حیف

حیف لحظه های خوبی که برای تو گذاشتم
حیف غصه ای که خوردم چون ازت خبر نداشتم
حیف اون روزا که کلی ناز چشماتو کشیدم
حیف شوقی که تو گفتی داره اما من ندیدم
حیف حرفای قشنگی که برای تو نوشتم
حیف رویام که واسه تو از قشنگیاش گذشتم
حیف شبها که نشستم با خیالت زیر مهتاب
حیف وقتی که تلف شد واسه دیدن تو توی خواب
حیف باوفای من
حیف عشق و اعتمادم
حیف اون دسته گلی که توی پاییز به تو دادم
حیف فرصتهای عمرم
حیف عمرم و دقیقم
حیف هر چی به تو گفتم
راس راسی حیف سلیقم
حیف اشکایی که ریختم واسه تو دم سپیده
حیف احساس طلاییم
حیف این عشق و عقیده
حیف شادیم توی روزی که می گن تولدت بود
حیف عاشقیم که گفتی اولش کار خودت بود
حیف اون همه قسمها که به اسم تو نخوردم
حیف نازی که کشیدم چون که طاقت نیاوردم
حیف اون کسی که دائم عاشقم بود توی رویا
حیف که تو از راه رسیدی اونو دادمش به دریا
حیف چیزی که ندارم
حیف ذوقی که نکردی
حیف گرمای دستم که سپردمش به سردی
حیف قلبم که یه روزی دادمش دستت امانت
حیف اعتماد اون روز
حیف واژه ی خیانت
حیف اون شبی که گفتم پیش تو کمه ستاره
حیف اون حرفا که گفتی گفتم اشکالی نداره
حیف چشمایی که گفتم به تو با لبای خندون
حیف آرزوی دیدار با تو بودن زیر بارون
حیف هر چی که سپردم
حیف هر چی که نبودی

♥~*~♥~*~♥~*~♥~*~♥~*~♥~*~♥~*~♥

دوباره یه پاییز دوباره

دوباره یه درس جدید

دوباره یه تجربه ی جدید

دوباره یه دوست جدید

دوباره یه کلاس جدید

دوباره یه معلم جدید

دوباره یه حس جدید

دوباره یه شوق جدید

دوباره یه پایان جدید

دوباره یه آغاز دوباره...

دوباره همه چیز دوباره

دوباره همه چیز تکراری

دوباره هیچ چیز جدید نیست

دوباره یه پاییز دوباره......

منو ببخش

اگه تو رو دوست دارم خیلی زیاد منو ببخش
اگه تویی اون که فقط دلم میخواد منو ببخش
منو ببخش اگه شبا ستاره ها رو می شمارم
منو ببخش اگه بهت خیلی میگم دوست دارم
منو ببخش اگه برات سبد سبد گل می چینم
منو ببخش اگه شبا فقط تو رو خواب می بینم
اگه تو رو دوست دارم خیلی زیاد منو ببخش
اگه تویی اون که فقط دلم میخواد منو ببخش
منو ببخش اگه واسه چشمای تو خیلی کمم
تو یک فرشته ای و من اگه فقط یه آدمم
منو ببخش اگه برات میمیرم و زنده میشم
اگه با دیوونگیام پیش تو شرمنده میشم
منو ببخش اگه همش میسپارمت دست خدا
اگه پیش غریبه ها به جای تو میگم شما
منو ببخش من نمیخوام تو رو به ما نشون بدم
نشونیتو نه به شب و نه دست آسمون بدم
منو ببخش اگه میخوام تو رو فقط واسه خودم
ببخش اگه کمم ولی زیادی عاشقت شدم
اگه تو رو دوست دارم خیلی زیاد منو ببخش
اگه تویی اون که فقط دلم میخواد منو ببخش

گلچین

قصه نیستم، که بگویی... نغمه نیستم، که بخوانی... صدا نیستم، که بشنوی... یا چیزی چنان که ببینی... یا چیزی چنان که بدانی ... من درد مشترکم.. مرا فریاد کن
حالا فهمیدی من کی هستم؟؟؟؟؟

.........................................................


گلی گم کرده ام می جویم او را
به هر گل میرسم می بویم او را


گریه هایم بی صداست
عشق من بی انتهاست
ردپای اشکهایم را بگیر
تا بدانی خانه عاشق کجاست




نازنین ام چه دعا بهتر از این
خنده ات از ته دل
گریه ات از سر شوق
نبود هیچ غروبت غمناك



دوستی ما جراست ............. جدایی یک قانون ....پس بیا ماجرا جو باشیم و قانون شكن


پیام عشق را اغاز كردی, چو گل های بهاری ناز كردی ,چودیدی خوگرفتم با تو, افسوس كبوتر گشتی وپرواز كردی


كاش می دیدم چیست انچه از چشم تو تا عمق وجودم جاریست



دوست بدار بی انکه دوستت بدارند
مهربان باش بی انکه تمنای محبت داشته باشی
بگذر و بگذار
تا کجا؟تا کی؟
تا وقت گل دادن گل یاس
تا ابی های بیکران



یادم باشد که حرفی نزنم که به کسی بر بخورد.نگاهی نکونم که دل کسی بلرزد.راهی نروم که بیراه باشد.خطی ننویسم که ازار دهد کسی را,که روز و روزگار خوش است همه چیز بر وقف مراد است و تنها دل من دل نیست



زندگی چون گل سرخیست پر از عطر و پر از خار و پر از برگ
یادمان باشد که اگر گل چیدیم ,عطر و خارو برگ همه همسایه دیوار به دیوار همند



بارالهی,به داده و نداده ات شکر
که داده ات نعمت است و نداده ات حکمت



ای یار به جهنم که مرا دوست نداری
از عشق تو هرگز نکنم گریه و زاری


.........................................................

عجب رسمیه رسم زمونه
قصه برگ و باد خزونه
میرن آدما از اونا فقط
خاطره هاشون به جا میمونه
کجاست اون کوچه
چی شد اون خونه
آدماش کجان خدا میدونه
بوتهء یاس بابا جون هنوز
گوشهء باغچه توی گلدونه
عطرش پیچیده تا هفتا خونه
خودش کجاهاست خدا میدونه
میرن آدما از اونا فقط
خاطره هاشون به جا میمونه

تسبیح و مهر بی بی جون هنوز
گوشهء طاقچه توی ایونه
خودش کجاهاست خدا میدونه
خودش کجاهاست خدا میدونه
میرن آدما از اونا فقط
خاطره هاشون به جا میمونه

پرسید زیر لب یکی با حسرت
پرسید زیر لب یکی با حسرت
از ماها بعدها چه یادگاری میخواد بمونه
خدا میدونه
میرن آدما از اونا فقط
خاطره هاشون به جا میمونه
میرن آدما از اونا فقط
خاطره هاشون به جا میمونه

پرسید زیر لب یکی با حسرت
از ما ها بعدها چه یادگاری میخواد بمونه
خدا میدونه

میرن آدما از اونا فقط خاطره هاشون به جا میمونه
کجاست اون کوچه
چی شد اون خونه
آدماش کجان خدا میدونه


ندونستم مو قدرش در کنارم
ولی ولی حالا که رفته بیقرارم

• ارسال نظر (1)
• با تشكر از maedehخانوم