گفتی عاشقمی، گفتم دوستت دارم. گفتی اگه یه روز نبینمت میمیرم، گفتم من فقط ناراحت میشم. گفتی من بجز تو به كسی فكر نمی كنم، گفتم اتفاقا من به خیلی ها فكر می كنم. گفتی تا ابد تو قلب منی، گفتم فعلا تو قلبم جا داری. گفتی اگه بری با یكی دیگه من خودمو می كشم، گفتم اما اگه تو بری با یكی دیگه، من فقط دلم میخواد طرف رو خفه كنم. گفتی ... ، گفتم... . حالا فكر كردی فرق ما كجا بود؟ فرق ما اینه كه: تو دروغ گفتی، من راستشو

کاش میدانستی این رو زها چقدر دلگیرم نمیدانم چه شده است چه ها بر سر رفته است فقط دلم میخواهد بنویسم دلم میخواهد شکوه کنم اشکهایم همچنان بر روی گونه ماسیده است نمیدانم چه بر سر این چشمها آمده است که هی مثل باران بهار رگبار سر میگیرد در این بیداد در هجومی از این همه وحشیگری زمان به تاراج رفته ام از این همه نقش های خیالی بو م های خالی همهمه سکوت دلتنگم ساز کوک ندارد غم از سینه میترواد و درد بر پیکرم میتازد روزها ورق میخورد ساعتها ثانیه ها را در دلواپسی خویش میکشد و من فقط سکوت ثانیه های شب را به شماره میگذرانم تیک تاک تیک تاک اما هیچگاه حرف تازه ای ندارد جز آخرین آرزو ها که بر لبان خسته جاریست اینجا نور ندارد آسمانش ستاره ندارد فقط دود و دود و دود و سیاهی است شک دارم اینجا جای من نیست نفسم گرفته چرا این پنجره هیچوقت نسیم ندارد ؟ باید بروم نمیدانم به کجا شاید سفری بی بازگشت تا بی پایانی یک آغاز افسوس!!

دلم برات تنگ شده.....اما من...من میتونم این دوری رو تحمل كنم... به فاصله ها فكر نمیكنم ...... میدونی چرا؟؟ آخه... جای نگاهت رو نگاهم مونده.....هنوز عطر دستات رو از دستام میتونم استشمام كنم....رد احساست روی دلم جا مونده ... میتونم تپشهای قلبت رو بشمارم...........چشمای بیقرارت هنوزم دارن باهام حرف میزنن.......حالا چطور بگم تنهام؟؟چطور بگم تو نیستی؟؟چطور بگم با من نیستی؟؟آره!خودت میدونی....میدونی كه همیشه با منی....میدونی كه تو،توی لحظه لحظه های من جاری هستی....آخه...تو،توی قلب منی...آره!تو قلب من....برای همینه كه همیشه با منی...برای همینه كه حتی یه لحظه هم ازم دور نیستی...برای همینه كه میتونم دوریت رو تحمل كنم...آخه هر وقت دلم برات تنگ میشه...هر وقت حس میكنم دیگه طاقت ندارم....دیگه نمیتونم تحمل كنم...دستامو میذارم رو صورتم و یه نفس عمیق میكشم....دستامو كه بو میكنم مست میشم...مست از عطر ت. صدای مهربونت رو میشنوم ...و آخر همهء اینها...به یه چیز میرسم.....به عشق و به تو.....آره...به تو....اونوقت دلتنگیم بر طرف میشه...اونوقت تو رو نزدیكتر از همیشه حس میكنم....اونوقت دیگه تنها نیستم حالا من این تنهایی رو خیلی خیلی دوسش دارم.. به این تنهایی دل بستم...حالا میدونم كه این تنهایی خالی نیست...پر از یاد عشقه.. پر از اشكهای گرم عاشقونه...

چقدر سخته تو چشمای کسی که قلبتو بهش دادی و به جاش یه زخم همیشگی به دلت داده ، زل بزنی و به جای اینکه لبریز از نفرت بشی حس کنی هنوزم دیوونشی و دوستش داری چقدر سخته که دلت بخواد سرتو باز به دیواری تکیه بدی که یه بار زیر آوار غرورش همه ی وجودت له شده چقدر سخته که تو خیالاتت ساعت ها باهاش حرف بزنی ولی وقتی دیدیش هیچی جز سلام نتونی بگی چقدر سخته که وقتی پشتت بهشه دونه های اشک گونه تو خیس کنه اما مجبور باشی بخندی تا نفهمه هنوز دوسش داری

زندگی دفتری از خاطره هاست خاطراتی شیرین خاطراتی مغشوش خاطراتی که ز تلخی رگ جان می گسلد ما ز اقلیمی پاک که بهشتش نامند به چنین رهگذری آمده ایم گذری دنیا نام که ز نامش پیداست مایه ی پستی هاست ما ز اقلیم ازل ناشناسانه بدین دیر خراب آمده ایم چو یکی تشنه به دیدار سراب آمده ایم ! احساس سوختن به تماشا نمی شود آتش بگیر تا که بدانی چه می کشم

اگر خدا بودم می آفریدمت تا بدانی دوستت دارم . اگر هیچ بودی از تو ابری میساختم و منتظر باریدنت می ماندم تا بدانی دوستت دارم . اگر بت بودی از تو خدایی میساختم و میپرستمت تا بدانی دوستت دارم...