در شهری که ساسا  زندگی میکرد از هر 10 ازدواج 7 ازدواج بعد از 2 سال به طلاق منجر میشد . با اینکه موقع
ازدواج همه عاشق همسرشون بودن و هرگز فکر نمی کردن که یه روز از هم طلاق بگیرند اما خیلی زود همه چیز تغییر میکرد و کارشون به طلاق میکشید . مردم حتی موقع ازدواج   جرات نمیکردن واژه طلاق رو بر زبون بیارن و این کار  رو بد یمن میدونستن .

فلامی یه دختر بد اخلاق  و مغرور بود  ، هنر خاصی هم نداشت .  اما قلب مهربونی داشت و معتقد بود که ارزشش بیشتر از این حرف هاست و نباید به هر چیزی تن بده . سعی میکرد با همه دوست بشه اما دیگران خیلی اونو بخاطر خودش نمی خواستن چون همونطور که گفتم فلامی هم بد اخلاق بود و هم هنری نداشت .

ساسا یه آدم خیلی راستگو و ساده بود و چون خیلی متواضع بود همه اونو دوست داشتن .  یه روز ساسا متوجه میشه که فلامی قلب مهربونی داره ، کم کم به فلامی علاقه مند میشه . ساسا بر خلاف خیلی از مردم شهر به خودش دروغ نمی گفت ، اون معتقد بود که اگه با فلامی ازدواج کنه خیلی زود از هم طلاق می گیرن . پس به فلامی اینطوری پیشنهادش رو مطرح کرد که من قصد دارم با تو به مدت 2 سال ازدواج کنم و علت این پیشنهادش رو هم به فلامی گفت .  برای فلامی چنین پیشنهادی خیلی عجیب بود . اما بعد از مدتی سبک و سنگین کردن به این نتیجه رسید که پاسخ مثبت بده .

ساسا و فلامی با هم ازدواج کردن و قرار گذاشتن که 2 سال بدی های هم رو ببخشن  تحمل کنن و از این 2 سال زندگی لذت ببرن . مدت کمی بعد  از ازدواج یواش یواش اختلاف ها و ناراحتی ها شروع شد . اما موقعی که دعوا هاشون بالا می گرفت یکیشون به دومی که عصبانی تر بود میگفت " با من مهربون باش " . این جمله رو ساسا و فلامی به عنوان رمز بین خودشون قرار داد کرده بودن و هر کدومشون اونو از دیگری میشنید باید آروم میشد و سعی می کرد تا جایی که امکان داره از خودش گذشت و انعطاف نشون بده و نباید هم در میزان گذشتی که میخواست به خرج بده به خودش دروغ  بگه  و یا کم فروشی کنه . از طرفی کسی نباید این جمله رو در موارد غیر ضروری بکار میبرد . در نتیجه اکثر دعوا ها و اختلاف ها با جمله " با من مهربون باش " به آرامش و خنده و بغل کردن همدیگه ختم میشد .

نزدیک به دو سال گذشت .فلامی خیلی ناراحت و نگران بود  چون واقعا داشت از زندگیش لذت میبرد .نمی دونست چیکار باید بکنه  از طرفی جرات نمیکرد به ساسا چیزی بگه . تا این که روز موعود فرا رسید . ساسا و فلامی یه هم زل زده بودن . فلامی با چشمانی نمناک و نگاهی التماس گر به ساسا گفت نظرت راجع به دو سال دیگه چیه؟  آیا با دو سال دیگه موافقی؟ ساسا به فلامی گفت تو میگی دو سال ، من نظرم تا ابده . آیا تو حاضری تا ابد با هم مهربون باشیم؟

الآن نزدیک به هزار سال از اون ماجرا میگذره و ساسا و فلامی دارن تو بهشت با بچه هاشون زندگی میکنن و به هم میگن "با من مهربون باش!"

در  یک شب مهتابی،  پس از باران ، زیر نور ماه ، کنار ساحل درحالی که نسیم می وزید نوزادی عریان را روی ماسه های ساحل رها کرده بودند . نوزاد دائما گریه میکرد . ناگهان توجهش به ستاره ای درخشان جلب شد .گویی ستاره با او صحبت میکرد و به او میگفت عزیزم چرا گریه میکنی ؟ آیا نمیدانی تو چقدر زیبایی! آیا نمیدانی زندگی زیباست!

نوزاد خندید !  لحظه ای بعد  تعدادی بچه لاک پشت که تازه سر از خاک بیرون آورده بودند از کنار او   گذشتند و راه دریا را پیش گرفتند. نوزاد با کنجکاوی به آنها نگاه کرد و دوباره خندید !

نوزاد در حال خنده بود  که ناگاه ماه نوزاد را ربود ! امواج شن های ساحل را پاک و یکدست کردند ! گویی هرگز  آنجا کسی  نبود و ستاره همچنان می درخشید و میگفت آیا نمی دانی زندگی زیباست!