سلام من تو عشق ازت بد دیدم بعد تمام فحش هات من به تو عشق دادم تو می فهمی؟

ستایش میكنم زن را بسان گل پاك

 وهمانند آبشاران روشن وزلال ومثل قطرات شبنم صحرگاهی درخشان وپرتلؤلو...

ومی ستایم او راچون سپیده دم پاك وهمچون سحرگاهان خیال انگیز است...

 وباز می ستایم اورا چون مهتاب بهاری درخشان وپرصفاست...

مهربانم شعرهایم را كه واژه های آن را از سپیده دم به وام گرفته نثارت می كنم.

قلبم را كه درزلال چشمهای تو شستشو داده ام هدیه ات خواهم كرد

 مرا بپذیر ولبخندت را بمن ببخش تا قلبم از برودت اندوه تنگ نشود

ودستانت را بمن بسپار تا از هلال تنهایی تنم نپوسد

 تاآوارگی را فراموش كنم تا شراب جاودانگی را دریابم....