تامین خبر،جذابیت، آموزش و ذهنیتی که مخاطب نسبت به خواندن نشریه کسب

می نماید موجب  تداوم فروش نشریات مطبوعاتی میگردد.

ما با لطف خداوند متعال و تلاش کادر متخصص موسسه پارسی توانسته ایم

 از طریق تهیه سرورهای خبری (بیش از 317 سرور) که با وب سایت های معتبر

 خبری مستقیما" در تماس هستند، اطلاعات و اخبار روز دنیا را تهیه نماییم و

 همچنین با دسترسی به آرشیو مقالات ایرانی و خارجی بر روی شبکه جهانی

اینترنت و مترجم های قوی مقالات را به زبان های مختلف تهیه و به زبان فارسی

 ترجمه نموده و در دست متقاضیان با بهای کم قرار دهیم .

اگر شما بخواهید می توانید شما به عنوان نماینده ما باشید و حتی امتیاز آن هم به شما داده شود.

با ما تماس بگیرید : -09123203552 66941571

عشق ، چیزی نیست كه بتوانی آن را از كسی دریافت كنی كه سعادت را تجربه نكرده است . همه دوست دارند معشوق و محبوب باشند . و تظاهر می كنند كه عاشق اند .

برای آنكه چشمه ی جوشان عشق باشی باید راهی به آب های زیر زمینی خداوند داشته باشی . عاشقی مستلزم استشمام رایحه ی زیبایی ست .

تو چه داری كه بتوانی آن را به دیگران نیز ببخشی ؟ تو خالی هستی . هیچ چیز در زمین بی حاصل دل تو نمی روید . هیچ چیز در تو سبز نمی شود . در تو گلی نروییده است . در تو چشمه ای نمی جوشد . تو هنوز خود را تجربه نكرده ای . نمیدانی كه كیستی . در این جهل و نابینایی ، در این ناآگاهی و بیحاصلی، عشق هرگز نمی روید . بنابراین ، چگونه ممكن است رایحه ای را كه نداری به مشام دیگران برسانی ؟

وقتی موسم شكوفه می رسد و تو غرق در شكوفه می شوی ، رایحه ات به همه می رسد . این رایحه ، عشق نام دارد. تو این رایحه را با همگان سهیم می شوی و آن را از كسی یا چیزی دریغ نمی كنی .

ابتدا باید از روشنی و شادمانی و آزادی سرشار شوی ، آنگاه به سوی دیگران جاری شوی . عشق ، همین سرریز شدن است .

كافی ست درهای بسته ی دلت را باز كنی . همین . كمال گرا نباش . كمال گرا كسی ست كه خود را به رنج میافكند و دیگران را نیز رنج می دهد . كافی ست ، در همان جایی كه ایستاده ای ، كمی بچرخی و نسبت خود را با هستی دگرگون كنی . آدم كمال گرا ، توقع دارد كه دیگران نیز كامل و بی كم و كاست باشند . او دیگران را به دلیل كاستی هایشان ، تحقیر می كند .

مراقب باش شهوت را پشت واژه ی زیبای عشق پنهان نكنی . مبادا به كسی بگویی دوستت دارم و منظورت گرسنگی تن باشد ، و نه اشتیاق روح برای بخشیدن . گرسنگی تن ، موقتی ست و بسیار زود ناپدید می شود . اما عشق جاودانه است . عشق ، تجربه كسانی ست كه به روشنی و دل آسودگی و آزادی رسیده اند . تنها قله ها هستند كه می توانند تمامی چشم انداز پیرامون شان را زیر چتر نگاه خود بگیرند .

اگر طالب گل هایی ، بوته ها را تیمار كن . آب شان بده ، كودشان بده ، به آنها مهر بورز تا ببالند و به گل بنشینند . گل ها در زمان مناسب خواهند رویید . نگران آنها نباش . نمیتوان آن ها را زودتر از موعد مقرر برویانی . نمی توانی آن را مجبور كنی زودتر از موعد مقرر شكوفا شوند .

عشق ، گلی ست كه در وجود تو می روید . فقط كافیست زمینه را مهیا كنی . خود را به روی بی كران باز كن : عشق ، می آید و در دل تو خانه می كند .

ابتدا ، خود باش . ابتدا ، خود را بشناس و با خود انس بگیر . عشق ، پاداش این انس و آشنایی ست . عشق ، پاداشی است از فراسو . عشق ، میهمانی ست كه به دل های آشنا و بیدار سر می زند .

اگر عشق در خانه ی تو را بكوبد ، با هزار و یك بهانه ، در را به رویش باز نمی كنی . زیرا با خود انس نگرفته ای . حتی اگر در را نیز به روی عشق باز كنی ، عشق را نخواهی شناخت . زیرا با او دیداری نداشته ای . وقتی عشق ، برای نخستین بار ، تو را از خود سرشار می كند ، گیج می شوی : نمیدانی چه اتفاقی افتاده است . البته ، متوجه می شوی كه دلت به رقص در آمده است : موسیقی آسمانی را كه همچون آبشار فرو می ریزد ، می شنوی : رایحه ای را در خود استشمام می كنی كه پیش از آن سابقه نداشته است . اما زمان میبرد ، تا تو خود را جمع و جور كنی و بفهمی حادثه ای كه در تو اتفاق افتاده ، چیزی نیست مگر حضور حضرت عشق .

عشق ، صفتی از صفات الهی نیست ، بلكه ذات خداوند است . همه چیز از چشمه ی عشق می جوشد . عشق ، خداست . عشق ، حقیقت فرجامین است . ورای ساحت عشق ، مرتبه ای نیست .

در واقع ، پیش از آنكه به عشق برسی ، باید ناپدید شوی . وقتی عشق هست ، تو در میان نیستی . وقتی عشق را میجویی كه جوینده ای در میان نباشد . تو و عشق با هم جمع نمی شوید . یا تو در میان خواهی بود و یا عشق .

خودت باش . خودت را محترم بشمار و دوست بدار . بدان كه خداوند تو را می خواسته است ، بنابراین ، به تو هستی داده است . تو خواستنی هستی . تو محبوب خداوند هستی . اگر سیمای حقیقی خود را ببینی ، عشق در تو آغاز میشود .

عشق ، پایان ناپذیر است . می توانی عشق را با همه چیز و همه كس سهیم شوی . چیزی از عشق كاسته نمیشود . هر چه بیشتر عشق را ببخشی ، قدرت بیشتری برای بخشیدن می یابی .

بدون توقع و چشمداشت ببخش . بدون توقع و چشمداشت دوست بدار . حتی توقع یك سپاس را نیز نداشته باش . خود را وامدار كسی بدان كه پذیرای عشق توست . سلطان بخشنده ی عشق باش ، نه گدایی متوقع . عشق ، به امپراطوران عرصه ی بخشش تعلق دارد ، نه گدایان ویرانه های توقع و انتظار .

مهم نیست كه چه كسی را از عشق خود بهره مند می سازی . شور و سرمستی بخشش چنان عظیم است كه دیگر در بند آن نخواهی بود كه بدانی چه كسی را از آن بهره مند ساخته ای . چه اهمیتی دارد ؟

وقتی عشق می آید ، چنان مستت می كند كه ناگهان از چنبر وجود بیرون می جهی و همه چیز و همه كس را از رایحه ی خود سیراب می سازی : حتی درختان و دورترین ستارگان را نیز . نگاه عاشقانه ی تو ، عشق تو را به دورترین ستاره ها نیز می رساند . نوازش عاشقانه ی دستان تو ، عشق تو را به یك ساقه ی شكسته ی علف در باد نیز می رساند . لازم نیست عشق را بیان كنی : عشق ، خود را بیان خواهد كرد . وقتی همه چیز و همه كس را از عشق خود بهره مند سازی ، آنگاه ، معشوق همه چیز و همه كس خواهی شد .