یکی از دوستان میگه:

 یه شب یه شهید بزرگواری رو که میشناسم به خوابم اومد. بهش گفتم: آقا جعفر!!!  یه گوشه از حال و هوای اونور رو بهم میگی؟ گفت: نمیشه. دنیای شما با دنیای ما هیچ شباهتی نداره. شما ظرفیت  شنیدن درباره اونجا رو ندارین... اگه من بگم طاقت نمیاری... اگه بگم نمی تونی بمونی...  بهش گفتم: شما رو به همون خدایی که در راهش قربونی شدی یه ذره فقط یه ذره بگو... گفت: در یه جمله میتونم بگم که همه شهدا دور حضرت سید الشهدا مثل پروانه حلقه زده اند و دارند از حضور مولامون حضرت ابی عبدالله الحسین (ع) لذت می برند... از خواب که بلند شدم دیدم حتی توی خواب هم گریه کردم...

خوشا به سعادت شهدا... به چه مقامی رسیدن و چه همنشینی دارن!!!

من خواب دیده ام که کسی می آید

من خواب یک ستاره قرمز دیده ام

و پلک چشم ام هی می پرد

و کفشهایم هی جفت می شوند

و کور شوم

اگر دروغ بگویم

کسی می آید

کسی دیگر

کسی بهتر

کسی که مثل هیچ کس نیست

و مثل آنکسی است که باید باشد

و قدش از درخت های خانه ی معمار هم بلند تر است

و صورتش

از صورت امام زمان هم روشن تر و اسمش آنچنانکه مادر

در اول نماز و در آخر نماز صداش می کند

یا قاضی الحاجات است

و می تواند

تمام حرفهای سخت کتاب کلاس سوم را

با چشمهای بسته بخواند

من پله های پشت بام را جارو کرده ام

و شیشه های پنجره را هم شسته ام

کسی می آید

و شربت سیاه سرفه را قسمت می کند

و نمره مریض خانه را قسمت می کند

و سهم ما را می دهد

من خواب دیده ام...