6 دی 85 - 00:52 |
االو سلام منزل خداست؟؟ این منم مزاحمی كه آشناست هزار دفعه این شماره را دلم گرفته است ولی هنوز پشت خط در انتظار یك صداست شما كه گفته اید پاسخ سلام واجب است به ما كه می رسد حساب بنده ها جداست؟؟
شیطان که رانده گشت جز یک خطا نکرد خود را برای سجده ادم رضا نکرد شیطان هزار مرتبه بهتر ز بی نماز او سجده را به ادم و این بر خدا نکرد
بازآ، بازآ، هر آنکه هستی بازآ
|
پس از ان 1 دی 85 - 18:49 |
پس از ان غروب رفتن اولین طلوع من باش من رسیدم رو به اخر تو بیا شروع من باش شب و از غصه جدا کن چکه کن رو باور من خط بکش رو جای پای گریه های اخر من اسمتو ببخش به لبهام بی تو خالیه نفسهام خط بکش رو باور من زیر سایبون دستام خواب سبز رازقی باش عاشق همیشگی باش خسته ام از تلخی شب تو طلوع زندگیم باش من پر از حرف سکوتم خالیم رو به سقوطم بی تو ابیه عشقت تشنه ام کویر لوتم نمی خوام اشفته باشم ارزوی خفته باشم تو نذار اخر قصه حرفمو نگفته باشم پس از ان غروب رفتن اولین طلوع...........................
|
30 آذر 85 - 19:40 |
کیست این پرده نشین کاین همه افسانه از اوست خویش از او دوست از او دشمن و بیگانه از اوست به یكی داده خرد بردگری داده جنون دانش عاقل از او غفلت دیوانه از اوست صبر بر درد نه از همت مردانه ماست صبر از او، درد از او، همت مردانه از اوست من به هرچه كه خواستم نرسیدم...... اما به هرچه كه نیاز داشتم دست یافتم. پروردگارا شاكرم تو را كه نگفته میدانی و نخوانده می آیی.
-------------------------------------------------------------------------- برگ خود می خواست که از درخت جدا گردد پائیز بهانه بود فاایین برگ است که از شاخه خسته میشودرشتگان روزی از خدا پرسیدند : بار خدایا تو كه بشر را اینقدر دوست داری غم را دیگر چر فرشتگان روزی از خدا پرسیدند : بار خدایا تو كه بشر را اینقدر دوست داری غم را دیگر چرا آفریدی؟ خداوند گفت : غم را بخاطر خودم آفریدم چون این مخلوق من كه خوب می شناسمش تا غمگین نباشد به یاد خالق نمی افتد ا آفریدی؟ خداوند گفت : غم را بخاطر خودم آفریدم چون این مخلوق من كه خوب می شناسمش تا غمگین نباشد به یاد خالق نمی افتد |
17 آذر 85 - 07:34 |
روح بزرگوار من دلگیرم از حجاب تو شکل کدوم حقیقته چهره بی نقاب تو
با کوچه آواز رفتن نیست فانوس رفاقت روشن نیست نترس از هجوم حضورم چیزی جز تنهایی با من نیست
من آن ناخوانده آوازم... صدای زخمی سازم... به دنبال صدایم باش ... برای تو اگر رازم... من آواز بیابانم ... صدای بغض بارانم ... بریده از نیستانم ... غمی دارم که می خوانم ... صدای بغض بارانم .... مرا بشنو که می بارم بمن از من شکایت کن ... مرا از من حکایت کن ... از این دریای دل تنگی ... به یک جرعه قناعت کن
هرگاه که مفتون هر کس یا هر چیز شدم،
در اعماق دل خود به تو عشق ورزیدم.
شایستگی عطا فرما که به تو نزدیک شوم تا
در راهی که بر بوستان تو دارم دل به خزه ها و علفها نبندم
و به هدف خود برسم.
با او بی آنکه به حضور او نیازمند باشم زندگی در اوج آسمانها را داشتم و چه زندگی زیبا و سرشاریست که انسان در کنار معشوقی دلخواه زندگی کند بی آنکه رنج تحمل کسی را داشته باشد وصالی در تنهایی مطلق با عزیزی که هست و نیست دکتر علی شریعتی
لحظه مردنم نزدیک است و چه لحظه غم انگیزی که بار دیگر به خاطر کسی درختی زیبا تابوت میشود
|
11 آذر 85 - 19:32 |
لا تستوی الحسنة و لا السّیّئة’ ادفع بالّتی هی احسن فاذا الذی بینک و بینه عداوةٌ کانه ولی حمیمٌ (سوره فصّلت آیه 34 ) نیکی با بدی برابر نیست؛ به بهترین شیوه (دیگران را از چالش با خود) بازدار, ناگاه آن کس که میان تو و او دشمنی است چون دوستی مهربان می گردد. خوبی تنها چیزی است که همیشه پیروز است...
علی آن شیر خدا شاه عرب الفتی داشته با این دل شب فجر تا سینهی آفاق شکافت چشم بیدار علی خفته نیافت شاهبازی که بال و ژر راز میکند در ابدیت پرواز پیشوایی که ز شوق دیدار می کند قاتل خود را بیدار ماه محراب عبودیت حق سر به محراب عبادت منشق میزندپس لب او کاسهی شیر میکند چشم اشارت به اسیر در جهانی همه شور و همه شر ها عَلِیٌ بَشَرٌ کَیفَ بَشَر
دور از رخت سرای درد است خانه من عاشق شده ای ای دل، غمهات مبارک باد شکست عهد من و گفت هر چه بود گذشت تا به جفایت خوشم ترک جفا کرده ای گفتم ای عشق، من از چیز دگر می ترسم
|
21 آبان 85 - 04:01 |
اگر روزی مردم ، تابوتم را سیاه کنید تا همه بدانند سیاه بخت بودم بر روی سینه ام تکه یخی بگذارید تا به جایه معشوقم برایم گریه کند ... چشمانم را باز بگذارید تا همه بدانند چشم انتظار معشوقم بودم ... و آخر اینکه دستانم را ببندید تا همه بدانند خواستم ولی نتوانستم ......
نام ترانه : کوچه دلتنگی --------------------------------------------------------------------------------------------------------- --------------------------------------------------------------------------------------------------------- -------------------------------------------------------------------------------------------------------- ------------------------------------------------------------------------------------------------------- ------------------------------------------------------------------------------------------------------- -------------------------------------------------------------------------------------------------------- ------------------------------------------------------------------------------------------------------- -------------------------------------------------------------------------------------------------------
سطر سطر این ترانه ؛ با اشکهایم پاک شد.
همه شب از غم هجر تو نخفتن تا کی؟
طعنه ز اغیار تو ای یار شنفتن تا کی؟ روی نادیده و اوصاف تو گفتن تا کی؟
چهره بگشای که رخسار تو دیدن دارد سخن از لعل تو ای دوست شنیدن دارد
جان به لب آمده از دوریت ای دوست چشم شب و روز به سویت ای دوست
خاطر ما ز فراق تو پریشان تا چند؟ دوستان از غم تو بی سروسامان تا چن
خوبرویان جهان رحم ندارد دلشان باید از جان گذرد هر که شود عاشقشان روز اول که سرشتند ز گل پیکرشان سنگی اندر گلشان بود همان شد دلشان
از یار وفا که دید تا من بینم راحت ز جفا که دید تامن بینم تو عمر منی و بی وفایی چه کنم از عمر وفا که دید تامن بینم
|
سلام و بعد............ 16 آبان 85 - 06:18 |
سلام ای کهنه عشق من که یاد تو چه پا بر جاست سلام بر روی ماه تو عزیز دل سلام از ماست به یک رویای کوتاهی دعای هر سحر باقی شدم خواب عشقت چون مرا اینگونه می خواهی من آن خاموش خاموشم که با شادی نمیجوشم ندارم هیچ گناهی جز که از تو چشم نمی پوشم تو هم در شعر آوازی شکوه اوج پروازی نداری هیچ گناهی جز که بر من دل نمی بازی مرا دیوانه می خواهی زخود بیگانه می خواهی مرا دلباخته چون مجنون زمن افسانه می خواهی شدم بیگانه با هستی ز خود بیخودتر از مستی نگاهم کن نگاهم کن شدم هر آنچه می خواستی بکش دل را شهامت کن منو از غصه راحت کن شدم انگشت نمای خلق مرا تو درس عبرت کن بکن حرف مرا باور نیابی از من عاشق تر نمیترسم من از اقرار !گذشت آب از سرم دیگر سلام ای کهنه عشق من سلام...............
خداحافظ برای تو چه آسان بود ترانه دلتنگی
نام ترانه : کوچه دلتنگی --------------------------------------------------------------------------------------------------------- --------------------------------------------------------------------------------------------------------- -------------------------------------------------------------------------------------------------------- ------------------------------------------------------------------------------------------------------- ------------------------------------------------------------------------------------------------------- -------------------------------------------------------------------------------------------------------- ------------------------------------------------------------------------------------------------------- -------------------------------------------------------------------------------------------------------
سطر سطر این ترانه ؛ با اشکهایم پاک شد.
|
13 آبان 85 - 05:57 |
او پس از سالهای سال تمرین و آمادگی هنگامی که قصد داشت سفر خود را آغاز کنه شکوه و عظمت پیروزی رو پیش روی خودش آورد و تصمیم گرفت صعوذ را به تنهایی انجام بده . او سفرش را زمانی آغاز کرد که هوا رو به تاریکی می رفت ولی قهرمان ما به جای آنکه چادر بزند . شب را زیر چادر به سر ببره به صعودش ادامه داد تا اینکه هوا کاملا تاریک شد . به جز تاریکی هیچ چیز دیده نمی شد . سیاهی شب همه جا را پوشانده بود و مرد نمی توانست چیزی ببینه حتی ماه و ستاره ها هم پشت انبوهی از ابرها پنهون شده بودند . کوهنورد همانطور که داشت بالا می رفت در حالی که چیزی به فتح قله نمانده بود .پایش لیز خورد و با سرعت هر چه تمامتر سقوط کرد . سقوط همچنان ادامه داشت و او در آن لحظات سرشار از هراس تمامی خاطرات خوب و بد زندگیش را به یاد آورد . داشت فکر می کرد چقدر به مرگ نزدیک شده است که ناگهان احساس کرد طناب به دور کمرش حلقه خورده است و مانع از سقوط کاملش شده بود . وسط زمین و هوا مانده بود . در آن لحظات سرشار از سکوت چاره ای نداشت جز آنکه فریاد بزند : خدایا کمکم کن ! ناگهان صدایی از دل آسمان پاسخ داد : از من چه می خواهی ؟ ـ نجاتم بده ! ـ واقعا فکر می کنی می توانم نجاتت بدهم ؟ ـ البته تو تنها کسی هستی که می توانی مرا نجات بدهی ! ـ پس آن طناب را از دور کمرت ببر !!!! برای یک لحظه سکوت عمیقی همه جا را فرا گرفت و مرد تصمیم گرفت با تمام توان مانع از پاره شدن طناب حلقه شده به دور کمرش شود . فردای آن روز گروه نجات گزارش داد که جسد منجمد شده یک کوهنورد در حالی پیدا شده که طنابی ذور کمرش حلقه شده بود . تنها دو متر با زمین فاصله داشت !!!!!!! |
13 آبان 85 - 05:44 | ||
الهی به حرمت أن نام که تو خوانی و به حرمت أن صفت که تو چنانی ، دریاب که می توانی. الهی، عمر خود به باد کردم و بر تن خود بیداد کردم : گفتی و فرمان نکردم ، درماندم و درمان نکردم . الهی ، عاجز و سر گردانم : نه آنچه دارم دانم و نه آنچه دانم دارم . الهی ، اگر تو مرا خواستی ، من آن خواستم که تو خواستی . الهی ، به بهشت و حور چه نازم : مرا دیده ای ده که از هر نظر بهشتی سازم . الهی ، در دلهای ما جز تخم محبت مکار و بر جان های ما جز الطاف و مرحمت خود منگار و بر کشت های ما جز باران رحمت خود مبار . به لطف ، ما را دست گیٍر و به کرم ، پای دار ، الهی حجاب ها از راه بردار و ما را به ما مگذار .
| ||
6 آبان 85 - 03:58 |
آنانکه روزگاری آرزومند آرزوهایشان بودم چونان آرزوهایم را بر باد دادند که .... فصل ها در گذرند ....بهار ... تابستان ... پاییز ... زمستان . از هم پیشی میگیرند و هر کدام رو به سوی فرداهایی که آرزویش را دارند در عبورند.هر کدام در آرزوی وصال به دیگری اند هر چند سرانجام به نابودی خودشان میرسند. من در آرزوی رسیدن به توام ، تو در آرزوی رسیدن به که ای ؟؟؟
///////////////////////////////////////////////////////// من ، بهانه توام ؛ تو بهانهی منی از تو دل نمیکَنَم،دل زِ من نمیکَنی مثل سبزهزار و گل،مثل عطرخوب سیب مثل لحظههای عشق،خوب و پاک و روشنی همنفس؛ به من بگو آسمان ما کجاست؟ من دلام گرفته ازحصارهای آهنی روزها و لحظهها بی تو سال نمیشود سال هم تمام شود، فصل شعرسرودنی! آسمان برای تو،وسعت خدا تویی ای خدای خوب من! بگو همیشه بامنی بالهای شعر من ، توان بوسههای توست در رکود آسمان ، قدرت پریدنی انتظار برای من ، آرزو برای تو ای نماد آینهها ! نفسهای ماندنی ! دوست دارمات چنان از تو دل نمیکَنَم نفسهای شعر من ، تو بهانهی منی اون روزی که تو اومدی دلم یه جای دیگه بود حال و هوای رویاهام حال و هوای دیگه بود * * * دلم رو کنده بودم از حرف و نگاه همه دنبال اون کسی بودم که توی این دنیا کمه * * * دیدم همه مثل همن عادی و سرد و بی وفا نگات ولی بهم میگف اونا کجا و تو کجا * * * شعراتو وقتی شنیدم گفتم عجب شباهتی تو قحطی عا طفه چه شاعر با شهامتی * * * دنبال فرصت بودیم صحبت کنیم بی دردسر صحبتا عاشقونه بود شب کافی و روز مختصر * * * شباش چقد طلا یی بود زمستونا مشاعره راستی ادم چی کار می کرد بدون یادو خاطره * * * لبا می خندید و چشا از غصه ها کبود بودن کاش ادما نمی دیدن اخه اونا حسود بودن * * * شب یلدا یادته عکسارو خواستی بیاری ؟ گفتم که این بارو ببخش اگه یی کم دوسم داری * * * راس راسی چه روزایی بود عاشقیم عالمی داشت به جز غمه دوری مگه دلای ما هم غمی داشت ؟ * * * ادم کسی که دوست داره همیشه اذیت میکنه اما خودش فکر میکنه داره محبت میکنه |