من دلم تنگ کسیست

که به دل تنگی من می خندد

باور عشق برایش سخت است ...

ای خدا باز به یاری نسیم سحری

میشود آیا دل به دل نازک من بر بندد...؟

تو بازاره مکاره که سقفه آبی داره

هر کی تو جنب و جوشه آرزو میفروشه

با این همه خریدار چقده شلوغه بازار

هر چیزی رو اوردن یا دیر یا زودی بردن

دل دیوونه رو اما نبردن اگه بردن دوباره پس اوردن!

دل دیوونه ی شیدای روونده رو دست صاحب بیچاره مونده!!!

ببین چه شر و شوره هر گوشه ایش یه جوره

با اینکه داغه بازار بمون بگید خریدار

تا کار دنیا اینه بخوای نخوای همینه

گنجه طلا رو بردن شور و نوا رو بردن

دل دیوونه رو اما نبردن اگه بردن دوباره پس اوردن!

دل دیوونه ی شیدای روونده رو دست صاحب بیچاره مونده!!!

تا کدوم ستاره دنبال تو باشم

تا کجا بی خبر از حال تو باشم

مگه میشه از تو دل برید و دل کند

بگو میخوام تا ابد مال تو باشم

از کسی نیست که نشونی تو نگیرم

به تو روزی می رسم من که بمیرم

هنوزم جای دو دستات خالی مونده

تا قیامت توی دستای حقیرم

خاک هر جاده نشسته روی دوشم

کی میاد روزی که با تو روبرو شم

من که از اول قصه گفته بودم

غیر تو با سایه ام هم نمی جوشم

اینجا پر است از آدمهای گمشده

فضا آكنده است از غباری سمی، چشمها می سوزند، پر از اشك، به سختی می بینند و پس از شستشو بسرعت آلوده می گردند.

هر از گاهی، نوری، در دور دست، چراغی، ستاره ای، سو سو میكند.

یكی از آنها را میبینم، نزدیك می شوم، گم می شود ولی هنوز صدایش را می توان شنید.

زمزمه ای،

به دنبال زمزمه می روم،

سین، ر، دو نماد از وحدت، در آخر و در میان

انگار حكایتی حماسی را بازگو می كند. گوش فرا میدهم،

"من نپرسیدم و كس نیز مرا هیچ نگفت
قدرت عهد شباب ،می توانست مرا تا به خدا پیش برد
لیك بیهوده تلف گشت جوانی
!!هیهات
عمرشان طی شد بیهوده و بی ارزش و كار و مرا می گفتند كه چو آنها باشم
که چو آنها دائم فكر خوردن باشم فكر گشتن باشم
فكر تامین معاش، فكر ثروت باشم
فكر یك زندگی بی جنجال،فكر همسر باشم
كس مرا هیچ نگفت
زندگی ثروت نیست ، زندگی داشتن همسر نیست
زندگانی كردن فكر خود بودن و غافل زجهان بودن نیست
من نفهمیدم و كس نیز مرا هیچ نگفت و صد افسوس كه چون عمر گذشت معنی اش فهمیدم
حال می پندارم،هدف از زیستن این است رفیق:
من شدم خلق، كه با عزمی جزم پای از بند هواها گسلم پای در راه حقایق بنهم
با دلی آسوده فارغ از شهوت و آز و حسد و كینه و بخل
مملو از عشق و جوانمردی و زهد
در ره كشف حقایق كوشم
زره جنگ برای بد و ناحق پوشم
راه حق پویم و حق جویم و بس حق گویم
آنچه آموخته ام بر دگران نیز نكو آموزم
شمع راه دگران گردم و با شعله خویش
ره نمایم به همه، گر چه سراپا سوزم
من شدم خلق كه مثمر باشم
نه چنین زاید و بی جوش و خموش
عمر بر باد و به حسرت خاموش
ای صد افسوس كه
چون عمر گذشت…..معنی اش فهمیدم
حال می فهمم این سه روز از عمرم به چه ترتیب گذشت
کودکی بی حاصل، نوجوانی غافل، وقت پیری کاهل

به زبانی دیگر :

کودکی در غفلت، نوجوانی شهوت، در کهولت حسرت...."

نوری سو سو می كند و گم می شود

زمزمه به آرامی میرا می شود و مرا در حسرت شوق رها میسازد

اینجا چراغها گم می شوند، ستاره ها ، زمزمه ها

اینجا پر است از آدمهای گمشده