مرد کور

 ( سلام دوستان وقتی این متنو خوندم واقعا گریه ام گرفت بد نیست شما هم بخونید تا بیشتر قدر باباهامونو بدونیم)

 از علی آموز اخلاص عمل شیر حق را دان منزه از دغل
                                                     

                                                                 مثنوی مولانا

   ولادت حضرت علی(ع) برتمامی پداران و شوهران شایسته مبارک باد

   بابا نا ن داد . بابا پول داد . بابا بوس داد .بابا عمر داد. بابا! خیلی دوست دارم

   این همون بابا س که دستتو می گرفت تااز جوب بپری، این همون بابای که وقتی

   دیر میومد میزدی زیر گریه می گفتی بابای ،یادت وقتی بچه هامیزدنت میگفتی الان

   به بابام میگم ،وقتی می خواستی کسی رو بترسونی می گفتی بابایه من چاقودار، این

   همون باباس حالا بزرگ شدی  روت نمیشه صورتتش بوس کنی یا شایدم دوری

    نتونی ببینیش اما میتونی با تلفن هر جای دنیا که  باشی حالشون بپرسی

     و تو هنوز همون دختر یا پسر کوچولوی واسه بابات

   و یادت باشه اگه پدرت فوت کرده هنوز اون پدرته  میتونی با خوندن یه دعا یا

   فاتحه  هدیه خوبی بهش بدی   مطمن باش خدای مهربون اون هدیه رو بهش

   میرسونه و پدرت  خوشحال میشه

   فراموش نکنیم ، پدرا و شوهرا ، واقعا زحمت میکشن  سعی کنیم امروزو

  اون جوری که اون می خوان باشیم غذای مورد علاقشون درست کنیم

   لباسی که اونا دوست دارن تنمون کنیم و....

   خلاصه شاد باشیم و دل اون   رو شاد کنیم تو یه سفره  اگه شما فقط نون خالی

   باشه باور کنید و باور داشته باشید   وقتی دلاتون شاد باشه و صفا صمیمت باشه

   مطمئن باشید  اون نون خالی مزه اش از گرونترین وخوشمزه ترین غذا ،بهتره

                 دلتون شاد لبتون خندون در پناه یکتای بی همتا 

یکی بود یکی نبود

زیر گنبد کبود...

روزی روزگاری یه پیرمرد هیزم شکن بود که زندگی سختی داشت. یه عالمه بدبختی میکشید، فقر، گرسنگی، کار زیاد، حقوق کم، قطع عائله مندی، تازه کارفرماشم براش بیمه رد نمیکرد، بچه هاش دانشگاه آزاد میرفتند و یه عالمه خرج داشتن، زنش برای هایلایت موهاش و کلاس های مختلف گلسازی و طراحی رو پارچه و کاسه بشقاب و چه میدونم این جور کلاس ها یه عالمه پول لازم داشت و............خلاصه سرتون رو درد نیارم، با حداقل حقوق 219600 تومن از پس این همه خرج بر نمی یومد.

یه روز که رفته بود به جنگل و هیزم ها رو جمع کرده بود و بسته بندی کرده بود تا بذاره روی کولش و بیاره به شهر تا بفروشه، هر چی زور زد نتونست هیزم ها رو بذاره رو کولش.

 بار هیزم خیلی سنگین بود و فشار زیادی به پیرمرد بیچاره میآورد. زیر این همه فشار اشک از چشماش جاری شد و بلند گفت: کجایی مرگ؟ بیا و من رو راحت کن.

دعاش اونقدر از ته دل بلند شد، که فرشته مرگ اون رو شنید و رفت سراغ پیرمرد بیچاره.

 پیرمرد تا چشمش به چهره وحشتناک مرگ افتاد، به تته پته افتاد و پشیمون شد.

مرگ بهش گفت: چیه پیرمرد؟ با من کار داشتی؟ منو صدا کردی؟

پیر مرد گفت مــ............ مـ............ .. من............ من............ .. آره ............ نه............ ... هان............ . آره ............ .. من ........... من صدات کردم؟............ .من صدات کردم............ .. آره من صدات کردم بیای کمکم کنی این هیزما رو بذارم روی کولم. آخه من دست تنها نمیتونستم این کار رو بکنم!!!!

خوب حالا نوبت نتیجه گیری های این قصه رسید:

1- زندگی با تموم سختی هاش لذت بخشه و حتی بدبخت ترین آدم ها، در لحظه ی مرگ از اینکه قراره این موهبت الهی ازشون گرفته بشه ناراحت میشن.

2- هیج وقت از ته دل آرزوی مرگ نکنین، یه دفه دیدین همون موقع درهای آسمون باز بود و وقت اجابت دعا بود.

جدا تصورش رو بکن، روزی هزار تا آرزوی خوب خوب میکنی، بعد باید چقدر بدشانس باشی که تا آرزوی مرگ کردی، خدا بگه باشه!!!

3- فرزندان عزیز این خاک و بوم توجه داشته باشن که قرار نیست همه برن دانشگاه و درس بخونن و زیر بار فشار پولش، پدر بدبختشون رو له کنن. خیلی وقتا خیلی ها تو زمینه های غیر درسی بیشتر استعداد دارن.

4- شاعر علیه الرحمه چقدر به جا و مناسب میفرمایند: با چنین وضع گرانی که دراین بوم و بر است، به درآید پدر آن که به نام پدر است!!!

5- ببینم فرشته ی مرگ خانمه یا آقا؟ اینجا نکته منکراتی داشتیم یا نه؟ لا اله الا الله.... نخیر، این طوری نمیشه، من باید برم با نویسنده این قصه ها یه صحبت اساسی بکنم.

6- خدا وکیلی من که هنوز تو کف حاضرجوابی این پیرمرده موندم! تعجب میکنم پیرمردی که میتونه مرگ رو اینجوری بپیچونه، چطوری تا حالا تو زندگیش ترقی نکرده؟ آخه در عصر حاضر برای ترقی فقط یه استعداد لازمه اونم پدر سوختگیه، که ماشاا... بزنم به تخته، این پیرمرده همچین بی بهره ازش نیست.

7- امروز روز پدر بود. چیکار کردی؟ کادو خریدن پیشکشت، یه تبریک ساده گفتی؟ دست پدرت رو بوسیدی؟ پاشو،پاشو همین الان برو  و جبران کن. دست مامان و بابات رو ببوس و از زحمتاشون تشکر کن.

8- دهه تو که هنوز نشستی، پاشو دیگه، نشستی چهار چشمی زل زدی به مانیتور که چی بشه؟ با تو مگه نیستم؟