مرد 31 ساله متاهل ، مشاهده پروفایل 5 سال و 4 ماه سن کلوبی ، دنبال کشف مجهولاتم . اینکه کی هستم و چرا هستم و ... برای رسیدن به سوالاتم از خیر خیلی چیزها مثل درس و دانشگاه و شهر و دی...
چند روزی هست که موضوع کفش های منتظر الزیدی خبرنگار عراقی نه فقط در رسانه های ما بلکه در رسانه های غربی هم بازتاب زیادی دارد، منتظر الزیدی هیچ کاری نکرده باشد با پرتاب کفش هایش رکورد جدیدی در جهان به نام خودش ثبت کرده است، کار منتظر الزدی آنچنان تاثیر گذار بوده است که از جهات مختلف می تواند مورد بحث و بررسی قرار بگیرد( کاری که شبکه های مختلف جهان با گذاشتن میزگرد و بحث و بررسی بر آن صحه گذاشته اند) حالا هم نوبت ماست: کار الزیدی که بعدها حتما درباره آن رمانی با نام “کفش هایش” نوشته خواهد شد و فیلمی بر اساس آن رمان نوشته ساخته خواهد شد( البته اگر این فیلم توسط هالیوود ساخته نشود) حالا بپردازیم به تاثیرات مختلف کار الزیدی یا همان کفش هایی که بعدها معلوم شد از ساخته های عراق است و کفش آمریکایی بر سر بوش نخورده بلکه کفش عراقی بوده. الزیدی با کار خودش رکوردهای مختلفی را بر جای گذاشته ( درست مثل آن شناگر نمی دانم کجایی که در یک دوره المپیک هشت، نه تا مدال را یک جا درو کرد) ۱- در طول تاریخ آمریکا هیچ کدام از رئیس جمهورهای آمریکایی به یاد ندارند که اینقدر از نزدیک مورد اعتراض قرار گرفته باشند، همیشه اعتراض ها در حد تظاهراتی در چند کیلومتری بوش بوده ولی حالا در چند قدمی او …. البته درباره این صحنه هم بحث های مختلفی وجود دارد، از جمله اینکه اگر کفش ها به بوش می خورد چه اتفاقی می افتاد، و اینکه الزیدی بهتر بود از قبل مقداری تمرین پرتاب کفش انجام می داد، و نیز می شود به چالاکی بوش آفرین گفت و متوجه شد که تجربه زیادی از پرتاب کفش به سوی خودش دارد چرا که خیلی سریع واکنش نشان داد و هیچ کدام از دو کفش به او نخورد( قابل توجه خانم بوش که با پرتاب کفش هایش به طرف بوش در طول زندگی مشترکشان لطف زیادی در حق او کرده است) ۲- این روزها بحث درباره کفش بیش از همیشه بین مردم رد و بدل می شود، همین فردا است که کفش هایی درست شبیه کفش الزیدی آن هم با نام “کفش الزیدی” تولید شده و در فروشگاه ها به فروش برسد و سرمایه داران غربی پول خوبی به جیب بزنند، البته این کار می ماند برای زمان پایان یافتن مدت ریاست جمهوری بوش. ۳- کار الزیدی چند خطی به حجم مطالب کتاب رکورد کینس اضافه کرد، چرا که او حالا صاحب گران ترین کفش دنیا است، تبلیغات فروش این کفش هم اکنون بازار خوبی در اینترنت دارد، در خبرها خواندم”یک شهروند عربستان سعودی حاضر به خرید این کفش ها به قیمت ده میلیون دلار شده است و در یک مزایده نمادین قیمت این کفش های قهوه ای رنگ بنددار، در یک سایت اینترنتی با صدهزار دلار شروع شد و بعد به پانصد هزار دلار رسید. این افزایش قیمت همچنان ادامه دارد.” ۴- انقلاب کفش یا “انتفاضه کفش” کار دیگری است که می رود با کمک رسانه ها شکل بگیرد و پرتاب کفش به عنوان یک نماد در اعتراض به کشورهای اشغالگر تبدیل شود، از این به بعد دیگر کسی به کفش ها با دلسوزی نگاه نخواهد کرد بلکه حالا کفش ها هم شخصیت پیدا کرده و به عنوان یک سلاح کارساز شناخته می شوند، حالا هر عراقی ( و نیز دانشجویان خودمان) می دانند که وارد هر جا که می شوند دو سلاح با خود دارند، سلاح هایی که اگر به هدف بخورد ؟؟؟؟؟؟ شناختن صاحب کفش هم کار سختی نیست فقط باید یک نفر زحمت بوییدن کفش مورد نظر و پاهای حاضران را بکشد.
پا نوشت …. ۱- فکر می کنم بعد از این در مصاحه های خبری جایی را در نظر خواهند گرفت که افراد کفش هایشان را دربیاورند و بیدون کفش در کنفرانس خبری حاضر شوند.
دیروز را یادت هست که آزادی را گردن زدند؟ امروز شنیدم که دوباره آزادی سر به شورش گذاشته،اخبار میگفت که عده ای با اسم آزادی فریاد آزادی کشیده اند، اما مردم میگفتند آزادی دوباره زنده شده است. پیرمردی گفت: آزادی را هزاران بار در طول تاریخ کشتند ولی آزادی باز زنده شد، آزادی جاودانه است. امروز فهمیدم هیچ تاریخی نمیتواند آزادی را در خودش محبوس کند. من به آزادی ایمان دارم او گفته است: در دل هر کدام از شما یک آزادی نهفته است. من به او ایمان دارم ، من هم آزادی هستم .
دیروز میخواستند آزادی را گردن بزنند، همه ی مردم در میدان بزرگ شهر جمع شده بودند و نگاه میکردند، آزادی را پای گیوتین بردند و حکم دادگاه را قرائت کردند.در حکم آمده بود آزادی باعث کشته شدن ملیون ها نفر در طول تاریخ شده است، او عامل اغتشاش در طول هزاران سال و مرگ ملیون ها نفر شده بود. آزادی داد کشیده بود:آنها نخواستند محکوم تاریخِ شما شوند پس مرگ را انتخاب کردند. هیچ کس به حرفهای آزادی گوش نداده بود. هیچ كس صدای آزادی را در میان هیاهوی بلندگوها نشنیده بود. مردم ناباورانه به تیغه تیز گیوتین نگاه می كردند كه گردن آزادی را هدف گرفته بود.مردم باورشان نمی شد آزادی هم بمیرد همه می گفتند : نه او نمی میرد، آزادی جاودانه است. اما گیوتین پایین آمد و آزادی مُرد.همه دیدند که آزادی مُرد، تیغه گیوتین سرخ شد.
