شبی از پشت یک تنهایی نمناک وبارانی

 ترابا لهجه ی گلهای نیلوفر صدا کردم

تمام شب برای با طراوت ماندن باغ قشنگ آرزوهایت

 دعا کردم 

 پس از یک جستجوی نقره ای در کوچه های آبی احساس 

تو را در بین گلهایی که در تنهایی ام رویید با حسرت جدا کردم

وتو در پاسخ آبی ترین موج تمنای دلم گفتی دلم حیران وسر گردان چشمانی است

 رویایی

ومن تنها برای دیدن زیبایی آن چشم تو رادر دشتی از تنهایی وحسرت رها کردم

همین بود آخرین حرفت وبعد از عبور تلخ وغمگینت

 حریم چشم هایم را روی اشکی از جنس  غروب ساکت نارنجی خور شید وا

کردم......

نمی دانم چرا رفتی؟

نمی دانم چرا؟ شاید خطا کردم....

وتو بی آنکه فکر غربت چشمان من باشی

نمی دانم کجا تا کی برای چه؟

ولی رفتی وبعد از رفتنت

باران چه معصو مانه می بارید

وبعد از رفتنت یک قلب دریایی ترک بر می داشت

وبعد از رفتنت رسم نوازش در غمی خاکستری گم شد

وگنجشکی که هر روز از کنار پنجره با مهربانی دانه بر می داشت

تمام با لهایش غرق در اندوه غربت شد

وبعد از رفتن تو آسمان چشم هایم خیس باران بود

وبعد از رفتنت انگار کسی حس کرد من بی تو

تمام هستی ام  از دست خواهد رفت

کسی حس کرد من بی تو

هزاران بار در هر لحظه خواهم مرد

وبعد از رفتنت دریا چه بغضی کرد

کسی فهمید تو نام مرا از یاد خواهی برد

ومن با آن که نمی دانم تو هرگز یاد من را

با عبور نخواهی برد

ببین که سر نوشت انتظار من چه خواهد شد

وبعد از این همه طو فان ووهم و پرسش و تردید

کسی از پشت قاب پنجره آرام وزیبا گفت:

تو هم در پاسخ این بی وفایی ها بگو

در راه عشق وانتخاب آن خطا کردم

و من در حا لتی مابین اشک وحسرت وتر دید

کنار انتظاری که بدون پاسخ وسر دست

ومن در اوج پاییزی ترین ویرانی یک دل

میان غصه ای از جنس بغض کوچک یک ابر

نمی دانم چرا؟ شاید به رسم عادت پر وانگی مان باز

                      برای شادی و خوشبختی باغ قشنگ آرزوها یت

                               دعا کردم......

عمیق ترین درد زندگی مردن نیست بلکه نداشتن کسی است که الفبای دوست داشتن را برایت تکرار کند و تو از او رسم محبت بیاموزی
عمیق ترین درد زندگی مردن نیست بلکه گذاشتن سدی در برابر رودیست که از چشمانت جاری است
عمیق ترین درد زندگی مردن نیست بلکه پنهان کردن قلبی است که به اسفناک ترین حالت شکسته است
عمیق ترین درد زندگی مردن نیست بلکه نداشتن شانه های محکمی است که بتوانی به آن تکیه کنی و از غم زندگی برایش اشک بریزی
عمیق ترین درد زندگی مردن نیست بلکه ناتمام ماندن قشنگترین داستان زندگی است که مجبوری آخرش را با جدایی به سرانجام برسانی
عمیق ترین درد زندگی مردن نیست بلکه نداشتن یک همراه واقعیست که در سخت ترین شرایط همدم تو باشد
عمیق ترین درد زندگی مردن نیست بلکه به دست فراموشی سپردن قشنگ ترین احساس زندگی است

عمیق ترین درد زندگی مردن نیست بلکه فراموش شدنهِ

عمیق ترین درد زندگی مردن نیست بلکه یخ بستن وجود آدمها و بستن چشمهاست

عمیق ترین درد زندگی مردن نیست بلکه مطمئن شدن به اینکه به هیچ کدوم از آرزوهای حتی کوچیکت هم نمی رسی

عمیق ترین درد زندگی مردن نیست بلکه محتاج دیگران بودنهِ

عمیق ترین درد زندگی مردن نیست بلکه غریب ماندنهِ

عمیق ترین درد زندگی مردن نیست بلکه اینکه بفهمی خوشبختی یه موقعی درت رو زده بود و تو نشنیدی

عمیق ترین درد زندگی مردن نیست بلکه موقعی که بفهمی خیلی وقت که از یاد خدا غافلی

هرچه كردم نشدم از تو جدا، بدتر شد

آمدم پاک کنم عشق تو را، بدتر شد