در این دنیا به چه میتوان دلگرم شد ؟ این دل غمگین از چه دلشاد خواهد شد ؟در این دنیا چه دلبستگی پایدار خواهد بود ؟

به هر چه دل ببندی بعد از مدتی دل خسته یا دل شکسته خواهی شد و سپس دل سخت ،و از آن دل خواهی کند !

تنها وجودی که ارزش دل آدمی یا بهتر بگویم :دل آدمی ارزش بسته شدن به آن را دارد ...مأمن دل خسته ها و دل شکسته هاست !

وجودی است که ختم همه دل هاست و عاقبت همه ی دل ها به آن میرسند ......و آن خدا ست .

الهی : دل کوچکم را به مهرت سپرده ام .دلم را پذیرا باش ....!

شفقت طلوع آفتاب را دیده ای ، که نسیم حیاتی است ،بر دل زمینیان عالم ، پرندگان را آواز خوان برشاخ وبرگ درختان به جنب وجوش می اندازد ! سفره دل گل را باز میکند و پروانه ها را شنونده این درد ودل میکند !ولوله و غوغایی به راه می اندازد و میرود...

اما امان از شقاوت غروب که سکوت مرگباری است و باخود تاریکی وسیاهی را آورده ! پرندگان را از جنب وجوش انداخته ، گل ها را پژمرده و پروانه گان را بی تاب وخاموش کرد.دیگر این فریاد کلاغ وار کلاغ هاست که نگاه تو را به سرخی عالم جلب میکند و در سیاهی ها محو میشود ....اضطرابی عالم را فرا می گیرد و همه گان پروانه وار در جست وجوی شعله ا ی مست و چموشند تا دل بی قرار خود را قدری قرار دهند.

زیبا تشبیهی است تشبیه طلوع وغروب به تولد وممات...

آیا آنکه به حقیقت حیات پی برده باشد هرگز خواهد مرد ؟

آنکه نور ایمان او را فراگرفته باشد هرگز تاریکی را خواهد دید ؟

آنکه نیکو بود ونیکو زیست ، هرگز زشتی وتیرگی سیاهی را خواهد دید؟

آنکه چون گل جمیل سیرت بود ..!

آیا هرگز زیبایی خواهد مرد ؟هرچند که گلها پژمرده شوند؟

اما آنچه از گل به یادگار خواهد ماند زیبایی آن است .

آنکه پیش از آنکه بمیرد، بمیرد ؛ هرگز نخواهد مرد ...!

                             " موتوا قبل ان تموتوا "

یوسف را چاهی ، یونس را نهنگی ، مسیح را صلیبی و نوح را طوفانی بود ... نمیدانم  در جست وجوی طوفان ونهنگ سر بر دریا گذارم ویا به بهانه ی چاه وصلیب سربه صحرا ؟!

اما این را میدانم که این ها همه بهانه اند وچه زیباست که گفته اند :

       مقصود من از کعبه وبت خانه تویی تو

                                              مقصود تویی کعبه وبت خانه بهانه