قانون تو تنهایی من است
و تنهایی من قانون عشق
و عشق ارمغان دلدادگیست
و این سرنوشت سادگیست !
* * *
چه قانون عجیبی
چه ارمغان نجیبی
و چه سرنوشت تلخ و غریبی
كه هر بار ستاره های زندگی ات را
با دستهای خود
راهی آسمان پر ستاره’ امید كنی
و خود در تنهایی و سكوت
با چشمهایی خیس از غرور
پیوند ستاره ها را به نظاره بنشینی
و خموش و بی صدا
به شادی ستاره های از تو گشته جدا
دل خوش كنی
و باز هم تو بمانی و تنهایی و دوری
و باز هم تو بمانی و
یك عمر صبوری.......!