|
غزلی ناب از مقام معظم رهبری:
سر خوش ز سبوی غم پنهانی خویشم
چون زلف تو سرگرم پریشانی خویشم
در بزم وصال تو نگویم ز کم و بیش
چون آینه خو کرده حیرانی خویشم
یکدم پشیمان شدم از رندی و مستی
عمریست پشیمان ز پشیمانی خویشم
لب باز نکردم به خروشی و فغانی
من محرم راز دل طو فانی خویشم
از شوق شکر خند لبش جان نسپردم
شرمنده جانان ز گرانجانی خویشم
بشکسته تر از خویش ندیدم به همه عمر
افسرده دل از خویشم و زندانی خویشم
هر چند ((امین)) بسته دنیا نیم اما
دلبسته یاران خراسانی خویشم
حافظ و قرآن واهل بیت:
عشقت رسد به فریاد گر خود بسان حافظ
قرآن بخواند از بر در چهارده روایت
******************************
زاهد ار رندی حافظ نکند فهم چه شد
دیو بگریزد از آن قوم که قرآن خواند
******************************
حافظا در کنج فقر و خلوت شبهای تار
تا بود وردت دعا و درس قرآن غم مخور
******************************
صبح خیزی و سلامت طلبی چون حافظ
هر چه کردم اهمه از دولت قرآن کردم
******************************
ندیدم خوش تر از شعر تو حافظ
به قرآنی که اندر سینه داری
*****************************
مردی ز کننده در خیبر پرس
اسرار کرم ز خواجه قنبر پرس
گرطالب فیض حق به صدقی حافظ
سرچشمه آن زساقی کوثر پرس
****************************
امروز زنده ام بولای تو یا علی
فردا بروح پاک امامان گواه باش
آنرا که دوستی علی نیست کافر است
گو زاهد زمانه گو شیخ راه باش!
قبر امام هشتم و سلطان دین رضا
از جان ببوس و بر در آن بارگاه باش
دستت نمی رسد که بچینی گلی زشاخ
باری به پای گلبن ایشان گیاه باش!
حافظ طریق بندگی چو گدایان ره بپوی
وانگه در طریق چو مردان راه باش
***************************
قسام بهشت و دوزخ آن عقده گشای
ما را نگذارد که در آییم زپای
تا کی این گرگ ربایی بنمای
سر پنجه دشمن افکن ای شیر خدای
****************************
از خاک سر کوی شما بود
هر نافه که در دست نسیم سحر افتاد
****************************
**نا شعرهایی از حقیر:
سرمشق دفتر عشق در برگ بی نوایی
بوده است نشان اورا در عین بی نشانی!
جانا نصیحتی را گویم ز آشنایی
دردی کش و صباحی گریه کن و دعایی
گر روی او ببینی یکدم ز جا بخیزی
ذرات عالمین را در جا نهی به بویی!
*******************************
گنج دلم آمد و جام میم آمده
کوه به راه آمد و مژده زیار آمده
دولت وصلش رسیدگاه بهار آمده
ساقی خماره گان بهر وصال آمده
یار عزیزم ز من پرده کناران زده
در ره عشق او همین صاعقه بر جان ز ده
میر دلم شد شه و دار فنا سر زده
خون دلم شد ره و جوی به دریا زده
بلبل یاغی به باغ داد بر عالم زده
پیر خراباتم از در به درون آمده
دود به سر آمده شعله به جانم زده
طوطی جانم به تنگ آمده و پر زده
در ره عشق ره همین باشد و جام الست
جام به دل باشد و ره به تمام آمده
| 
