی
و دیگر از تو هیچ چیزی نخواهد ماند
فقط مهم این است كه وقتی داری می روی
فكر می كنی
از اینجا می روی
و نباید هیچ وقت به آمدنت فكر كنی
و حتی به ماندنت.
متاسفم كه این شعر به سادگی من حرف نمی زند
ولی دوستش دارم
اگر بگویم دلم فقط برای رفتن تنگ شده است دروغ گفتم
چون رفتن ارزش به زبان آوردن دلتنگی را ندارد.
بگذریم؛
این چند خط پایین هم یكی از شعرهای قشنگ فریدون مشیریست كه شاید روان تر از شعر قبلی باشد:
تو نیستی كه ببینی.....

در گذرگاه زمان، خیمه شب بازی دهر
با همه تلخی و شیرینی خود می‌گذرد

عشق‌ها می‌میرند
                    رنگ‌ها رنگ دگر می‌گیرند

و فقط خاطره‌هاست
                    كه چه شیرین و چه تلخ
                                           دست ناخورده به جا می‌مانند.

با تو مفهوم نگاهم ابدی خواهد بود
با تو قد خم من سرو قدی خواهد بود

بی تو محصول سفر، صفر مدور باشد

با تو جمع من و تو، یک عددی خواهد بود

با تو مرغوبترین حس جهان نزدیک است
بی تو احساس من از جنس بدی خواهد بود

بی تو یک دشت کتاب از ورقی ارزانتر
با تو لبخند، گرانتر سندی خواهد بود

بی تو از خوشه مهتاب ندارم سهمی

با تو آغوش فراخم سبدی خواهد بود

بی تو یعنی به خود حتی نتوانم برسم
با تو بر من به رسیدن مددی خواهد بود

بی تو عاکف چه نهد پای به زنجیر مراد
با تو تا مرز جنونم رصدی خواهد بود

دوری از سرب و محیط هایی که سرب دارند (سرب بتدریج باعث از بین رفتن سلول های مغز می شود)، و تکان دادن انگشت های پا (اینکار به فعال شدن و تحریک مغز کمک می کند) اتفاقا به همین دلیل است که اکثر کارمندان گوگل بهنگام کار دمپایی به پا می کنند تا انگشتانشان را راحتتر تکان بدهند.

My mom only had one eye.  I hated her... she was such an embarrassment.
مادر من فقط یك چشم داشت . من از اون متنفر بودم ... اون همیشه مایه خجالت من بود

She cooked for students & teachers to support the family.
اون برای امرار معاش خانواده برای معلم ها و بچه مدرسه ای ها غذا می پخت

 There was this one day during elementary school where my mom came to say hello to me.
یك روز اومده بود  دم در مدرسه كه به من سلام كنه و منو با خود به خونه ببره

 I was so embarrassed.
How could she do this to me?
 خیلی خجالت كشیدم . آخه اون چطور تونست این كار رو بامن بكنه ؟

 I ignored her, threw her a hateful look and ran out.
 به روی خودم نیاوردم ، فقط با تنفر بهش یه نگاه كردم وفورا  از اونجا دور شدم

 The next day at school one of my classmates said,
"EEEE, your mom only has one eye!“

روز بعد یكی از همكلاسی ها منو مسخره كرد و گفت  هووو .. مامان تو فقط یك چشم داره

 I wanted to bury myself.
I also wanted my mom to just disappear.
فقط دلم میخواست یك جوری خودم رو گم و گور كنم .  كاش زمین دهن وا میكرد و منو ..
كاش مادرم  یه جوری گم و گور میشد...

So I confronted her that day and said, " If you're only gonna make me a laughing stock, why don't you just die?!!!"
روز بعد بهش گفتم اگه واقعا میخوای منو شاد و خوشحال كنی چرا نمی میری ؟

 My mom did not respond...
اون هیچ جوابی نداد....

I didn't even stop to think for a second about what I had said, because I was full of anger.
 حتی یك لحظه هم راجع به حرفی كه زدم فكر نكردم ، چون خیلی عصبانی بودم .

I was oblivious to her feelings.
احساسات اون برای من هیچ اهمیتی نداشت

 I wanted out of that house, and have nothing to do with her.
دلم میخواست از اون خونه برم و دیگه هیچ كاری با اون نداشته باشم

 So I studied real hard, got a chance to go to Singapore to study.
 سخت درس خوندم و موفق شدم برای ادامه تحصیل به سنگاپور برم

Then, I got married.
I bought a house of my own.
I had kids of my own.
اونجا ازدواج كردم ، واسه خودم خونه خریدم ، زن و بچه و زندگی...

 I was happy with my life, my kids and the comforts
 از زندگی ، بچه ها و آسایشی كه داشتم خوشحال بودم

 Then one day, my mother came to visit me.
تا اینكه یه روز مادرم اومد به دیدن من

 She hadn't seen me in years and she didn't even meet her grandchildren.
اون سالها منو ندیده بود و همینطور نوه ها شو

 When she stood by the door, my children laughed at her, and I yelled at her for coming over uninvited.
وقتی ایستاده بود دم در  بچه ها به اون خندیدند و من سرش داد كشیدم كه چرا خودش رو
 دعوت كرده كه بیاد اینجا  ، اونم  بی خبر

 I screamed at her, "How dare you come to my house and scare my children!"
GET OUT OF HERE! NOW!!!“
 سرش داد زدم  “: چطور جرات كردی بیای به خونه من و بجه ها رو بترسونی؟!”
 گم شو از اینجا! همین حالا

 And to this, my mother quietly answered, "Oh, I'm so sorry. I may have gotten the wrong address," and she disappeared out of sight.
اون به آرامی جواب داد : “ اوه  خیلی معذرت میخوام مثل اینكه آدرس رو عوضی
اومدم “ و بعد فورا رفت واز نظر  ناپدید شد .

One day, a letter regarding a school reunion came to my house in Singapore .
یك روز یك دعوت نامه اومد در خونه من درسنگاپور برای شركت درجشن تجدید دیدار
دانش آموزان مدرسه

So I lied to my wife that I was going on a business trip.
 ولی من به همسرم به دروغ گفتم كه به یك سفر كاری میرم .

After the reunion, I went to the old shack just out of curiosity.
بعد از مراسم ، رفتم به اون كلبه قدیمی خودمون ؛ البته فقط از روی كنجكاوی .

 My neighbors said that she died.
همسایه ها گفتن كه اون مرده

 I did not shed a single tear.
ولی من حتی یك قطره اشك هم نریختم

 They handed me a letter that she had wanted me to have.
اونا یك نامه به من دادند كه اون ازشون خواسته بود كه به من بدن

 "My dearest son,
I think of you all the time. I'm sorry that I came to Singapore and scared your children.
 ای عزیزترین پسر من ، من همیشه به فكر تو بوده ام ، منو ببخش كه به خونت تو سنگاپور  اومدم و بچه ها تو ترسوندم ،

 I was so glad when I heard you were coming for the reunion.
 خیلی خوشحال شدم وقتی شنیدم داری میآی اینجا

But I may not be able to even get out of bed to see you.
 ولی من ممكنه كه نتونم از جام بلند شم كه بیام تورو ببینم

I'm sorry that I was a constant embarrassment to you when you were growing up.
وقتی داشتی بزرگ میشدی از اینكه دائم باعث خجالت تو شدم خیلی متاسفم

You see........when you were very little, you got into an accident, and lost your eye.
آخه میدونی ... وقتی تو خیلی كوچیك بودی تو یه تصادف یك چشمت رو از
دست دادی

As a mother, I couldn't stand watching you having to grow up with one eye.
به عنوان یك مادر نمی تونستم تحمل كنم و ببینم كه تو داری بزرگ میشی با یك چشم

So I gave you mine.
بنابراین چشم خودم رو دادم به تو

I was so proud of my son who was seeing a whole new world for me, in my place, with that eye.
برای من اقتخار بود كه پسرم میتونست با اون چشم  به جای من  دنیای جدید رو بطور كامل ببینه

With my love to you,
با همه عشق و علاقه من به تو

Your mother.
مادرت

زندگی فرصت بس كوتاهیست
تا بدانیم كه مرگ
آخرین نقطه پرواز پرستوها نیست
مرگ هم حادثه‌ایست
مثل افتادن برگ
كه بدانیم پس از خواب زمستانی خاك
نفس سبز بهاری جاریست.


با تشكر از شاعرش

سخنان بزرگان دربارهء کتاب

بهترین اسلحه بر علیه پوچی. (ویکتور فرانکل، روانشناس اتریشی، ۱۹۹۷-۱۹۰۵)

- یک مشت حروف به هم ریختهء بیجان؟ نه، کیسه‌ای پر از بذر. (آندره ژید، نویسندهء فرانسوی، ۱۹۵۱-۱۸۶۹)

- کتابها غیرت دارند. اگر آنها را قرض بدهی، بازنمیگردند. (تئودور فونتانه، نویسندهء آلمانی، ۱۸۹۸-۱۸۱۹)

- از عالمی پرسیدند: چرا کسانی که کتابی قرض میگیرند به ندرت آن را پس میدهند؟ گفت: چون نگه داشتن کتاب آسانتر

 است تا به خاطر سپردن محتوایش. (ناشناس)

- در مورد بعضی از آثار نویسندگان معروف ترجیح میدهم آن چه که خط خورده بوده است را بخوانم، تا آن چه که به جا

 مانده است. (گئورگ کریستف لیشتن‌برگ، فیزیکدان آلمانی، ۱۷۹۹-۱۷۴۲)

- کتابها دوستان بهتری هستند تا آدمها. تنها زمانی سخن میگویند که ما بخواهیم، و سکوت میکنند، اگر کار دیگری داشته

 باشیم. آنها همیشه نثار میکنند و هرگز نمیطلبند. (بوریز فرای‌هر فون مونش‌هاوزن، نویسندهء آلمانی، ۱۹۴۵-۱۸۷۴)

- کتابها در واقع نامه‌هایی قطور هستند به دوستان. (ژان پاول، نویسندهء آلمانی، ۱۸۲۵-۱۷۶۳)

- فایدهء اغلب کتابها این است که با نبودنشان میتوان کنار آمد (جرج برنارد شاو، نوسندهء ایرلندی، ۱۹۵۰-۱۸۵۶)

- کتاب باید تبری باشد برای دریای یخزدهء درون ما. (فرانتس کافکا، نویسندهء اتریشی، ۱۹۲۴-۱۸۳۳)

- یک خانه بدون کتاب فقیرانه است، حتی اگر زمینش پوشیده از فرشهای زیبا و دیوارهایش پوشیده از پارچه‌ها و تابلوهای

 گرانبها باشد. (هرمن هسه، نویسندهء آلمانی، ۱۹۶۲-۱۸۸۷)

- انسان بدون کتاب نابیناست. (ضرب‌المثل ایسلندی)

- اگر میشد که کتاب را همراه زمان لازم برای خواندنشان بخریم خوب بود. اما معمولاً خرید کتاب را با فهم محتوایش

 عوضی میگیریم. (آرتور شوپنهاور، فیلسوف آلمانی، ۱۸۶۰-۱۷۸۸)

- اگر سه روز کتابی نخوانده باشی واژه‌هایت کم‌مایه میشوند. (ضرب‌المثل چینی)

- آدم کتاب را اول میخرد و بعد میخواند. تیراژ کتابهای بسیاری از نویسندگان وابسته به این ترتیب زمانی است. (آلکساندر

 دورا-دورا، نویسندهء اتریشی، ۱۹۴۵-۱۸۷۲)

- باید کتابهای خوب، بله، کتابهای عالی را ممنوع کنند، تنها برای اینکه بیشتر خوانده و مورد توجه واقع شوند. (آلبر کامو،

 نویسندهء فرانسوی، ۱۹۶۰-۱۹۱۳)

آن كه مى خواهد روزى پریدن آموزد، نخست می باید ایستادن، راه رفتن، دویدن و بالا رفتن آموزد. پرواز را با پرواز آغاز نمى كنند.

 نیچه

 

بیوگرافی فردریش نیچه :