GOD give and forgive,we get and forget!!!!!!!

تا خدا راهی نیست.آسمان دلم امشب ابری است و كویر كف دستم هوس نم نم باران دعا را دارد.حلقه ی بغض همانند طناب سر دار هر دم افزون ز دم پیش گلوگاه مرا می فشرد.به خدا می نگرم!و ز یك عالمه شرم روی در روی به او می نگرم!احدی جز من و او حاضر نیست.من در این سو و خدا آن سو تر!و نیاز حس نابی است كه هر لحظه ز من می جوشد.و دو دستم ظرفی است.پر است از بخشش او.و روانم از آن می نوشد.شعله ی آتش سوزان عطش می خوابد!عطش دوری او!!!!