پرسشهای متداول بچه ها از مادر!

این بار شتربچه ای كنجكاو از مادر می پرسد:

 

بچه شتر: مادر! چند تا سوال برام پیش آمده است. می تونم ازت بپرسم؟

مادر بچه شتر: حتما“ عزیزم. چیزی ناراحتت کرده است؟

ب: چرا ما کوهان داریم؟

م: خوب پسرم. ما حیوانات صحرا هستیم. در کوهان آب و غذا ذخیره می کنیم تا در صحرا که چیزی پیدا نمی شود بتوانیم دوام بیاوریم.

ب: چرا پاهای ما دراز و کف پای ما گرد است؟

م: پسرم! اصولا“ برای راه رفتن در صحرا و تندتر راه رفتن این مدل پا را داریم.

ب: چرا ابروهای بلند و ضخیم داریم؟ بعضی وقتها جلوی دید من را می گیرد.

م: پسرم. این ابروهای بلند و ضخیم یک نوع پوشش حفاظتی است که چشمهای ما را در مقابل باد و شنهای بیابان محافظت می کند.

ب: فهمیدم. پس کوهان برای ذخیره کردن آب است برای زمانی که ما در بیابان هستیم. پاهایمان برای راه رفتن در بیابان است و ابروهایمان هم برای محافظت چشمهایمان در برابر باد و شنهای بیابان است...

فقط یک سوال دیگر دارم.....

م: بپرس عزیزم..

پس ما در این باغ وحش چه غلطی می کنیم؟

راستی كه تو آدم بشو نیستی!! كثیفی و بدخلق پر از اشتباهات معقول و نامعقول! شماها كه ادعا می كنین هستین! كجایین پس!؟ این همه سربه هوا بودن این همه حرفهای تكراری چرا!؟

اگه گفتی چی شده!؟ یعنی تو می تونی بگی چی شده!؟ به پیر به پیغمبر به هر مذهبی كه می پرستی، دعاگوت می شم اگه بگی امروز من كی هستم و چی باید بگم!؟

تازه دارم از خودم بدم میاد شاید به خاطر اینه كه زیاد از تو هم خوشم نمیاد... فعلا....

سلام درباره علم یکی کردن چند پله از نردبان ترقی مطالب عدیده ای چاپ و منتشر شده یا در دست چاپ است می خواهم فروتنانه این اطلاعات را در خدمت و اختیار علاقه مندان قرار دهم که شاید بندگان خداوند نیز از هر جریان یا طبقه اجتماعی که به آن متعلق باشند، بهره کافی و وافی ببرند... بریم سر اصل مطلب. لااقل اجازه بدیم از اون چیزی که توی این مدت 10-15 سالی که توی این کار (روزنامه و خبرنگاری و خبر) هستیم رو بذاریم در طبق اخلاص و به همه بروبچ بگیم که این کارا (خبرنگاری و خبربیاری و خبرگزاری و خبرگذاری و ... ) که هیچ، بلکه سردبیری و سرگروهبانی هم راستِ کار آدمهای راست و دروغ که نیست بماند، کار هرکسی نمی تواند باشد! اگر دنبال گنج می گردین بیاین توی این کار و اگه اهل سحر و جادو هستین جون می ده واسه شما چرا؟ خب الان می گم. اولا" : این کار جزیی از یک پروژه دراز و طویل 7 مگاکیلومتری و طی الارض مقام و منسب و احیانا ترقی جات در مقوله خدمت رسانی به اقشار بی سرپرست و جونم به شما بگه کمک به مردم است که اگر میاین تا به سمتی درخور توجه والده مکرمه و مادر همسر گرامیتان در آینده ای نه چندان دور دسترسی داشته باشین (خبربیاری و نوشتن در مطبوعه ای فخیمه) را عجالتا، پیشنهاد میدیم! چون کسانی که می خواسته اند ابراز وجود کنند، چون حربه ای برای مطرح شدن نداشته اند، انتخاب اول و آخر ایشان ورود به منطقه زلزله زده مطبوعات بوده که هر یک میلیارد سال نوری در اثر سیل، طوفان و گرداب و زلزله و حتی گرفتگی لوله فاضلاب، توقیف و رفع توقیف می شه! (واقعا در عجبم! این کشتی به گل نشسته، چطوری تونسته این همه آدم مطبوعاتی راست و چپ را به جهان سیاست و کیاست معرفی بکنه و خودش توی هچل مونده) البته از فیوضات این روزنامه نگاری کم نیست حرف و درد دل همین قدر بگم مثنوی هفتاد من کاغذه، تا برایتان بازگو کنم... دومین پیشنهاد به تعبیری پیشنهادی بی شرمانه است که مجبورم دعوتتان کنم به یک فراخوان همه گیر و هرجایی! (؟) وا یعنی چه درجا بزنی و سرتون رو بندازین پایین و لب و لوچه تون بره توی هم و سرخ و سفید شین! بابا عرصه مطبوعات عرصه پرواز بر بال سیمرغ است عزیز جان! به مرگ نگارنده این سطور، و آن سطور جونم برات بگه که آقا جون (مگه نمی خوای توی رشته ترقی جات اسمت درآد؟) پس خواهشا" با تنوین عربی و کلمات فارسی بیشتر آشنا بشین و چندتا قر و اطوار هسته ای و اتمی بیارین توی آش شلم شورباتون و با محکوم کردن جنایات احتمالی و مجهول و معجول آدمهای سیاسی و کشورهای دیگه از جمله فلان و فلان، چندتا لینک و زبون بازی و نشون دادن خودتون بگین که هدفتون از ورود به این عرصه، ایجاد محیطی باز و صمیمی و صادقانه است! آن وقت بپردازین به آفت ها و ریشه یابی چه می دونم علمی و اعتباری موارد فوق الذکر و بگین که طی پژوهشهای انجام شده و نشده فلان دانشمند جامعه شناس، با طیب خاطر اعلام کنین: «قیمت تخم مرغ می تواند در افزایش هنجارهای ناشی از ترقه یا آنفلانزای مرغی موثر بوده است» (کیه که بره این تحقیقات رو دنبال کنه) به جون عزیزت اعداد رو ببینند با یه ژست فکورانه می گند: ایول به این همه استعداد جوانان ایرانی!، تازه برای نشون دادن موارد ذکر شده متوسل بشین به دیدگاه های نیچه و دکتر زائربروخ آلمانی و تاجیکی که در حمله محمود افغان، توانستند با بهره گیری از این شیوه کاملا استراتژیک، ضمن گرفتن پایان نامه، از اتلاف انرژی هم جلوگیری کنند! می دونین این یعنی چی!؟ به جون مادر بزرگ شیخ ناصرالدین شاه قجر! این حربه می تونه شما رو در صدر فهرست محبوبترین شخصیتهای تاریخ معاصر قرار بده! حالا موقع قر و ناز شماست! شما می تونین اعلام کنین که آمادگی پذیرش پستهای حساس رو دارین و چون آدم خاکی و اهل دل هستین، این نذر شما به نتیجه می رسه و میشین بزرگترین آدم سیاسی معلول و الحال! دیگه بهتر از شما قرار نیست هیچ مادری بزاد. به جون عزیزتون داروی مدیریت برتر رو هم فردا براتون تجویز می کنم تا کک شما نگزه ! رسیدیم به زمان پذیرش پست و جایگاه در مقوله خدمت رسانی به مردم! راستش تا حالا به عناوین شعارها توجه کردین؟! شعار درمانی مثل آب درمانی، خواص درمانی بسیار زیادی داره که به موقع خودش درباره آثار علمی و تربیتی و همچنین اخلاقی این پروژه با شما صحبت خواهم کرد. در مورد پذیرش پست و مقام، اصلا زحمت به خودتون ندین! یه مطلب فلسفی و روزآمد با امضای محفوظ بچاپین! فرداش ببینین مادربزرگ خانمتان آیا از این نوشته خوشش میاد یا نه! اگه خوشش آمد بهش بگین دیگه چی باید نویسنده می نوشت تا شما بیشتر خوشتون بیاد؟ آنگاه شما مسلط به ابزار و آلات موجود خواهید شد، به ایشون بفرمایید که نویسنده رفیق فابریک شماست و شما می شناسنینش کامل! به مادر بزرگ محترمه بفرمایید که این دوست شما سابق بر این از مناطق جنگی هم دیدن فرمودند، تازه این دوست شما عارف و اهل دل و دارای دیدگاههای مردمی بسیاری است و خیلی چهره ناشناخته و مردم دوستی است (خالی هم ببندید! راه دور نمی ره شما به ایشون بفرمایین که بهش پیشنهاد وزارت هم دادند و زیربار نرفته) در این هنگام شما مطمئن باشین که از فردا در محافل و نشستهای علمی مادر بزرگها می توانید خاطرجمع از وقوع بعضی جریانات باشین! چون شما با همه وجود محبوب عام و خاص خواهید بود! لابد می پرسید چطور؟! خب معلومه کدوم مادربزرگی خیر بچه و جگرگوشه های خودش رو نمی خواد!؟ به جون عزیزت! اگه شانست بزنه و به طور اتفاقی مادربزرگ همسر شما، اتفاقا" همسایه مامان بزرگ یکی از مشاوران دست چندم آدمهای سیاسی باشه! اونوقت از اونجا که خدا هم جای حق نشسته، شما به زودی در یک محفل کوچیک و اتفاقی دعوت میشین و دیدگاههای شما مورد بحث و تبادل نظر قرار خواهد گرفت! که باید این نکته های کارشناسی حتما مدنظرتون باشه: 1- چندتا کتاب جوک رو از حفظ کرده باشین 2- اعتمادبه نفس خودتون رو با مطالعه مقالات علمی روزنامه های کثیرالانتشار بالا ببرین 3- لبخند یادتون نره 4- مطمئن باشین که شما بهترین گزینه برای تصدی پست وزارت و حتی بالاتر هستین 5- چندتا رفیق هم اگه توی تلویزیون داخل و خارج هم که داشته باشین، قطعا مو لای درز این ترقی نخواهد رفت 6- مشاورانتان را از میان بستگانی انتخاب کنین که حروف اول نام آنها به شما همخوانی نداشته باشد و بقیه ماجرا را بسپرین به مادر بزرگهای عزیزتون 7- اصلا نگران نباشین (هیچ استیضاحی برشما وارد نیست) غم نخور جانم به این مرحله هم خواهیم رسید 8- به ادامه همکارم توجه فرمایین تا نوبت بعدی بگم (هنوز هم ادامه دارد...)

انتخابات در ایران؛ با همه انتخابها و معیارهای جهانی و منطقه ای اش متفاوت است، چه بسا حرف و حدیثهای اطراف آن، شما را بر آن می دارد که انگشت حیرت گزیده و با ملاحظاتی بیشتر و بهتر درباره آن تعمق و کنجکاوی کنید! اما مطمئن باشید نه شما سر در می آورید که چه اتفاقی افتاده است و نه کسی می تواند بفهمد شما چه می خواسته اید بگویید!؟ البته نه آنقدر از حقیقت به دور است که کسی باورش نکند و نه کسی می تواند به شما غیر از این را بنماید!! عجیب تر این که خود شما هم نمی دانید معیار انتخابتان در حقیقت چه بوده است که این یکی شما را مبهوت تر، درمانده تر و شکاک تر نیز خواهد کرد. روزهای خوشبختی همه مردم (البته منظور و مراد شادکامی نیست) بلکه دیدن سرابی از آزادی در همین روزهای انتخابات متجلی می شود، جایی که همه سکانداران نظام درحال رایزنی و به کرسی نشاندن عقاید و آرمانشهرهای خود هستند، جایی که همه مدعی بسط مدنیت و برخورد با ناهنجاریهای مقطعی و ناهماهنگ هستند، همه دلشان می خواهد برترین و تودل برو ترین عبارتها را به کار گرفته و آنچنان گوی سبقت را از رقیب بگیرند که طرف نفهمد از کدام سوی این بلا (برنامه های کاندیداها برای پیچاندن همدیگر) از کجا نازل شده است! نخبه ها را در اتاقی موسوم به اتاق فکر (اشتباه نکنید گشتاپو و سیا نیست) بلکه با هدف انتخاب راهکار و استفاده از ایده های نوین این اتاق ها در ستادهای انتخاباتی تشکیل می شود... انتخابات خرداد و تیر امسال 1384 باید بی نظیرترین انتخابات در ایران لقب بگیرد، همه در سویی درباره نامزدها گرم بحث بودند و عده ای نیز افراد کابینه خود را از میان افراد آگاه و مطلع که برای همه مردم چهره های محبوب و کارآمد بودند انتخاب و معرفی کرده بودند. عده ای در کشاکش ردصلاحیت بودند و شماری از فرط هیجان حضور در میان سایر رقبا آنچنان سرمست بودند که تو گویی همین الان رئیس دایره حکومت هستند و به رای هیچ احد و ناسی نیاز ندارند! البته این را هم بگوییم و از ما بهتران زیادی هم بودند که درمقابل جریانهای مختلف حاضر در انتخابات، به هرسویی رفته و با اعزام نمایندگان مخفی و علنی خود چنین وانمود کنند که در صورت انتخاب رقیب، به ایشان بفهمانند که : ما با شما بوده ایم اخوی! سهم ما یادت نره! گذشته از این همه ترفند و گروه بازی و جناح بندی عمودی و افقی خیلی ها هم بیکار نبودند و با بالا آمدن مد، و سطح امتیاز رقیب با رایزنی های متنوع خود، بداخلاقی را به عرفی شیرین و امتیاز برای خود از منابع موثق و مورد اعتماد (مشروعیت اخلاقی) گرفته و مبادرت به حذف محسوس و به پایین کشیدن فرد مورد نظر می گرفتند! « راستی ! امان از دست شما آدمهای حقیقت یاب و کنجکاو که از حقیر نمونه و مورد می خواهید تا تقدیمتان کنم – اصلا به من چه! خودتان چشمتان را بیشتر باز کنید تا ببینید...» در انتخابات امسال شاهد بدعتهای زیادی بودیم که برای همه مفاهیم یکسان اما تعابیری متفاوت را داشت از آن جمله که دو گروه مسلط بر دستگاههای اجرایی و تصمیم گیر نیز با همه توان و نه علنی، به رزمگاه و آوردگاه وارد شدند و کردند با مردم هرآنچه باید می کردند و نباید می کردند! عده ای که در ظاهر قدرتمندتر بودند و دستاورد 8 سال گذشته فرصتی باشکوه در اختیارشان گذارده بود، دست و پا می زدند تا باز هم چراغ پرفروغ عنایت بیت المال را در کلبه حقیرانه خود روا دارند و شماری نیز این 8 سال را با استخوانی در گلو تحمل کرده و فهمیده بودند که دیگر وقت نشستن نیست و در این 8 سال هرچه بر سرشان آمده بس است و باید بازپس بگیرند هرآنچه از کیسه مبارک رفته بود! یادم می آید که پای منابر وقتی از دنیا و مقام حرف به میان آمد؛ ائمه معصوم ما از قدرت، به مثابه شلوار خیس شده کودکی که بوی مشمئزکننده ای از آن ساطع می شد، یاد می کردند و چنین هم بود اما وقتی عکسهای چپ اندرقیچی نامزدها را نگاه می کردم و درگیریهای رقبا را، باخودم گفتم برم ببینم شلوار خیس شده کودکان لابد بوی خیره کننده ای باید داشته باشد و به قول بروبچ زمونه عوض شده و بوی اینا هم با پیشرفت علوم عقلیه عوض شده! ضمن این که کار باید منطقی باشه و خودمان هم تجربه اش کنیم؛ اما چشمتان روز بد نبیند! نامردی نکردم و از همشیره خواستم اجازه بدهد بچه توی شلوار، خودش را خیس کند ! پدر صلواتی همچین خیس کرد که چشمتان روز بد نبیند و آن روز حتی نتوانستم دستپخت همشیره را که برایم تدارک دیده بود را هم به عنوان نهار نوش جان کنم!!! قدرت، عجب هیات و هیبتی می بخشد! تو رئیس بی حد و مرز باشی و شماری از دور و نزدیک بخواهند خودنمایی کنند برایت و کیاست و سیاستشان را با تعظیمات و تکریمات به حضور ملوکانه ات برسانند و تو ندانی که چه باید بکنی! راستش اصلا خوشم نمیاد این یکی را تجربه اش کنم! چون نه صلاحیت آن را (آنگونه که در احادیث متواتر آمده است) دارم و نه آدمی هستم که پایم نلغزد و در منجلابش جز خودم کس دیگری را نبینم! اما تغییر عبارات چپ و راست در این هشت سال موضوع بحث علمای سیاسی ما بود بازهم دست نخورده باقی ماند، راستی ها دوباره زمام امور را در دست گرفتند با این امید که موضوع انتخابات دوم خرداد، دیگر تکرار نشود و باز هم قادر باشند ضمن در اختیار داشتن دولت و قدرت، به چاره اندیشی برای چهار سال آینده مشغول شوند! چنین هم هست! خداوکیلی شما جای آنان باشید، دغدغه تان چیست؟ می روید با طرحهای دیگر خودتان را سرگرم می کنید یا نه هشیارتر از پیش به فکر آخر و عاقبت خود هستید. یکی از سردمداران جناح مسلط فعلی، پس از واقعه دوم خرداد حرفی تاریخی زد! گفت: ما توی این چندسال (تا پیش از دوم خرداد 76) سرگرم دولت و مسایل نظام بودیم اما آقایان (سردمداران دوم خرداد) رفتند نشستند در کتابخانه ها و مطالعه کردند! درهمان روزها خیلی ها بودند که مزه پرانی هایی هم کردند و درباره این عبارتها به زعم خودشان « طنز» نوشتند و کاریکاتور کشیدند و قص علی هذا... که خوب هدف آنها هم داغ کردن کوره رقابتهای انتخابات نبود و پس از انتخابات تصمیم در ازمیان برداشتن همه موانع برای چینش های بعدی خود بودند! همین طور شد که دیدیم و شما بهتر از بنده داستان روزنامه های زنجیره ای و قصه کهنه آن را می دانید. اما بشنویم از حکایت انتخابات خودمان؛ دو گروه رقیب در انتخابات با دو دیدگاه متفاوت به میدان آمده بودند، گروه اول همانگونه که اشاره شد برای باز پس گرفتن اعتبار از دست رفته و گروه دوم با اندیشه حفظ موقعیت متزلزلی که پس از انتخابات شوراها و مجلس شورای اسلامی نصیبشان شده بود، اونها حتی سعی هم نکردند که ائتلاف بسیار متنوع خود را بیش از پیش ساماندهی کنند و در حقیقت شکاف بین اونها این نتیجه را هم در پی داشت. مهدی کروبی با استفاده از شیوه ای قدیمی و البته امتحان پس داده در لایه های سطح پایین اجتماع ایران نفوذی غیرقابل انکار داشت و معین بدون هدف چیزهایی را نشانه رفت که نباید می گفت و از همان روزهای نخستین این نامزد هیچ مقبولیت کلی را جز در حیطه معترضان دائمی دانشگاهها و موسسات عالی برای خود اختیار نکرد! مهرعلیزاده هم مشخص بود که نه چهره ای عموم پسند می تواند از خود بروز دهد و نه در دستگاه تحت اختیار خود قابلیت این را داشت تا ریاست جمهوری را کسب کند. هاشمی رفسنجانی نیز چهره ای عجیب و غیرقابل قیاس نسبت به ادوار گذشته را به نمایش گذاشت و آمده بود تا با نگاهی تازه تر اعتبار خود را محک بزند، عجیب ترین حضور حضور هاشمی رفسنجانی بود که در این وادی اصلا سعی نکرد با ارائه برنامه های صوری نشان دهد که هرچه بوده و هر حکایتی که پس از دوم خرداد بر او رفته، می خواهد بازگشتی پرفروغ داشته باشد. هاشمی رفسنجانی و طرفدارانش ماجرای تخریب را به فراموشی سپرده بودند اما غافل از این که باید برای این چنین رقابتی حتما با دست پر به میدان بیایند که گویا ایشان رغبتی هم نداشت که جدی تر وارد عرصه شود. احمد توکلی، محسن رضایی و دکتر ولایتی پس از آنکه زمزمه های نظرسنجی را شنیدند، بهترین راه را عدم حضور دانسته و در این عرصه اصلا وارد نشدند. دکتر لاریجانی نیز چهره ای ملی نبود که بتواند حرفی برای گفتن داشته باشد و مدیریت سوال برانگیز ایشان در رسانه ملی، به دلیل رها کردن مدیریت و پرداختن به کلیات و شعارها هیچگاه از او به عنوان یک رقیب چهره قابل قبولی ارائه نداد اگرچه نیروهای ائتلافی پیرو خط امام او را برگزیده بودند اما قرابت وی با شهید استاد مطهری مگر می توانست به عملکرد مبهم مدیریتی وی و چالشهای پیش و روی وی پاسخ دهد؟ دکتر قالیباف اما از همه این نامزدها جدی تر و پرسر و صداتر با انتخابات برخورد کرد، وقتی عکسهایش در مطبوعات و در و دیوارمشاهده شد و کارناولهایش به راه افتاد، همگان از وی به عنوان یک رقیب نفس گیر یاد کردند اما سردار؛ در نیروی انتظامی و اقداماتی که در آنجا با عنوان مرمت و تغییر نگاه عموم به پلیس انجام داد هم نتوانست لایه های حقیقی جامعه را ترغیب به انتخاب او کند، همه نامزدها از جمله قالیباف در استان و محل تولد خود با اقبال خوبی مواجه شدند که باید آرای خود را به سبب نگاهی که مردم کشور نسبت به آبادانی محل زندگی دارند و با انتخاب یک نامزد چه امتیازاتی نصیبشان می شود، جستجو کرد و به خاطر چنین انتخاباتی قرار است چه تغییراتی در حوزه پیشرفت شهر و استان خود شاهد باشند و چندین دلیل بومی محلی دیگر این انتخابات را از اهمیت ویژه برخوردار می کرد. هر رئیس جمهوری (جز مقام معظم رهبری) تاکید بسیاری بر گسترش و توسعه استان محل سکونت خود انجام دادند و در حقیقت چنین پنداری باعث شد تا همگان به سفرهای استانی دیگر رقبت نشان دهند! ازجمله آقای قالیباف بود که در این سفرها از فاکتور دیگر گزینش رییس جمهوری در ایران بهره ببرد و آن این که مردم در جستجوی چهره جوان اما شاداب بودند چهره ای جوان اما مقبول در مدیریت. بحث درباره دکتر احمدی نژاد حکایت دیگری است. جنجالها در شهرداری تهران طی سالیان گذشته باعث شده بود تا کسی به امتیاز ویژه احمدی نژاد کمتر توجه کند و هنوز هم در گفتگوهای طرفداران نامزدها به ایم مهم کسی توجه نمی کند. چهره های پیشین شهرداری به ارتشاء و زد وبندهای پشت پرده متهم شده بودند و حتی در دورترین روستاها اقدامات خیرخواهانه و مردمی احمدی نژاد با دقت نگاه می کردند و این مهم نبود که چه کسی بر شهرداری تهران تکیه می زند مهم توجه و حمایت تشکیلات گمنامی بود که پشت سر احمدی نژاد و شهرداری تهران محکم ایستاده بود و با درایت تمام تا آخرین روزها اجازه نداد کسی متوجه شود که آبادگران حامی اصلی رئیس جمهوری آینده ایران است. اگر زمانی چهره خندان و به دور از قدرت جواب می داد امروز اراده کلی در آباد کردن همه ایران مهمترین جلوه را داشت. آبادگران از همان چهارماه مانده به انتخابات ایران، ستادهای انتخاباتی خود را با عنوان ستادهای مردمی اعلام کردند و هیچ کسی از قدرت و درایت راهبری این تبلیغات یاد نکرد مردی که به درستی همه مصائب را کنار زد و با کدخدا منشی خود عرصه را برای حضور احمدی نژاد بازنگاه داشت. مهندس مهدی چمران به راستی یک تمام کننده بود و دست بر نقاطی گذاشت که ضمن مقبولیت عامه مردم، جای پرسشی برای کسی نگذاشت، آنگاه که همسر شهید رجایی با تحریک عده ای دست به انتشار نامه زد، این چمران بود که فتنه را با درایت خاموش و به نفع جریان خود به پایان رسانید. تهیه طومار از خبرنگاران مدتها پیش از انتخابات با متن حسابشده اش، همه شعارهایی را که قرار بود در چند روز آخر انتخابات افشاء شود را تهیه کرد و اذهان را متوجه این واقعیت کرد که انتخابات در ایران باید بر چه محورهایی تاکید داشته باشد و تلاش دکتر احمدی نژاد که ساده زیستی اش بر همگان مسجل شده بود، در پایان این تورنمنت به ثمر نشست. احمدی نژاد در شهرداری تهران کار بزرگی نکرد، جز حل موقت و مقطعی ترافیک تهران کار عمده ای نداشت که یک نکته حساس و عمده لقب بگیرد. این درست که سالم سازی شهرداری کار بزرگی است اما هدف نگارنده ارائه اثری ماندگار در کشور شهر تهران است و بس. احمدی نژاد انتخاب شد، حال باید دید در چهار سال زعامت وی چه اتفاقی قرار است بیافتد تا راستی های عزیز خیالشان از آزمون بعدی هم راحت باشد و برنامه های منسجم این گروه سیاسی کشور همانگونه که در هشت سال گذشته به دنبال نتیجه گرفتن بودند بازهم می توانند بر این اریکه تکیه بزنند یا این که جناح چپ با برنامه های مدون و استراتژیک خود در انتخابات بعدی چهره ای دیگر را با نگاهی دیگر معرفی خواهند کرد!

این پیاده می‌شود، آن وزیر می‌شود
صفحه چیده می‌شود، دار و گیر می‌شود
این یكی فدای شاه‌، آن یكی فدای رُخ‌
در پیادگان چه زود مرگ و میر می‌شود
فیل كج‌روی كند، این سرشت فیلهاست‌
كج‌روی در این مقام دلپذیر می‌شود
اسپ خیز می‌زند، جست‌وخیز كار اوست‌
جست‌وخیز اگر نكرد، دستگیر می‌شود
آن پیادة ضعیف راست راست می‌رود
كج اگر كه می‌خورَد، ناگزیر می‌شود
هركه ناگزیر شد، نان كج بر او حلال‌
این پیاده قانع است‌، زود سیر می‌شود
آن وزیر می‌كُشد، آن وزیر می‌خورد
خورد و برد او چه زود چشمگیر می‌شود
ناگهان كنار شاه خانه‌بند می‌شود
زیر پای فیل‌، پهن‌، چون خمیر می‌شود
آن پیادة ضعیف عاقبت رسیده است‌
***
هرچه خواست می‌شود، گرچه دیر می‌شود
این پیاده‌، آن وزیر... انتهای بازی است‌
این وزیر می‌شود، آن به‌زیر می‌شود

محمدکاظم کاظمی