خاطرات نوجوانی

امروز بر گلبرگ های لطیف دوران نوجوانی ام کمی قدم زدم انگار دوباره به همان زمان برگشته بودم آه چه دورانی بود.... از خونه تا کوچه خاطره ها رو با تاکسی رفتم چه دورانی بود سر کوچه که پیاده شدم  هر لحظه احساس می کردم دارم جوون تر و جوون تر میشم وای8->... احساس نشاط مضاعفی داشتم نمیتونم وصفش کنم یک حسی به میگفت بدو مدرسه دیر شده کمی دویدم باز کوچکتر شدم . بر راهی میرفتم که افکار آینده ام را ساخته بودند.مسیری که سرنوشتم را رقم زده بود ، سال کنکور آه چه سالی بود  دوست داشتیم زودتر به دانشگاه بریم تا بزرگتر بشیم و حالا که بزرگتر شدم دوست داشتم یک بار دیگه کوچیک بشم و برم سر کلاس درس بشینم ،با بچه ها بازی کنم ، سر کلاس  سر وصدا کنم معلم دعوام کنه من سرخ بشم. به دم در مدسه که رسیدم احساس میکردم الان برم تو چه جوری تو روی ناظم نگاه کنم ، رفتم تو حیاط خالی بود داخل سالن شدم یک آقای ناشناس گفت امرتون رو بفرمایین  اونجا تازه فهمیدم خیلی ها دیگه الان اینجا نیستند مثل من