تبلیغات


__
اولین عشق
28 اردیبهشت 87 - 20:26

ue_anna_jumps1.jpg

باز هم

 آمدی تو  بر سر راهم

 آی عشق

 می کنی دوباره گمراهم

دردا

من جوانی را به سر کردم

 تنها

از دیار خود سفر کردم

دیریست

 قلب من از عاشقی سیر است

خسته از صدای زنجیر است

خسته از صدای زنجیر است

دریا

 اولین عشق مرا بردی

 دنیا

 دم به دم مرا تو آزردی

 دریا

 سرنوشتم را یه یاد آور

دنیا

سرگذشتم را مکن باور

 من غریبی قصه پردازم

چون غریقی غرق در رازم 

گمشدم در غربت دریا

بی نشون و بی هم آوازم

می روم شب ها به ساحل ها

تا بیابم خلوت دل را

روی موج خسته دریا

می نویسم موج غم ها را

می نویسم موج غم ها را

دیوانگی و عشق
27 اردیبهشت 87 - 20:31

2604zv8.jpg

دیوانگی و عشق
23 اردیبهشت 87 - 11:36

3.jpg

عشق شوق مرگ فاخته ای ست برای رسیدن به دلباخته اش...

 

التماس درختی ست به آب جوی...

 

عشق لذت نهان است.انشای تن و روان است...

 

زبان چشم است...

 

دیوانگی عقل است.رسوایی قلب است...

 

عشق جرات و دیوانگی ست...

 

و دیگر هیچ...

 

مهربانی
22 اردیبهشت 87 - 12:51

54mzwas.jpg

گفت استاد مبر درس از یاد
یاد باد آنچه به من گفت استاد

یاد باد آنکه مرا یاد آموخت
آدمی نان خورد از دولت یاد

هیچ یادم نرود این معنی
که مرا مادر من نادان زاد

پدرم نیز چو استادم دید
گشت از تربیت من آزاد

بس مرا منت  استاد بود
که به تعلیم من اِستاد استاد

هر چه میدانست آموخت مرا
غیر یک اصل که ناگفته نهاد

قدر استاد نکو دانستن
حیف! استاد به من یاد نداد

گر بمردست، روانش پر نور
ور بود زنده، خدا یارش باد
(ایرج‌میرزا)

تنها ماندم !
20 اردیبهشت 87 - 19:35

1.JPG

 

تنها ماندم، تنها ماندم

  تنها با دل برجا ماندم

 چون آهی بر لبها ماندم

 راز خود به كس نگفتم

 عشقت را به دل نهفتم

 با یادت شبی كه خفتم

 چون غنچه سحر شكفتم

 دل من ز غـــمت فغان برآرد

 دل تو ز دلم خبـــــــر ندارد

 پس از این نخورم فریب چشمت

 شـــــــــرر نگهت اگر گذارد

 وصلت را ز خدا خواهم

 از تو لطف و صفا خواهم

 كز مهرت بنوازی جانم

عمر من به رهت شد طی

 تو بی من ، من و غم تا كی

 دردی هست نبود درمانم

 تنها ماندم، تنها ماندم

 تنها با دل برجا ماندم

 چون آهی بر لبها ماندم

روزگار من کجایی ؟
20 اردیبهشت 87 - 19:32

3714c3f70a3b04ccab63c5c2881f2b1d.jpeg

     اشک من هویدا شد 
   دیده ام چو دریا شد
    در میان اشک من 
   سایه تو پیـــــدا شد
  موج آتشی از غم 
     زان میانه برپــــا شد
    اشک من هویدا شد 
  دیده ام چو دریا شد

   تو برفتی وفا نکرده  
   نگهی سوی ما نکرده
   نکند ای امید جـــانم
   که نیایی خدا نکرده

   به یاری شکستگان چرا نیایی؟
   چه بی وفا چه بی وفا  چه بی وفایی

   اشک من هویدا شد 
   دیده ام چو دریا شد
   تو که گفتی اگر به آتشم کشی
   وگر ز غصه ام کشی،
   تو را رها نمی کنم من

   نه کشته ام تو را به غم 
   نه آتشت به جان زدم
   که می کشی ز من تو دامن

   اشک من هویدا شد 
   دیده ام چو دریا شد
   در میان اشک من 
   سایه تو پیـــــدا شد

روزگار من کجایی ؟
20 اردیبهشت 87 - 19:26

1193116767.jpg

شبی که آوایِ نیِ تو شنیدم

  چو آهوی تشنه پیِ تو دویـدم  

   دوان دوان تا لبِ چشمه رسیدم

   نشانه ای از نی و نغمه ندیدم

تو ای پری کجایی؟
که رخ نمی نمایی
  از آن بهشت پنهان
 دری نمی گشـایی

 من همه جا،پی ِ تو گشته ام
  از مَه و مِهر،نشان گرفته ام
بوی تو را،زِ گُل شنیده ام
    دامنِ گــــــل،از آن گرفته ام

تو ای پری کجایی؟
که رخ نمی نمایی
 از آن بهشت پنهان
دری نمی گشایی

دلِ من،سرگشته ی توست
نفســم؛آغشته ی توست
    به باغِ رویاها،چو گُلت بویم
       در آب و آئینه،چو مَهت جویم
 تو ای پری کجـــــــایی

در این شبِ یلدا،ز پی ات پویم
  به خواب و بیداری،سخنت گویم
تو ای پری کجـــــــایی

مَـــــه و ستاره دردِ من می دانند
که همچو من پیِ تو سرگردانند
شبــــی کنارِ چشمــه پیدا شـــــو
 میانِ اشــکِ من چو گل وا شو

تو ای پری کجایی؟
 که رخ نمی نمایی
   از آن بهشت پنهان
  دری نمی گشایی

__