هر چیزی یک ملکی دارد و یک ملکوتی. حج هم همینطور است. ملک حج
همین است که همه انجام می دهند. رفتن به مکه، احرام، طواف خانه ی
خدا، سعی صفا و مروه و تقصیر و بعد هم رفتن به عرفات و مشعر و منا و
رمی جمرات. اینها ظاهر منظم و حساب شده ای است که سنی و شیعه
و آدم های معصیت کار و افراد تزکیه شده و اولیاء خدا و امام زمان انجام
میدهند. حج ملکوتی هم دارد که اگر انسان متوجه ملکوت این حج هم
باشد، اگر به حج رفت که هر دو را با هم انجام می دهد و اگر نرفت، در
خانه ی خودش هم می تواند با آن ملکوت سیر کند.
احرام در حقیقت یک نوع تمرین جهاد با نفس است. یکی از کارهای بسیار
مهم در زندگی انسان این است که نفس اماره ی بالسوء را رام کند. نفس
انسان هوا و خواسته دارد. اگر پاک باشد، خواسته های پاکی خواهد
داشت و اگر آلوده باشد، خواسته های آلوده ای خواهد داشت.
انسان باید اول احرام ببندد و به زور خودش را وادار به بعضی کارها بکند تا
نفس رام بشود. در هر مورد احرام می بینیم انگشت روی نفسانیت انسان
گذاشته و می خواهد صددرصد او را برخلاف هوای نفسش تربیت کند.
انسان باید در دنیا از این ملک ملکوتش را هم یاد بگیرد.
طواف یک ظاهری دارد ولی حقیقتش این است که بندگی به تمام معناست.
داخل مسجد الحرام از نظر ملکوت ولایت است و عبودیت، که نفس انسان،
رام شده و در اینجا شده بنده. چرا شما دور کعبه می چرخید؟ چرا بین صفا
و مروه سعی می کنید؟ چرا ندارد. بنده اید، هر چه می گویند، می گویید
چشم. بعد هم لازمه ی بندگی دفع شیطان است. باطن اینکه شیطان را
سنگ می زنید این است که لازمه ی بندگی، حج، طواف، قربانی، ماندن
در عرفات و منا و مشعر، راندن شیطان است. لذا باید هر سه روز هم
شیطان را سنگ زد. چون شیطان می آید در کار و خراب می کند.

از فرمایشات استاد در شب جمعه ۱۲ ذیحجه ۱۴۱۸
اقتباس از وبلاگ "گنجینه ی حكمت"
http://ganjine5.blogfa.com لطفا داغ كنید
چهارده معصوم علیهم السلام مثل اعلای پروردگار هستند.
بلا تشبیه اگر یك كسی وسط ایستاده باشد، یك آینه این طرف
صورتش را نشان می دهد. یك آینه پشت سر را نشان می دهد. یك
آینه طرف راستش را و یك آینه طرف چپ را نشان می دهد.
ائمه ی اطهار در عین اینكه آینه های تمام نمای الهی بوده اند،هر
کدامشان یکی از صفات با عظمت پروردگار را نشان می دادند. چون
زمان اقتضا نمی كرده كه تمام صفات را برای همه ی مردم همه ی
زمانها نشان بدهند.
حضرت علی بن موسی الرضا صلوات الله علیه آینه ی تمام نمای
رأفت و رحمت و مهربانی خدا است.
امام زمان (ع) آینه ی چهار طرف پروردگار است. یعنی اگر هر یك از
ائمه یك جهت پروردگار را نشان دادند، حضرت ولی عصر (عج) همه
صفات الهی را برملاء می كند و به مردم نشان می دهد.
امشب كه شب تولد حضرت علی بن موسی الرضا (ع) است، از آن
حضرت بخواهید كه عیدی ما زیارت حضرت بقیـة الله ارواحنا فداه
باشد و زیر سایه اش باشیم و از عنایات و علوم و حكمتش استفاده
كنیم و لذت بهشت را در همین دنیا زیر سایه ی امام عصر ارواحنا
فداه بچشیم.

از فرمایشات استاد در شب جمعه ۱۰ ذی قعده ۱۴۱۹
اقتباس از وبلاگ "گنجینه ی حكمت"
http://ganjine5.blogfa.com لطفا داغ كنید
حضرت جواد صلوات الله علیه فرموده اند: من زار عمتی بقم فله الجنة.
کسی که عمه ی مرا در قم زیارت کند، بهشت مال اوست.
در زیارت حضرت معصومه که از حضرت رضا صلوات الله علیه رسیده عرض
می كنیم: یا فاطمة اشفعی لی فی الجنة.
ای فاطمه شفاعت كن برای من در بهشت.
حالا این خانم چكار كرده كه به این مقام و عظمت رسیده؟ در یك كلمه: او از
راه تزكیه ی نفس به این مقام رسید. او اعتصام بالله داشت. یعنی خدا را
شناخته بود. الآن اگر شما خدا را ببینید و واقعا او را احساس كنید، محال
است كه بتوانید گناه كنید. حتی اگر شما به خانه ی دوستی بروید كه
خیلی به شما محبت كرده باشد، آیا می توانید به او یك سیلی بزنید؟ محال
است. چرا؟ چون او را می شناسید، او شما را می شناسد و فرد محترمی
است. اگر انسان خدا را ببیند و اینهمه نعمت را كه به او داده و بداند كه
معصیت بی احترامی كردن به پروردگار است، محال است گناه بكند.

از فرمایشات استاد در شب جمعه ۱ ذیقعده ۱۴۱۸
اقتباس از وبلاگ "گنجینه ی حكمت"
http://ganjine5.blogfa.com لطفا داغ كنید
امام صادق صلوات الله علیه در دوران زندگیشان خیلی رنج کشیدند.
چند روز پیش روایتی را خواندم. آنقدر گریه کردم که...
امام صادق (ع) فرمودند: مرا منصور خواسته بود. شخصی آمد پیش من و
گفت: آقا منصور آنچنان غضبناک است که گفته هر چه امام صادق داشته
باشد، مصادره خواهم کرد و نسلش را از بین میبرم. آقا، شما رعایت کنید.
حضرت این دعا را خواندند: لا اله الا الله الملک الحق المبین و وارد بر منصور
شدند. منصور جسارتهایی به امام (ع) کرد. حضرت خیلی با احترام با او
برخورد کردند و فرمودند: یا امیرالمؤمین، خلاف خدمت شما عرض شده.
(اف بر این دنیا) گاهی نیمه شب می فرستاد امام صادق(ع) را بیاورند.
می ریختند در خانه امام صادق (ع) و در مقابل چشم زن و بچه، آن حضرت را
می بردند. تا اینکه آن شخص می گوید: من به زیارت حضرت صادق (ع)
رفتم. دیدم زهر در وجود مقدسش اثر کرده. آنقدر گوشت بدنش آب شده که
جز پوست و استخوان از آن حضرت باقی نمانده.
تا اینکه مثل فردایی امام صادق (ع) از دار دنیا رفت. صار المدینه ضجة واحدة.
مردم مدینه ضجه ی واحده ای شدند. همه گریه می کردند. می دانید بدن
مقدسش را كجا بردند؟ همان جایی كه الآن همه ی شما آرزو دارید بروید.
كنار قبرستان بقیع در كنار ﭘدرش امام باقر(ع) و جدش امام سجاد (ع) او را
دفن كردند.

یا صاحب الزمان امیدواریم در رکابتان ریشه ظلم ظالمین را بکنیم.
از فرمایشات استاد در شب ۲۵ شوال ۱۴۱۷
اقتباس از وبلاگ "گنجینه ی حكمت"
http://ganjine5.blogfa.com لطفا داغ كنید
خدای تعالی در حدیث قدسی می فرماید:
"کلمة لا اله الا الله حصنی فمن دخل حصنی امن من عذابی"
کسی که در حصن من، در آغوش من، تحت ردای من باشد، با من یکی
باشد، از عذاب من در امان است. فکر نکنید معنای عذاب، جهنم است.
همین که نمی دانی چکاره ای در عذاب الهی هستی. نمی دانی امام
زمانت کجاست، ارتباط روحی با امام زمانت نداری، در عذاب هستی. چه
برسد به کسانی که گناه و معصیت می کنند و علم (با فتح لام و میم)
مخالفت با پروردگار را برداشته اند و اصلا نمی فهمند زندگی یعنی چه؟
گاهی انسان به بعضی اشخاص نگاه می کند، می بیند یک کارخانه ی
کوچک نجاست سازی است. غذاهای به این خوبی را می خورد، یک
مقدارش جزء بدنش می شود، یک مقداری هم تبدیل به نجاست می شود.
هیچ فایده ای نه برای مردم ، نه خودش، نه زن و بچه اش دارد. نه رشدی،
نه کمالی، نه ترقی. شما همین الآن فکر کنید، خیلی ها اینطورند. هیچ
عاقلی این کار را نمی کند. اگر شما غذایی را در یخچال بگذارید و صبح
ببینید بو میدهد، می گویید یخچال خراب است. حال اگر آدمی هیچ فایده ای
نداشت، خراب است.
چطور انسان بتواند دیگران را از خواب غفلت بیدار کند؟ آخر چه بگوید؟ تو
چقدر ارزش داری؟ برای خودت چه کرده ای؟ "من ساوی یوماه فهو مغبون."
کسی که دو روزش مساوی باشد زیان کرده. وای به حالت اگر امروزت از
دیروزت بدتر باشد.
از فرمایشات استاد در شب جمعه ۲۷ رجب ۱۴۱۸
اقتباس از وبلاگ "گنجینه ی حكمت"
http://ganjine5.blogfa.com لطفا داغ كنید
از آن لحظه ای که امام عسکری (صلوات الله علیه) از دار دنیا رفت، هر دقیقه
ای که غیبت هست مربوط به گناهان ما است. چون برو برگرد ندارد که
غفلت و بی توجهی ما سبب غیبت است.
والا آیا خدا این وجود مقدس را، این نهر کوثر را، این کسی که تمام عالم
هستی را دارد سیراب می کند،می آورد تا با توصیه ی امام عسکری (ع)
در بیابانها زندگی کند؟
از فرمایشات استاد در شب چهارشنبه ۱۵ شعبان ۱۴۲۰ در شهر قم
اقتباس از وبلاگ "گنجینه ی حكمت"
http://ganjine5.blogfa.com لطفا داغ كنید
تو هم می توانی ولیّ خدا بشوی. از روی محبت خدا را اطاعت کن، همین.
وقـتی نماز می خوانی، بگو: خدایا، چون تو را دوست دارم و تو دوست داری
که من این نماز را بخوانم، می خوانم. نصف شب که برای نماز بلند میشوی،
بگو: خدایا، چون تو را دوست دارم، این ساعت خوابم نبرد.
عجبـا مـن مـحـب کـیـف یـنـام کل نـوم علی المحب حرام
عجب از عاشقی که خواب کند خواب بر عاشقـان حرام بود
دو سه سـاعت برای رفع خستگی بدن خوابیدی، نصف شب بیدار شده ای،
اینـجا شیـطان می آید. می خواهـد تو را از دایره ی اولیاء خدا خارج کند. بزن
توی دهانـش. بـلـند شو نماز شبت را بخوان. با خدا در آن مـوقع مناجات کن.
صورتت را روی خـاک بگـذار و بگـو: الـهی کفی بی عـزا ان اکـون لک عبدا و
کفی بی فخرا ان تکون لی ربا انت کما احب فاجعلنی کما تحب.
خدایـا بـالاترین عزت برای من این است که من بنده ی تو بـاشم و بزرگتـرین
افتخـار برای من این است که تـو پروردگـار من هستی. خـدایـا، تو آن طـوری
هستی که من بـاید تو را دوست داشته باشم. (چون خدا هیچ نقصی ندارد)
پس مرا آنطوری بساز که دوستم داشته باشی.
خـدا هم زود بشر را دوست می دارد. یعنی اساسا اگر دوست نمی داشت
او را خلق نمی کرد، به او نعمت نمی داد، سلامتی نمی داد.
بنـابر این اگر خـدا را از روی محبت اطاعت کردی که البته صداقت و خلوصش
خیلی اهمیت دارد، بدان که به مقام اولیاء خدا رسیده ای.

از فرمایشات استاد در شب یکشنبه ۱۱ محرم ۱۴۲۱
اقتباس از وبلاگ "گنجینه ی حكمت"
http://ganjine5.blogfa.com لطفا داغ كنید
هر کاری را یک جوری انجام بدهید که خدا قبول کند. به عنوان نمـونه گاهی
انسان کتـابی را برای خدا می نویسید، هر چـقـدر هم که آن کتـاب معمولی
باشد در میان مردم جا می افتد و مورد استفاده واقع می شود. شاید بعد از
کتاب مفاتیح الجنان کتابهای دعای زیادی نوشته شد. نمی خواهم بگویم آنها
خـدای تعـالی را منظور نکرده اند ولی مرحوم حاج شیخ عباس قمی یک مرد
بـااخلاصی بوده است. کتـاب منتهی الآمالش هم همینطور است. اگر انسان
وقتی قلم برمی دارد، بگوید: خدایا برای خاطـر تو، اینطـور می شود. خدا این
توفیـق را قسمت شمـا هم بکند. حالا ممکن است کتـابهـای بهتری از جهت
قلم و مطالب نوشته شده باشد ولی این کتاب مورد توجه واقع می شود.
انسان باید بنشید فکر کند که چرا خانه ی کعبه اینقدر عظمت پیدا کرده؟
برای اینکه حضرت ابـراهیم (ع) وقتی که خانه ی کعبه را ساخت، عرض کرد:
ربنـا تقبـل منّـا. پروردگارا این خانه را از ما قبول فرما. خـدا هم قبول کرد. و الا
یـک خـانه ای نیست که مـورد قبـول مهندسین واقـع شود. پنجـره ای نـدارد،
وضع هوای داخلـش خوب نیست، به درد زنـدگی و حتی نماز خواندن دائمی
هم نمی خورد. اما خدا قبول کرد.
رضـایت پروردگـار را در همه چیز منظور کنید و هر کـاری را بـرای خـدا انجـام
دهید و بدانید خدای تعالی به شما عنایتی خواهد کرد.

از فرمایشات استاد در شب پنج شنبه ۱۱ ذیقعده ۱۴۲۰
اقتباس از وبلاگ "گنجینه ی حكمت"
http://ganjine5.blogfa.com لطفا داغ كنید
شیـطان به معصیت کردن شمـا کـمـک می کند. امـا قـدرت شیـطان خیـلی
محدود است. وقتی که می آید وسوسه می کند، می شود به او تو دهانی
زد و او را به زمین انداخت. اما کمک خدای تعالی محدود نیست. هر جا گیر
کردید و کاری به نظرتان مشکل آمد، بگویید: ایاک نستعین. خدایا من تنها از
تو کمک می خواهم. این آیه ی شریفه را آنقـدر بگویید و در ذهنتان بسپارید
تا کـارتـان آسـان شود. عجیب آسان می شود. انسان می گوید: عجب! من
فـکر نمی کـردم این کـار اینـطور آسان تمـام شـود. در موقـعی که مشـکلی
برایتان پیش می آید، مثلا مریـض می شوید، بگویید: ایـاک نستعین. خـدایـا،
من تنها از تو کمک می خواهم. کم کم مثل میـخ چدنی که در دیوار میکوبید
تا فـرو رود، این ایاک نستعین در دلتان فرو می رود. اما اگر در شبـانه روز که
رد میشوید یک چکـش بزنید، شاید میخ فرو نرود. باید پشت سر هم بکوبید.
می بینید راه سیر و سلوک به رویتان بسته شده، بگویید: ایاک نستعین.

از فرمایشات استاد در شب جمعه ۲۱ شوال ۱۴۲۰
اقتباس از وبلاگ "گنجینه ی حكمت"
http://ganjine5.blogfa.com لطفا داغ كنید
دعایی که اساس رفع همه ی گرفتاریها است، چیست؟ آیا علم میخواهید؟
زندگی خوب می خواهید؟ بهـشت می خواهید؟ می خواهید مردم در رفـاه
باشند؟ می خواهید عـدالت در سراسر عـالم برقـرار شود؟ آن دعا چیست؟
این که مـا بی کس نبـاشیم. این که مـا سرخود ول نبـاشیم. این تقـاضـای
فوق العاده ای نیست. این حق ما است. منتها این حق را فراموش کرده ایم.
یک عـده که می گوینـد ما امـام زمـان داریم، چرا ایشان زمامداری کل دنیا را
به عهـده نگیرد؟ ایـن مهـم است. هر چه بخـواهیـد، ایـن یکـی همه ی آنهـا
را درست می کنـد. در زمـان ظهـور مریـض نیستید، بی پـول نیستید، گرفتـار
نیستید. البتـه موقتـا همـه ی اینهـا را از خـدا بخواهید. یک زبـان برای حوائـج
کوچک و شخصیتان باشد و یک زبان برای یک حاجت که
فرج حضرت بقیة الله ارواحنا فداه.
هیچ استبعاد ندارد با همین دعاهای امشب شما، همین فردا صبح بگویند:
امام زمان صلوات الله علیه ظهور کرده. این را بدانید که ظهور حضرت مقدمه
نـدارد. در تـورات و انجیـل هـم آمـده کـه یـأتی بغتتـا. یکدفعه می آید. شب
می خوابید، صبح می بینید حضرت ظهور کرده. یک عده را هم که ان شا الله
شمـا جـزء آنهـا باشیـد، نـصف شـب حـضـرت می طـلـبـد و اینهـا اسمـشان
مفقـودیـن است. یکدفعه مفقـود می شونـد. زن و فرزندشـان هم آنهـا را گم
میکنند. شب خوابیده، صبح بیدار می شوند، می بینند نیست.
ازفرمایشات استاد در شب نوزدهم رمضان ۱۴۱۷
اقتباس از وبلاگ "گنجینه ی حكمت"
http://ganjine5.blogfa.com لطفا داغ كنید