ساده بگویم ؛ نگاه زادۀ علاقه است اگر دو چشم روشن عشق به تو نگاه كند دیگر تو از آن خود نیستی زمان می گذرد و زمانه نیز هم كودك می شوی جوان هستی و جوانی نمی كنی ، می گذری پیر می شوی ، می مانی باز هم مثل همیشه در پی گمشده ای هستی كه با تو هست و نیست باز در پی آن علاقۀ پنهانی ، آن نگاه همیشه تازه باز آن دو چشم روشن عشق را در غبار بی امان زمان جست و جو می كنی غافل از آنكه او دیگر تكه ای از تو شده سایه ای خوش بر دل تو گوشه گوشۀ این دل خراب سرشار از عطر نگاه توست...

از خدا پرسیدم:خدایا چطور می توان بهتر زندگی کرد؟

 خدا جوب داد:گذشته ات را بدون هیچ تاسفی بپذیر،

با اعتماد زمان حال ات را بگذران و بدون ترس برای آینده آماده شو.ایمان را نگهدار و ترس را به گوشه ای انداز .شک هایت را باور نکن و هیچگاه به باورهایت شک نکن.زندگی شگفت انگیز است فقط اگربدانید که چطور زندگی کنی