عزیزی که فرصت بیان احساسات رو به من ندادی،

خداحافظ

من دیگه غرق تنهایی شدم که تو می خواستی در آن

غرق بشم

می خوام ساده و پاک برای تو و قلب خودم و همه اعتراف

کنم،

و مطمئنم این چیزی از ارزشهای من کم نمی کنه و لطمئه

ای هم به غرورم نمیزنه

برای یکبار و حتی آخرین بار هم که شده مجبوری احساس

منو بخونی، می دونی چرا؟

چون دیگه گوش نمی دی و فقط چیزی رو می خواهی که

خودت می خواهی ببینی یا بشنوی

می دونی وقتی كسی داره غرق می شه، دیگه نمیگه

سلام

فقط کمک می خواد، ولی كار من دیگه از کمک خواستن

گذشته

می خوام برای آخرین بار بگم: که من برای نابود نشدن

عشق و احساسم همه ی تلاشمو کردم

درست تو لحظه ی اوج، درست تو اون بالا بالاها، که فكر

میکردم دستت توی دست منه

ولی افسوس که تو خیلی وقت بود دستت رو از دست

من جدا کرده بودی،

و من چه دیر فهمیدم، که تنها درون گود وایستادم و دارم

برای چیزی می جنگم،

كه اون خیلی وقته مال من نیست

من توی وجود تو، یه ذره از وجود خدا، یا حتی یه تکه از

وجود خودمو پیدا کرده بودم

تو اون شاهزاده ای نبودی که من توی قصه هام ازش یه

بت ساخته بودم

تو حتی اون چیزی که خودت رو نشون میدادی، هم نبودی

برای من دیگه اسم تو یا هویت تو مهم نیست

برای من اون عشق و احساسی که توی وجود تو پیدا

کردم، عزیز و دوست داشتنیه

واسه همین هم تا ابد دوستت خواهم داشت

فقط بدون، همیشه خواستم پُر بشی از من

تو عمیق تر از اونی بودی که احساس من بتونه تو رو پر

کنه

و هر چی تلاش کردم، دیدم تمام وجودت خالیه، آره! از من

خالیه

آخه من چقدر هستم که بتونم عظمت وجود تو رو پر کنم

به جای اینکه من پُرت کنم، غرق اعماق وجود تو شدم و

نابود شدم

آره! توی وجود تو گم شدم

و كسی به من فرصت کمک خواستن هم نداد

همیشه از خدا می خواستم که یه عشق واقعی رو بهم

بده،

اون عشق رو بهم داد، گرچه خیلی زود هم ازم گرفت

ولی هر چه بیشتر میگذره به حقیقی بودن اون عشق

مطمئن تر میشم

حتی نبودن تو توی این مدت نتونست ذره ای از احساس

من کم کنه،

چه بسا هر لحظه قدرتش رو توی قلبم بیشتر از پیش

احساس می کنم

دلم می خواد برات آرزو کنم که یه روزی عاشق بشی،

ولی برات آرزوی قشنگتری می کنم

اینکه اگر عاشق شدی هیچ وقت دلت نشکنه و در کنار

عشقت طعم خوشبختی واقعی رو بچشی

آرزوی یه عاشق برای معشوقش چیزی غیر از این نمی

تونه باشه

دیگه حتی نمی خوام فکر کنم که احساس واقعی تو چی

بود؟

دیگه دنبال مقصر هم نمی گردم.. دنبال برنده و بازنده هم

نیستم

اگه برنده و بازنده ای هم باشه.. اون برنده تویی

تو بردی... آره! فقط تو بردی

ولی من خوشحالم که به تو باختم

شما

از دل و دیده ، گرامی تر هم

آیا هست ؟

-

آری ، ز دل و دیده گرامی تر

دست

زین همه گوهر پیدا و نهان در تن و جان ،

بی گمان دست گرانقدرتر است

هر چه حاصل كنی از دنیا ،

دستاورد است

هر چه اسباب جهان باشد ، در روی زمین ،

دست دارد همه را زیر نگین

سلطنت را كه شنیده ست چنین ؟

شرف دست همین بس كه نوشتن با اوست

خوشترین مایه دلبستگی من با اوست

در فروبسته ترین دشواری ،

در گرانبارترین نومیدی ،

بارها بر سرخود ، بانگ زدم

-

دست كه هست

بیستون را یاد آر ،

دست هایت را بسپار به كار ،

كوه را چون پَر كاه از سر راهت بردار

وه چه نیروی شگفت انگیزی است ،

دست هایی كه به هم پیوسته است

به یقین ، هر كه به هر جای ، در آید از پای

دست هایش بسته است

دست در دست كسی ،

یعنی : پیوند دو جان

دست در دست كسی

یعنی : پیمان دو عشق

دست در دست كسی داری اگر ،

دانی ، دست ،

چه سخن ها كه بیان می كند از دوست به دوست ؛

لحظه ای چند كه از دست طبیب ،

گرمی مهر به پیشانی بیمار رسد ؛

نوشداروی شفا بخش تر از داروی اوست

چون به رقص آیی و سرمست برافشانی دست ،

پرچم شادی و شوق است كه افراشته ای

لشكر غم خورد از پرچم دست تو شكست

دست ، گنجینه مهر و هنر است

خواه بر پرده ساز ،

خواه در گردن دوست ،

خواه بر چهره نقش ،

خواه بر دنده چرخ ،

خواه بر دسته داس ،

خواه در یاری نابینایی ،

خواه در ساختن فردایی

آنچه آتش به دلم می زند ، اینك ، هر دم

سرنوشت بشرست ،

داده با تلخی غم های دگر دست به هم

بار این درد و دریغ است كه ما

تیرهامان به هدف نیك رسیده است ، ولی

دست هامان ، نرسیده است به هم

پدر,مادر

من در خلوت خالص تو بودم,دیدم که با همه وجودوایمانت و اخلاصت دعا میکنی
خداوپیغمبروکتاب وائمه وهمه مقدسانت را می خوانی ومی خواهی که :
خدایا!من را نجات بده وبه تن من...ومریض من...مسافر من...به داد من...من را در بهشت....
بابا آخر این دین تو چه جور است؟!...همه اش«من»است.در اینجا هم«من»,در انجاهم«من».
این دین فقط تو را باید نجات دهد؟!,من دنبال دینی میگردم که بشریت را نجات دهدوحتی خود من هم فدایش شوم.
دینی که برای نجات جامعه بکوشد ومن را"قر

بانی"ما کند

خدایا! مسئولیتهای شیعه بودن را که علی وار بودن وعلی وار زیستن وعلی وار مردن است وعلی وارپرستیدن وعلی وار اندیشیدن وعلی وار جهاد کردن وعلی وار کار کردن وعلی وار سخن گفتن وعلی وار سکوت کردن است تا آنجا که در توان این بنده ناتوان علی است همواره فرایادم آر .

آنها که باید ما را بنوازند میزنند،آنها که باید همگاممان باشند سد راهمان می شوند، آنها که باید حق شناسی کنند حق کشی می کنند، آنها که باید دستمان را بفشارند سیلی می زنند،آنها که باید در برابر دشمن دفاع کنند پیش از دشمن حمله می برندو آنها که باید در برابر سم پاشی های دشمن تقویتمان کنند،امیدوارمان کنند وتبرئه مان کنند، سرزنشمان میکنند، تضعیفمان می کنند،نومیدمان می کنند ، متهممان می کنند سپاس می گذاریم تو را تا در راه تو از تنها پایگاهی که چشم یاری داریم وپاداشی نومید شویم،تا تنها ازتوچشم یاری داشته باشیم

دنیا:چه بگویم از خانه ای که ابتدایش سختی ،وسرانجامش نیستی است. در حلالش حساب، ودر حرامش کیفر است. ثروتمندش دچار فتنه وآزمایش ، وتهیدستش گرفتار اندوه است.آن که در طلبش کوشید به آن دست نیافت، وآن که زحمتی نکشید خود به او روی نمود، هر که به دیده عبرت به آن نگریست او را بینا کرد ، و هر کس به چشم خریداری به آن نظر نمود او را به بینایی دچار ساخت