تبلیغات


__
وبلاگ شماره4
9 مرداد 86 - 18:57

 

کوه ها با هم اند و تنهایند هم چو ما، با همان تنهایان.

کوه با نخستین سنگ آغاز می شود و انسان با نخستین درد! من با نخستین نگاه تو آغاز شدم

                                      احمد شاملو

                                                                                                                    

 

اگه تنها اگه بی کس خدا خیلی دوست داره

نترس از تلخی دنیا خدا لطفش واست یاره............

خدا یاره خدا یاره خدا یاره

                        خدا یاره............

فقط مونده به دل کینه     رفاقت نیست روزا تنها

نقاب چهره ها تیره       دلا یخ بسته این روزا..........

            نقاب چهره کن پاره  

           بخون با ما خدا یاره

          بخون از جون و دل حالا

                    بخون با ما خدا یاره.......

                                                                       

.....................................................................................................................................

خودمو گول می زنم توی دورنگی

نمی خواستم ببینم دل سنگی

می دیدم داشتی یواش یواش می رفتی

اما خواستم خوش باشی توی زرنگی

هی می گفتم دل خوش فردا می مونم

                                     واسه خوندن تو بودی تنها بهونم

هی می گفتم به خودم همش خیاله

                                   همه این حرفا یه شوخیه می دونم....

تو چشات برقی نبود مثل گذشته

تازه فهمیدم از این حرفا گذشته                                                

من همونیم که بودم تو داری عوض می شی

من همونیم که بودم تو داری عوض می شی

 من همونیم که بودم تو داری عوض می شی

من همونیم که بودم تو داری عوض می شی

اگر نمیتوانی شاه راه باشی، کوره راه باش....

اگر نمیتوانی خورشید باشی، ستاره باش....

با بردن و باختن، اندازه ات نمیگیرند...

هر آنچه که هستی بهترین باش....

 

                 داگلاس مالوچ"

14 اردیبهشت 86 - 18:57

                                      بار خدایا


ای منتهای ارزوی نیازمندان و نیازخواهان


                         شبم....


تنهاییم را به بیداری برای عبادت اباد ساز


قلبم را برای شب زنده داری و مناجات


  و اندیشه ام را به رحمت خود مطمئن کن..



 


سماجت بیش از اندازه اش در زندانی کردنم عجیب بود.


وساطت و التماس دیگران هم در دلش اثری نداشت. بی شک


نمی دانست رهایی من چه ارامش وصف ناپذیری برایش خواهد داشت.


برای خلاص شدن از ان زندان تنگ و تاریک باید کاری


می کردم. به زحمت خودم را بالا کشیدم. نور بیش از حد


ازارم می داد.با بالا کشیدن من برقی در چشمانش درخشید.


پلک زد و من به سرعت روی گونه اش لغزیدم.ارام سر خوردم


و در خاک عزیزترین دوستش جان دادم......


 



زن متولد شهریور:


احساساتی بی ریا و تزویر خوش قلب ذاتا با شرم و حیا است.


تنها زنی است که در ان واحد هم احساساتی و هم اهل عمل است.


با اینکه بدون تزویر و ریا است حواسش فوق العاده جمع است.


زن متولد این ماه در هیچ کاری زیاده روی نمی کند. یک منتقد


بسیار ورزیده و جویای کمال است. عادت به بیان کردن احساسات درونی اش ندارد. چون بسیار باریک بین است.


کوچکترین حرکات و وقایع از نظرش پوشیده نمی ماند. زن


متولد شهریور تبحر فراوانی در حفظ پول و اسرار همسر دارد.

                                                                                   

چیزی بگو شاید

                  هنوزم فرصتی باشه

هنوزم بین ما شاید

                  یه حس تازه پیدا شه

یه راهی رو به من وا كن

                تو این بی راهه ی بن بست

یه كاری كن برای ما

                 اگه ماهی هنوزم هست

به من چیزی بگو از عشق

                از این حالی كه من دارم

من از احساس شك كردن

                به احساس تو بیزلرم

تو هم شاید شبیه من

                 تو این برزخ گرفتاری

تو هم شاید نمی دونی

                چه احساسی به من داری

گریزی جز شكستن نیست

                 منم مثل تو می دونم

نگو باید برید از عشق

               نه میتونی نه می تونم........


 

page2
28 اسفند 85 - 06:29


همیشه وقتی تنها و نا امید و ملول                                                                         


تنت روانت از دست این و ان خسته ست                           


همیشه وقتی رخسار این جهان تاریک                                                                        


همیشه وقتی درهای اسمان بسته ست                               


همیشه گوشه ی گرمی به نام دل با توست                                                                       


که صادقانه تر از هر که با تو پیوسته ست                         


به دل پناه ببر اخرین پناهت اوست                                                   


تو را چنان که تونای توست دارد دوست               


                                 


            

 

چه كسی خواهد دید ؟
مردنم را بی تو
گاه می‌اندیشم
خبر مرگ مرا با تو چه كس می‌گوید ؟
آن زمان كه خبر مرگ مرا میشنوی
روی خندان تو را كاشكی میدیدم
شانه بالا زدنت را بی قید
و تكان دادن دستت كه مهم نیست زیاد
و تكان دادن سر ...
چه كسی باور كرد ؟
جنگل جان مرا
آتش عشق تو خاكستر كرد ...

 

my page
15 دی 85 - 19:51


      یه روز سرد پاییزی....                                                                                                                                              

                 كه باز از غصه لبریزی

      می یای با كوله بار غم

                  چه اشكا كه نمی ریزی

      برام با گریه می خونی

                                    پشیمونی........

                                           پشیمونی...

      دلم می ریزه از حرفات

               تو چشمات می شه زندونی...............

شاید

جاروی پلك تو با اشكام شونه شه

بازم

بپیچه عطر احساست

                                     دلم دیوونه شه بازم

    خیالی جز تو با من نیست.....

                    بیا قهرارو پرپر كن...

    دلم از سنگ و اهن نیست

                                  تو رو بخشیده باور كن

شاید

جاروی پلك تو با اشكام شونه شه

بازم

بپیچه عطر احساست

                                     دلم دیوونه شه بازم

   دیگه طاقت نمی یاره

                          دل كوچیك داغونم

   اگه بر گردی از قهرت

                         تو رو می بخشه می دونم

 

 

     خیلی وقته كه ندیدمت گلم

     بی قرارم تا ببینمت گلم

     تو سكوت پشت این پنجره ها

     موندگارم تا ببینمت گلم

                                پیش كش نگاه تو قلب منه

                            یاد حرفات منو اتیش می زنه

                               همه هستیم به فدای تو گلم

                           با تو بودن تنها خواهش منه

     كاشكی پرنده ای بودم

      پر می زدم رو بومتون

     شاید یه روز پنجره ها رو واكنی

                        ابم بدی دونم بدی

                        عشقو خودت یادم بدی

                         شاید یه روز اسم منو صدا كنی

    گریه هام مرحم دردای منه

    بی صداس به عشق فریاد شدنه

    یه پرنده ی اسیر بی صدا

    داره اسم تو رو فریاد میزنه

                     نفسای اخره اه ای خدا

                     دل من جون داره می ده بی صدا

                     من می خوام یه بار دیگه ببینمش

                     تا بپرسم كه چرا رفته چرا؟

__