یک ماه بود می دیدم   

 دلتنگ رفتنی 

اما  چیزی نمی گفتی

کاش قبل از آنکه راهی شوی

می گفتی

که بعد از این

من کجابه دیدنت آیم ؟

در کدام خاطره

در کجای این تاریخ

برای همیشه ثبت خواهی شد؟

پدر بگو ....

 مگر تو کجا رفته ایی

که جمعی چنین سوزناک می گریند؟

 چند تا از کوتاه نوشته های من . خواستم ثبت بشوند که فراموششان نکنم

1.       هنوز فکر میکنم تو آخرین ساکن موجهای خروشانی

                 هستی ام گهواره ات را بی دریغ

                  به تصاحب دریا خواهد برد .

           2 .   وقتی خبری از تو نیست

                 تصورام این است

                روزگارت پر از آفتاب و نورانی است

               این بهترین پیامی است که دریافت می کنم

          3 .   آنجا بدون من شعله ها  همه سردند و موقتی

                گونه های تو تنها با درک نیازهمیشگی من

                در پایدارترین ارتباط انسانی

                 چنان داغ میشوند که تو مبهوت میشوی

            4 .   لبهای تب دارم

                  انگشتان نوازشم

                 سرگردان شدند

                 تو نیستی!!!

           5 .  تو میتوانی به خودخواه ترین زن دنیا بدل شوی

                 وقتی که بدانی

              مقصر احساس لذت یک مرد از زندگی هستی

           6.   می خواستم گناهانم را برای تو تشریح می کردم

                 بهشتی که در آن پا نهاده ام

                بی وحشت صلیب!

            7.   تو در رنجی و من بی تو 

                  بی چاره

                 در انتظار پایان درد تو

                 من و آینده به انتظار تو اینجا نشسته اییم

                  زود تر بیا

                  که اسیر شب نشویم 

             8.   هر روز با تردید های تو

                 مرگی با چشم های هوس به دنبال من راه می افتاد

                در نبود تو  اما

                تردید ها مرا کشتند

               کمک کن که مرده بمانم

               بی تردید.

       9 .       زمانی عاشقانه خواهم مرد

                 تو باورام خواهی کرد

                 خواهی دید دستهای بریده ام

                  صداقت تمام سلولهای مرا

                    مشت کرده اند.

            ۱۰ .    احساس ترا قاب کرده

                     در ضلع روشن چشم هایم نهاده ام

                     گرچه اضلاع دیگرات مرا کشتند

                     اما

                     آنچه از خلوص تو برمی خاست

                    همیشه برایم جاودانه خواهد ماند

مامور پارکینگ کلی معطلم کرد بیست دقیقه ای طول کشید که ماشین را جایی پارک کنم .... وکلیم جلوتر نشسته بود  و بعد همه یک مرد با عینک  و ته ریش و البته کمی جوان .  و بعد هم زنی که می توانستم  با کوجکترین نشانه بشناسمش . پ.. بود . بغل دیوار هر سه سیخ روی صندلی های غربتی دادگاه ....کسی متوجه حضور من نبود ....سرش را کمی از بغل گوش مرد که  گویا وکیلش بود چرخاند نگاهش به سقف نرسید مرا دید ....انگار اظطراب بود که روی صورتم پاشید  . بعد هم خنده ای ....که جواب احوال پرسی ام باشد . جایی مقابل قاضی نشان دادند که بنشینم .....شما آیا هیچ راهی برای ادمه زندگی با همدیگر را ندارید ؟ این اولین سوال قاضی بود خطاب به من .... یک سال و شش ماه  از هم جدا  بودیم    روز های امیدوار  هم بودند مثل همان ۱۴ سالی که در کنار هم بودیم ....یک بار دیگر نخواستم تردید های چند ساله زودتر از من جواب بدهند ....گفتم ما در این مدت به نتیجه ای نرسیدیم .  یک و نیم سال کم نبود برای لغو تعهدی که در عرض یک هفته  پا گرفته بود ؟  بیش از همیشه احساس  میکردم شکسته بود ....اما هنوز تردیدهای خودش را کول کرده بود و به زحمت نشسته بود .... پرسش از بچه ها که شد تاب نیاورد ........اتهامات بیشتر ....من از بی پروای این  زن شگفت زده  بودم مثل تمام روزهای بر باد رفته .....مثل گذشته باز من خیس عرق شدم .....خجالت زده از خویش و انسانهای که  تنها با این کلام زشت داشتند مرا می شناختند !!..... اصرار او در استفاده از الفاظ زشت ... امروز هم  زننده بود .......من جز سکوت کلامی نداشتم .....کلامی  که در نهایت این ارتباط خواهد ماند ........یک سکوت  طولانی تا انتهای عمر ......