پروردگار محترم ؛ نظر به اینكه طی بررسی های به عمل آمده توسط اینجانب ، علیرغم تمام نعمات و الطاف حضرتعالی در مراحل مختلف زندگی به این حقیر ، به هیچ جایی نرسیده و موجبات شرمساریِ نسل بشریت را فراهم آورده ام ، خواهشمند است پیرو تبصره سوم بند اول قرارداد آفرینش، مورخ1/1/1 ، منعقده فیمابین ابر جد اینجانب مشهور به «آدم» و حضرتعالی استعفای این حقیر را از مقام «انسانیت» بپذیرید بدیهی است مِن بعد این هیچ گونه مسوولیتی را قبول نمیکنم

اخرین دیدار پشت دیدگان مر طوبم.عاشقانه از تو می گویم مثل پچکی

خسته.از کنار غصه میرویم از تو گر چه رنجیدام،دل نکندم از یادت.

با صدای زخمی قلبم،می زنم هر شبانه فریادت .باز همچنان من تنها،

می خزم روی سردس جاده بر شقیقه زمین انگار،جای ای من وتو مانده

می نویسم دوباره از اندوه می سپارم

دوباره دل بر غم می کشم شکسته قلبی را که فریب خورده از دو چشم نم

خسته ام.

خسته از دیروز که تمامش دروغ محض بود وچه نفرت گر فته ام از عشق

که مرا به وسوسه الود،چشمه اشک عا قبت خشکید،بر سر بستر دل تب

دار او هنوز در گلو به جا مانده بغض سو زان اخرین دیدار....
 
 
 

نه نه نه
این قرارمون نبود
که تو بی خبر بری
من خسته شم که تو
بی همسفر بری
نه نه نه
این قرارمون نبود
من رنگ شب بشم
تو سر سپرده شی
من جون به لب شم
باور نمی کنم
این تو خود تویی
این تو که از خودش
بیخود شده تویی
باور نمی کنم
عشق منی هنوز
گاهی به قلب من
سر میزنی هنوز
وقتی زندونی تو هوس
مثله پروازه تو قفس
این رسم همراهی نشد ای هم نفس
وقتی قلبت از من جداست
برگردونه بی هم صداست
انگار دستت با دست من ناآشناست
باور نمی کنم
این تو خود تویی
این تو که از خودش بیخود شده تویی
باور نمی کنم
عشق منی هنوز
گاهی به قلب من
سر میزنی هنوز

ادمون باشه که هیچکس رو امیدوار نکنیم. بعد یکدفعه رهاش کنیم. چون خرد میشه.می شکنه و آهسته می میره.

یادمون باشه که قلبمون رو همیشه لطیف نگه داریم تا کسی که به ما تکیه کرده سرش درد نگیره.

یادمون باشه قولی رو که به کسی می دیم عمل کنیم.

یادمون باشه هیچ وقت کسی رو بیشتر از چند روز چشم به راه نذاریم چون امکان داره زیاد نتونه طاقت بیاره.

یادمون باشه اگه کسی دوستمون داشت بهش نگیم برو نمی خوام ببینمت چون زندگیشو ازش می گیریم.

نمی دونی چقدر دلم برات تنگ شده ... کاش زنگ نمی زدی . همه چی خوب و آروم داشت پیش می رفت . تمام تلاشم رو برای فراموش کردنت کرده بودم . البته نتیجه اش خیلی سریع نبود ولی از  دیوانه شدن بهتر بود . کاش زنگ نمی زدی . از وقتی دوباره صدات رو شنیدم دوباره بی طاقت شدم . دوست دارم ببینمت . دوست دارم دوباره باهات  توی هوای آزاد و پاتوق همیشگیمون قدم بزنم.  برای خودم بیشتر از تو عذاب اور بود که باهات رسمی صحبت کردم . دلم می خواست الان پیشم بودی و دستات تو دستام بود . روال زندگیم از دست در رفته . دلم می خواد بهت زنگ بزنم . صداتو دوباره بشنوم بلکه مرحمی باشه برای دل بیتابم . دلم می خواد بتونم اسمتو راحت فریاد بزنم و بگم که چقدر دوست دارم . دلم می خواد بغلت کنم و انقدر فشارت بدم که جزئی از وجودم بشی برای همیشه . دیگه کسی نتونه ما رو از هم جدا کنه .

یادته ازم پرسیدی یعنی تو دلت اصلا تنگ نشده ؟ جوابی که بهت دادم از روی منطق بود. ولی جواب دلم این بود که بیشتر از اونچه فکر کنی  دلم برات تنگ شده .

خیلی چیزا دلم می خواد  ولی چه کنم که می ترسم . برای مهم نیست غرورمو زیر پا بذارم و هرچی تو دلمه بهت بگم . ولی می ترسم . می ترسم که دوباره رهام کنی و بری . من بمونم با یه دل تنها و له شده .

کاش می دونستی تو دلم چی می گذره . کاش از درون قلبم و احساسم خبر داشتی . کاش سهم کوچکی از اعتمادی رو که من به تو داشتم  تو به من داشتی . کاش نمی ذاشتی منطقت برامون تصمیم بگیره و بی خیال احساسات نم شدی . کاش  کاش کاش ...