ایران 8 خرداد 86 - 20:24 |
  این منم سرباز فدایی كوروش و در حال انجام وظیفه ای هستم كه شهیدان راه میهن بر دوش این بنده حقیر نهاده اند تا من جوانان میهنم را از گذشته پرافتخار خویش آگاه سازم تا آنها به اسطوره های جاویدان پارسی ببالند نه قهرمانان شمشیر كش تازی.ای کوروش بزرگ بپا خیز که پارسیان به خوابی عمیق فرو رفته اند.اینجا ایران است سرزمین پارسیان . در این خاك زمانی قهرمانانی گام بر می داشتند و سم اسبان یكه سواران زیادی بر این خاك ضربه میزد . زمانی اینجا یك امپراطوری بزرگ بود یك روز نام پارس با جلال و شوكت به زبانها اورده می شد . روزی در این خاك امپراطور روم زانو زد و به اسارت شاپور ساسانی در امد .زمانی اسکندر در مقابل آرامگاه کوروش زانو زد و گریست. روزی ...اری بدون شك گذشته افتخار امیزی داشتیم . بدون شك در گذشته دور بودند بسیارکسانی كه ارزویشان این بود " كاش ما ایرانی بودیم " . اری روزی چنین بودیم اما ... ما کودکان ایرانیم مادر خویش را نگهبانیم همه از پشت کیقباد و جمیم همه از نسل پور دستانیم زاده کوروش و هخامنشیم پسر مهرداد و فرهادیم تیره اردشیر ساسانیم ملک ایران یکی گلستان من است ما گل سرخ این گلستانیم کجا رفت آن فره ایزدی؟ کجا رفت آن کوروش دادگر؟کجا رفت کمبوجی نامور؟ (ملک الشعرای بهار) |
