ما کسایی که به فکرمون هستن رو به گریه می اندازیم. ما گریه می کنیم برای کسایی که به فکرمون نیستن. و ما به فکر کسایی هستیم که هیچوقت برامون گریه نمی کنن. این حقیقت زندگیه. عجیبه ولی حقیقت داره. اگه این رو بفهمی، هیچوقت برای تغییر دیر نیست.

^{نگذار کسی یک اولویت در زندگی تو بشه، وقتی تو فقط یک انتخاب در زندگی اونی ... یک رابطه بهترین حالتش وقتیه دو طرف در تعادل باشن.}

^{هیچوقت شخصیت خودت رو برای کسی تشریح نکن. چون کسی که تو رو دوست داشته باشه بهش نیازی نداره، و کسی که ازت بدش بیاد باور نمی کنه.}

^{وقتی دائم میگی گرفتارم، هیچ وقت آزاد نمیشی. وقتی دائم میگی وقت ندارم، بعد هیچوقت زمان پیدا نمی کنی. وقتی دائم میگی فردا انجامش میدی، اونوقت فردای تو هیچ وقت نمیاد.}

^{وقتی صبحا از خواب بیدار میشیم، ما دوتا انتخاب داریم. برگردیم بخوابیم و رویا ببینیم، یا بیدار شیم و رویاهامون رو دنبال کنیم.}

^{انتخاب با شماست ...}

^{وقتی تو خوشی و شادی هستی عهد و پیمان نبند. وقتی ناراحتی جواب نده. وقتی عصبانی هستی تصمیم نگیر.}

^{دوباره فکر کن ..، عاقلانه رفتار کن.}

^{و حالا این شعر را تقدیم میکنم به تو دوست عزیز :}

من نمی دانم چیست که چنین زار و پریشان شده ام ..... و چرا ؟؟

مژه بر هم زدنی اشک مرا می ریزد ؟؟؟

نکند باز من عاشق شده ام؟؟!!   

من نمی دانم چیست آنچه از چشم تو تا عمق وجودم جاریست ؟؟ .............. و مرا می شکند، می سوزد. ....... و مرا زود به هم می ریزد .

نکند باز من عاشق شده ام؟؟!!

راستی ! ....

نگرانی من از بابت چیست ؟؟؟

و چرا اینهمه رفتار ترا می پایم

و چرا اینهمه دلواپس چشمان توام؟؟؟؟

ریشه ی اینهمه دلتنگی چیست ؟؟؟

نکند باز من عاشق شده ام؟؟!!