یکنفر آن بالا دست تر از خورشید آن طرف رو به مهتاب آن جایی که ماه می تابد به قول سهراب به کوزه آب و بشقاب خیار ، گفته است که زندگی جاری ایست ، در تن من در روح نگاه عشق ، در بستن بند کتانی دخترک بازیگوش پیش دبستانی، زندگی همه جا در همه حال جاری ایست آنجایی که مادر آن کودک بی خیال و مست می شورد لباس آلوده به تن آن کودک بازیگوش که کرده بازم سرپاچه شلوارش را خیس، آنجا زندگی جاریست ، مثل مشق من سیاه نیست، مثل دستان تو همیشه تمیز است ، مثل نگاه پنجره به بهت بارش باران زیباست، مثل پرده آویخته به دیوار شب تنهاست، مثل همه جا در دست دنیاست، زندگی را دوست بدار ، ای مست ، ای زیبا و شورانگیز، زندگی همین سازی ایست خیالی ، آن نفس رمیده در تنهایی ایست

تقدیم به كسی كه دوستش دارم

عزیزم  مادر م بهترینم عشقم مدتها بود كه نامه ای كه از عشق درون و مایه های برون نباشد براید ننوشته ام  مدتها بو دكه دنبال كاغذی از احساس نازك ابریشم چشمهایم بودم كه بر روی دل مهربانتبنشیند  و به تو بگویم كه دوستت دارم
فرصتی نیست بازی سرعت زمانه بدجوری جنون انگیزاست و مرا  به سوی مادر شدن می کشاند و تو را به سوی مادر بزرگ  قصه  ها شدن
بدجوری عاشق گونه شدن را در پیله شب هنگام بیداری ام می تنم  آنگاه که تنپوش  شبهای  لالای ات  را بر گوش جان  خاطر ه ها می  نوشم
بدجوری در این وادی ثانیه ها رسیدن به عشق سیب درخت فاصله را گاز می شمارم  چرا که  فرصت  گفتن  یک دوستت  دارم را از من  زمانه بد جوری ربوده است 
یك دو سه و چهار
آه كه دیگر فرصتی برای عاشقی جز امروز نیست   فرصتی برای گفتن دوستت دارم ساده برای  بهترین  مادر دنیا در وجودم نیست
بگذار كه یك بار دیگر بگویم كه عاشقانه های شهر خویش را به عشق تو متحیر كرده ام
واژه های پوسیده فاصله را با آهنگی از مستی به خواب ابدی كرده ام  تا شاید که بدون کم ترین فاصله  لب به لب  به تو بگویم  مادرم د وستت  دارم 
امروز فال حافظ را بهانه رسیدن كردم
كسی كه شب همه شب می كند دعای تو  ، کسی  نیست  جز قلب پاک مادر
امروز استخاره برای رسیدن به تو را بهانه جان كرده است   دلم  که  شاید  کودکی ام را بهانه ای باشد  برای اینکه بدانم  من  روزی ناتوان بودم  و در آغوش تو جایم بود ، دوستت دارم  بهترین  اغوش دنیا ، بهترین  قلب تسخیر شده خوبیها
دوستت دارم دوستت دارم مهربان انگیز ترین ترانه روی زمین
به سكوت خسته چشمهای گریانت و به مهری از خاموشی كه انداخته ای بر دهانت
دوستت دارم   و روز ت را تبریک می گویم ، این نامه دل نوشته یک دختریست که  همیشه تنهایش را با  مادری تقسیم کرده است که خلوتش را جز سرای انیس مهر چیز ی نبوده است آری این مادر  از نیمه گم شده از خدایی ایست که در زمین  تراوش می کند عطر وجود خدا را ، مادر تو به راستی عطر  گیسوی  خداوندی  بر زمین   بندگی

سر سفره افطار عشق وضوی رخسار نكوی

دعای شب اول عشق سحرگاه خمور عشق جانا عشقت بیانی ساخت از هرچه هستی عشقت گودالی ساخت از هرچه نیستی همیشه درگاه عشقم لب مهربان تو بود از گفتن هرچه واژه، تو می گفتی كه عاشقی و من ساده لوح ساده  گفتن دوستت دارم تو مهربانانه و گفتن هرچه واژه لایق تو و عشق گرمت از من صادقانه به نسیم عشق گفتی كه عاشقت باشم من ساده چه ساده لوحانه و مجذوب و مخمور به گیسوی رسیدن تو آواره آخرین واژه هایت همه عشق بود هرچند دروغ بود سخاوت باران نگاه تو نفرین شوره زار دریای قطره بود ولی ناخالصانه وقتی كه عاشم باش گفتم هستم وقتی كه گفتم با من باش بودم ولی تو چه رفتی و واژه های غم انگیز پاییز را مثل هر پاییز دیگری بر زندگی من تاباندی تو رفتی و گفتن دوستت دارم را برای من بر برگی نوشتی و به دست پاییزی سپردی كه دیگر حس زندگی در تن زمینش جز برگها وخاكهای برخاسته شده از این غم نبود حس و حال عشقم بهاری بود وقتی كه مثل طوفان زدی بر رگهای تنم این تنم همه پاییزی شد همه آواره گی من از جنس تن عشق بود بر باد دادنم را از گوشه پنجره عشق به نظاره نشستی تنیده شدن تارهای تنهایی را دیدی ولی بازم مرا مثل مگسی در این تار تنها رهاندی عشقم بودی مهرم بود پاییزم با هزار و یك شكوفه بودی لاله عشق به دشت سینه بودی ولی حالا چه رفته و رفته و خسته تو رفته ای و من آواره بر باد این عشق به شاخه ای از یك درخت تنها در كویری از بودن تنها مانده ام تا بادی مرا به گوشه ای دور تنها و مهجور بیندازد ولی تو نیز صبرت به چیست و حیله و نیرنگت از عشق چیست جز خدای خالق كسی نمی داند

خدایا به ما کمک کن تا به خاطر داشته باشیم که عشق میان ما دو نفر چگونه رشد کرد .
به ما کمک کن تا به خاطر داشته باشیم چه طور شیفته ی یکدیگر شدیم .
به ما کمک کن تا عشق را قوی و آشکار میان خود نگاه داریم و با اعتماد و توجه به یکدیگر کاری کنیم که هرگز میان ما جدایی و فاصله به وجود نیاید.
به ما قلبی عطا کن که همیشه از عشق سخن بگوید و آن قدر قوی شودکه بتواند همیشه در حال گذشت و بخشش باشد.
خدایا کاری کن یکدیگر را خوب بشناسیم .
بدین ترتیب میتوانیم عشق و محبت را به یکدیگر هدیه کنیم کول

کوله‏بارم را بسته‏ام
برای یک سفر طولانی
به مقصدی نامعلوم
همراه قاب عکسم
و خیال تو
************ ******

عجب صبری خدا دارد!
اگر من جای او بودم
برای خاطر تنها یکی مجنون صحراگرد بی‏سامان
هزاران لیلی نازآفرین را کو‏به‏کو
آواره و دیوانه می‏کردم
************ *******

عجب صبری خدا دارد!
اگر من جای او بودم
بگرد شمع سوزان دل عشاق سرگردان
سراپای وجود بی‏وفا معشوق را
پروانه می‏کردم
************ ****

برف که می‏آید
آدم‏برفی می‏سازم
فردایش
ابرها
به جای دیگر می‏روند
و آدم‏برفی مرا
در عین بودنش
با خود می‏برند

کمی دورتر
دخترک اسکیمویی
از فرط خستگی
در حال استراحت است
در کنار آدم‏برفی‏هایش

آن‏طرف‏تر
پسرک اسکیمو
زیر سایه ابرها
در حال تماشای
قاب عکس قدیمی‏اش
است

ابرها برای مدتی طولانی
آنجا ماندگار شده‏اند.

************ *****

کارت‏ها را که پخش می‏کنند
آس دل به من می‏افتد
می‏گذارمش کنار
و شروع به بازی می‏کنم
متقلب شناخته می‏شوم
و مرا بازنده می‏کنند
آس دل را ازم می‏گیرند.
************ ****

وقتی گل عشقت تو دشت خیالم                   رویدو نپرسید روزگارو حالم

وقتی بویه عشقت پیچید تویه خابم               یه رویایه شیرین اومد به سراقم

بودی یاره خورشید پیه تو دویدم                  عكست رو تو دشت آلاله ها دیدم

از باغ نگاهت یه غنچه ای چیدم                  رنگ آسمون رو تو چشم تو دیدیم

رویایه سپیده من تو ای عشق و امید من هوایه تو دارم تاقت ندارم

رویایه سپیده من تو ای عشق و امید من بی تو خواب ندارم من بی قرارم

شدی پر پرواز با تو پر كشیدم                       خودمو رو باله قاصدكا دیدم

ترانه عشق رو وقتی كه شنیدم                     به ساحل سبز آرزو رسیدم

عطر آرزوهام با تو پر از نوره                          دهكده رویام بی تو سوت كوره

قلب من از عشقت سرمست غروره                سرد و بی قراره وقتی از تو دوره

رویایه سپیده من تو ای عشق و امید من هوایه تو دارم تاقت ندارم

رویایه سپیده من تو ای عشق و امید من بی تو خواب ندارم من بی قرارم

************ ****

سرخ آسمون هم رنگ گونه هات                    غرور از راه اومد باز دوباره

نشستی كنارم رویه شن هایه ساحل              دلم از عشق گرم و بی قراره

از نگاه ما پنهون میشه خورشید                    میره آروم تو آغوش دریا

شب انگار تو راهه ولی خبر نداره                تو خورشیدی حتی تویه شب هام

برق هرنگاهت شعله چشات نوره شب هایه من

ای تو همدم شادی و غم قلب تنهایه من

ای تو آخر عشق و باور دنیایه من             توی تو هم رازه من اوج شعروآوازه من