جون می كنیم تو زندگی حس می كنیم كه زنده ایم

جوونیها رو باختیم و فكر می كنیم برنده ایم

نشون می دیم كه كوهیم و هیچكی حریفمون نشد

كوه شدن اختیاری نیست زندگی مهربون نشد

تا یك شكسته می بینیم واسش چه اشكها روونه

خودمونم خوب می دونیم كه از دل تنگمونه

هی می شكنیم می سوزونیم اصلا مهم نیست واسمون

اما تا ما رو میشكنن می نالیم از دست زمون

ظاهر كارم كه شده قهقهمون به اآسمون

كلی برو بیا داریم اما چقدر بی همزبون

گول می زنیم خودمونو به آب و رنگ زندگی

عاشقی رو می خوایم ولی برای رفع خستگی

به سادگی دل می دیم و به سادگی دل می كنیم

واسه یه لحظه دلخوشی به هر دریدر می زنیم

روز وشبمون می گذره بی خبر از دل پیر شده

یادش بخیر جوونی رو وقتی میگیم كه دیر شده

با همه اون برد وباخت باید كه از نو زد وساخت

باید با رویا آشتی كرد باید كه عشقو خوب شناخت

جمله دوستت دارم و باید به جاش گفت وشنید

دارو باشیم نه داروغه باید به آیینه رسید

منتظر نظرت هستم