سخنرانی کورش زعیم در منزل منصور اسانلو
9 آذر 1386

بند 4 ماده 23 بیانیه جهانی حقوق بشر، که ایران متعهد به آن است می گوید: همه کس حق دارد برای حفظ منافع خود به تشکیل اتحادیه های صنفی بپردازد و یا در آنها عضو شود.
"هر کس" در اینجا فکر می کنم یعنی همه شهروندان جهان یا دستکم کشورهایی مانند ایران که بیانیه را رسماً پذیرفته اند.
اصل بیست و ششم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران می گوید: احزاب، جمعیت ها، انجمن های سیاسی و صنفی و انجمنهای اسلامی و اقلیتهای دینی آزادند، مشروط به اینکه اصول آزادی، استقلال، وحدت ملی، موازین اسلامی و اساس جمهوری اسلامی را نقض نکنند. هیچکس را نمی توان ازشرکت در آنها منع کرد یا به شرکت در یکی از آنها مجبور ساخت.
"کس" در اینجا فکر می کنم یعنی هر شهروند جمهوری اسلامی ایران
اگر ما در این جهان زندگی نمی کنیم و شهروند این کشور نیستیم، پس در کجا زندگی می کنیم که در قانون هایش هیچکدام از موارد بالا رعایت نمی شود؟
که در آنجا تشکیل یا عضویت در انجمن های صنفی یا اتحادیه ها جرم است؟
که در آنجا مطالبه دستمزد بیشتر یا در خواست شرایط بهتر کار و زندگی جرم است؟
که مطالبه حقوق عقب افتاده توسط کارگران جرم است،
و اینکه گردهمایی چند کارگر برای شور و همزبانی، پایه های حکومت فرو می ریزد.
چرا باید کارگران ما که ریشه درخت اقتصاد کشور را تشکیل می دهند زیر خط فقر زندگی کنند؟ به کارگران کشورهایی که سالها پیش زیر خط فقر بودند و برای کار به کشور ما هجوم می آوردند بنگرید، که اکنون به علت سیاستهای درست و کارآمد اقتصادی، طبقه متوسط مرفه کشورشان را تشکیل داده اند و ما برای کار به کشور آنها هجوم می بریم.
چرا کارگران ما نباید مانند همه کشورهای در حال رشد یا پیشرفته، در رفاه زندگی کنند، اتحادیه تشکیل بدهند و صدای مطالباتشان را به گوش کارفرمایان و دولت برسانند. مذاکره کردن یا حتا اعتصاب کردن برای شرایط بهتر، چه چیزی را به خطر می اندازند؟ بجز اینکه در درازمدت ایجاد تعادل در روابط کارگر و کارفرما کند و رضایتمندی و بهره وری را افزایش دهد؟
ما چرا نباید بتوانیم درک کنیم اعتراض منطقی و مسالمت آمیز کارگر به سود اقتصاد کشور است، به پیشرفت کمک می کند، زیرا در شرایط مناسب و رضایتمندی، کارایی افزایش مییابد، تولید افزایش می یابد، ضایعات کاهش پیدا میکند، سود بنگاه اقتصادی افزایش مییابد، مالیات دولت افزایش می یابد، و کارگران نیز در نتیجه آن هم می توانند سطح زندگی خود را ارتقاء دهند. در این دایره سازنده و مثبت همه برنده هستند. رضایتمندی کارگران و آموزگران از مهمترین هدفهاییست که حکومتگران باید برای ایجاد ثبات و آرامش در پیش گیرند.
آیا در این کشور هرگز عقل وارد سیاستگزاری ها خواهد شد؟ من که بردبارانه 28 سال است منتظرم.

سعید سعیدی که در سالروز کوروش کبیر از توس به سوی قونیه با دوچرخه حرکت نموده است ؛ 

خبر داد که ساعت 5 صبح روز 7 آذر ماه در نخستین شهر خارج از ایران خواهند بود .

 

او تنهاست . . .

بدلیل نداشتن منابع مالی 6 نفر دیگر که قرار بود از تبریز به او همراه شوند ؛

 همراهش نشده اند . . . 

 او 10 دسامبر در دانشگاه قونیه خواهد بود .

کاش در رکابش بودم . . .

21 آبان سال 1328 (12 نوامبر 1959)
جبهه ملی ایران مركب از احزاب و رجالی كه متعهد به تحقق ایرانی كاملا آزاد و مستقل و به دور از تحمیلات دیگران، طرد نفوذ بیگانگان در امور وطن، لغو هرگونه امتیاز و انحصاراعطایی به خارجیان و تامین منافع ملی شده بودند به رهبری دكتر مصدق پا به عرصه وجود گذارد. باكمك همین جبهه، دكتر مصدق نفت ایران را ملی كرد و بنای دمكراسی را در كشور گذارده بود كه براندازی 28 مرداد آن را معكوس ساخت.

     بسیاری از سران این جبهه در سال 1332 پس از كودتا بازداشت شدند و سالها ممنوع المقام و زیر مراقبت بودند. این جبهه در آبان ماه 1332، پس ازاعلام آغاز محاكمه دكتر مصدق تظاهرات وسیعی را در تهران و شهرهای دیگر به راه انداخت كه این تظاهرات به خاك و خون كشیده شد . متعاقب آن نهضت مقاومت ملی تشكیل شد كه دولت وقت عده ای از سران آن را به خارك تبعید كرد.

     جبهه ملی در سالهای 1339 و 1340 بار دیگر قدرت و محبوبیت خود را با تشكیل اجتماع عظیم میدان جلالیه (پارك لاله امروز) به نمایش گذارد و خواندن روزنامه اطلاعات را که مبلغ کارهای دولت و برخی رجال حامی دولت بود تحریم کرد و به مردم گوشزد ساخت:

 خواندن روزنامه کاری تحمیل کردنی نیست؛ با نخریدن و نخواندن نشریاتی که در جهت مردم و منافع عمومی آنان نیستند رشد فکری و تمدن خود را نشان دهند. جبهه ملی از سال 1356 خورشیدی (1978) در داخل و خارج كشور به تشدید فعالیت پرداخت و در انقلاب سال 1357 فعالانه شركت داشت.

هدف جبهه مالی برقراری دمكراسی و رعایت كامل و دقیق قانون اساسی سال 1906 بود نه تغییر نظام حكومتی و به همین سبب دولت وقت آمریكا (حكومت كارتر) به جانبداری از مساعی این جبهه پرداخت. اعضای این جبهه و رئیس وقت آن دكتر سنجابی در دولت موقت (کابینه مهندس بازرگان ) شرکت كردند و .. 

سرزمین جاوید

گفتگوئی اختصاصی با جناب آقای دكتر دادخواه

 

از : امیرپریزاد

 

چهاردهم آبانماه 1386

 

پرسش : با كسب اجازه از شما ، ابتدا از پرونده ی سیوند شروع می كنیم.دستور موقت را چه شد ؟ بایستی انجام می شد و نشد .

آیا می توان از مرجع بالا پیگیری نمود؟

 

پاسخ : در نظام حقوقی ما اصولا دستور موقت در اختیار داد رسی است كه به آن پرونده رسیدگی می كند. از دستور موقت به تنهایی نمی توان شكایت نمود.مگر آن كه به  صمیمی كه آن مرجع( آن باز پرس ) می گیرد شكایت كنیم و چون باز پرس شعبه 9 هنوز هیچ تصمیمی نگرفته است ، به طور مستقل نمی توانیم شكایت كنیم

پرسش : چرا پیرامون خطر نابودی میراث فرهنگی حتما دولت بایستی یونسكو را آگاه كند.

پاسخ : اصلا سازمان ملل اسمش سازمان ملل است اما در واقع سازمان دول است. یعنی هر دولتی یك نماینده در سازمان ملل متحد دارد . البته اخیرا در برخی از موارد منطقه ای آمده اند اعلامیه های حقوق بشر منطقه ای داده اند. اروپایی ، آفریقایی .اما نهایتا  نماینده آن دولت باید اعلام كند مگر این كه گروه هایی بروند و یونسكو را آگاه كنند كه این دولت به تعهداهای خویش پیرامون میراث فرهنگی عمل نكرده است .

یونسكو در ابتدا به همان دولت مراجعه می كند و از همان نماینده توضیح می خواهد.

امری هم كه در پرونده جهان نما پیش آمد امری بسیار استثنایی بود. ما یونسكو را آگاه كردیم كه شور بختانه میراث فرهنگی به تكالیف خویش عمل نمی كند .

 

پرسش : آخرین خبر جنابعالی پیرامون پرونده ی جهان نما چیست ؟

پاسخ : این پرونده به صورت یك كتاب در حال آماده سازی برای چاپ است .

 

پرسش: دستاورد سفر فرانسه شما در حوزه ی میراث فرهنگی چه بود ؟

پاسخ :‌ما در آنجا  نماینده HIDF  را آگاه نمودیم كه وضعیت سیوند به عنوان یك نگرش كلی چه خساراتی را به بار می آورد ؟ و علیرغم آن كه سازمان میراث فرهنگی در ابتدا مخالف بود اما در تحت فشار دولتی ، در تحت نظام سلطه ، كوتاه آمد .

عین همین امر در عبور قطار از نقش رستم و نقش رجب بوجود آمده است .

علیرغم اینكه در قانون 56 یك حریم قابل قبولی برای عبور مترو ذكر كرده اند . متاسفانه آنها این قانون را لغو كردند و بعد آمدند و گفتند به توافق هائ قابل قبولی رسیدیم .

اصلا این توافقها قابل قبول نیست .

 

ما به چه می اندیشیم .

ما باید به ایران بیاندیشیم

ما باید به سرزمینی بیاندیشیم كه نخبگانش در طول تاریخ توانسته اند در دنیا حرفی برای گفتن داشته باشند .

ما باید به سرزمینی بیاندیشیم كه در یك برهه بسیار ارزشمند تاریخی ، تقریبا 4/3 جهان ، تحت امر این حكومت بود .

باید به سرزمینی بیاندیشیم كه به یك پیمان ناگفته ؛نانوشته بین همه مردم وجود دارد برای اعتلای فرهنگی باید پس از این مقدمات ببینیم

 

آیا قطار برای كشور است ؛ قطار برای ایران است یا ایران برای قطار ؟

 

اگر بگوئیم كه ایران برای قطار است كه این حرف ، منطقی نیست .

اما اگر قطار برای كشور است باید به موازین ،به اعتبارات ، به برجستگی های كشور ، به آن مشخصات و ممیزاتی كه ما را در طول تاریخ بین تمام سران كشورها ممیز می كند و برتری می دهد ،‌اعتبار بدهیم .

اگر به این ممیزات اعتبار ندادند ، نهایتا پس ان كار برای كشور نیست.

یك كاری است كه یك دستگاه اجرائی انجام می دهد كه پولی بگیرد .

 

پرسش : نیازی به جمع آوری امضاء همچنان هست ؟

پاسخ : آری . این امر بسیار كمك  خواهد كرد .

 

پرسش : شما صلاحیت دادگاه انگلیس را رد كرده بودید و پیشنهاد نموده بودید كه از این روش بهره بگیرند . چه شد ؟

پاسخ : ابتدا به استناد كنوانسیون 1959 برخی از اموال میراث فرهنگی مشمول مرور زمان نمی شوند و استناد دولت ایران به كنوانسیون 1975 به دید من وجهه قانونی نداشت .

البته دولت ایران متاسفانه به این كنوانسیون نپیوسته است .

اما این وظیفه ، این رسالت حقوقبانان میراث فرهنگی است كه نسبت به این مورد اقدام كنند . كه شوربختانه اقدام نكردند .

براین مبادی من فكر می كنم اداره حقوقی میراث فرهنگی مكلف است كه مزایای این كنوانسیون و پیوستن به این معاهدات را روشن نماید .

با توجه به اینكه دولت انگلیس خودش به كنوانسیون 1959 پیوسته و با توجه به ماده 27 كنوانسیون وین مصوب ماه می 1969 ، هیچ دولتی نمیتواند به بهانه قوانین داخلی خودش ،‌معاهدات جهانی را نادیده بگیرد .

لذا دادگاه دولت انگلیس حق نداشت به قوانین داخلی خودش استناد نماید .

 

پرسش : بند 9 ماده 18 اساسنامه دیوان بین المللی كیفری ، حمله به آثار و میراث فرهنكی را در ردیف جنایت جنگی می شناسد . ما چه راهكاری برای آگاهی رسانی این امر داریم ؟

پاسخ :ما نهایتا باید ببینیم اینها چه تاثیری در هویت ما دارند .

اگر یك سرزمین هویت نداشته باشد ، خود به خود استقلال هم نخواهد داشت . چون استقلال وجهه ممیزه تشخص یك انسان است بین دیگران ، وجهه مشخصه یك كشور است بین دیگر كشور ها و وجهه مشخصه یك ملت است بین ملت های دیگر .

چگونه این وجهه بوجود می آید ؟

با فرهنگ ، با تمدن ، با پیشینه تاریخی ،

با میراث ملموس و میراث نا ملموس .

میراث ملموس مانند تخت جمشید و میراث نا ملموس مانند جشن نوروز ، چهار شنبه سوری

بر این مبادی ما بایستی  ممیزات فرهنگی خود را به گونه ای حفظ كنیم كه در دنیا ویژگی ایرانی حفظ شده باشد .

اگر به ایران بیاندیشیم ،تمام این مسائل حل می شود ، همان طور كه در 3000 سال حفظ شده است .

 

پرسش : یك سناتور ایتالیایی برای حفظ یك تابلو ارزشمند ، خود را به در آن موزه زنجیر كرده بود .

چرا آنها بیش تر از ما حساس هستند ؟ ما چه نكرده ایم كه آنها كرده اند ؟

پاسخ : ما شوربختانه فرهنگ سازی نكرده ایم و از نظر قوانین هم بسیار عقب هستیم یعنی خلاء قانونی بسار بزرگ داریم .

ماده 650 قانون مجازات اسلامی می گوید فقط میراث فرهنگی میتواند شكایت كند ، این یك عقب افتادگی است .

اگر ما می گوئیم نسبت به كسی كه به دیگری توهین می كند ، بعنوان امر به معروف و نهی از منكر ، شما حق دارید دخالت كنید .

آنوقت برای میراث فرهنگی من حق ندارم اعتراض كنم ؟

 

اگر شما می بینید فرضا فاضلاب خانه شخصی ،  محیط زیست را از بین می برد ، من نباید برای یك تاثیری كه محیط فرهنگی مرا  مورد هجوم قرار می دهد اعتراض كنم ؟

 

بایستی این فرهنگ سازی بشود ،  بایست قانون پیشرو جامعه باشد نه عقب تر از فرهنگ .

شوربختانه قانون كیفری ما پیرامون حفظ میراث فرهنگی عقب تر از فرهنگ ، تمدن و رشد متعارف جامعه است .

 

پرسش : در دانشگاه سوربن فرمودید سال 1357 نبایستی ظلم وستم را نشانه میگرفتیم ،بایستی جهل را نشانه می گرفتیم .

اگر جهل را نشانه گرفته بودیم ، با همه عامل ها مبارزه كرده بودیم .

اینها هر كدام معلول هستند ، ظلم ،‌فساد ،‌نیرنگ و رشوه معلولند .

اگر ما جهل را نشانه گرفته بودیم . . .

 

پرسش : چه راهكارهائی برای مرتفع نمودن این مشكل ها ارائه می فرمائید ؟

پاسخ : بایستی نیروهای مردمی را تقویت نمائیم و بخصوص اعلام نمائیم كه كار ما كار سیاسی نیست و اینكه ما كار فرهنگی می كنیم . باید درهر شهر ، هر محله ای باید اعلام كنیم و مردم را آگاه نمائیم كه :

شما فرزندان این آب و خاك هستید ، نسل پیشین شما با این باید ها و نباید ها ، با این دلبستگی های فرهنگی ، با این آداب و رسوم ،‌با این سنن بزرگ شده اند .

چرا اینها را از دست بدهیم ؟

ما كه یك بار،  دوبار،  ده ها بار در تاریخ دیده ایم فقط همین ها ما را نجات داده است .

وقتی كه اشكانیان آمده اند چگونه دوباره ساسانیان آمده اند با اعتقاد و اتكا به همین موارد .

وقتی كه بردیای دروغین آمد چگونه از بین رفت ؟ با اتكا به این عوامل .

بایستی اینها را تقویت نمود .

 

و پرسش آخر اینكه یونسكو حرف آخرشان چه بود ؟

گفتند بررسی می كنیم . ما آمدیم و امیدواریم بررسی كنند و با نمایند ایران مذاكره كنند و به نتیجه مطلوب برسند .

 

با سپاس از اینكه وقت ارزشمند خود را در اختیار من قرار دادید .

موفق باشید .

نوشته بیست و هفتم شهریورماه 1386

از : کرگدن خودم

 

اشک ها و لبخند ها

بمناسبت روز زبان و فرهنگ پارسی

و تخریب خانه ستار خان

هر روز در مواجهه با تقابل دیدگان مردمان ؛ نمیدانم بگریم یا بخندم . . .

سخنی از استادم به یادم می آید که می گفتند :

مردمان به همه زندگی دیگری حسادت می کنند بجز به خرد او

و این چه بد

 

همه در خیابان راه می روند و اتفاقا ٌ چه تند اما ناهموار .

ما کرگدن ها با این سم هایمان هیچوقت نمی توانستیم اینقدر تند راه برویم اما با نگاه به شاخ های بر سر مان مستقیم راه می رویم و آنها اما

کج و کور

و چه کور راه می روند . . .

 

یکی از هم کلاسی هایم در چین بورسیه طب سوزنی بود .  تک و تنها

پرسیدم ، این همه سال تنها در چین چه می کردی ؟

گفت : عصر پس از اتمام درسم به پارک بزرگ شهر می رفتم ، روی نیمکت پارک نشسته و مردمان را نظاره می کردم و می خندیدم . از راه رفتنشان ، از نگاه هایشان ، از زمین خوردنشان

و از راه رفتنشان

و گاه می گریستم از تنهائی شان . در شلوغی شهر تنها با یک فرزند . . .

 

و چه خوب که ما در گله هایمان از 50 نفر کمتر نیستیم و همه با هم هستیم

شیربه ما حمله کند همه با همیم او را با شاخهایمان می زنیم

یکی به قوزک پایش !!!

یکی به ران . یکی به چشمهایش

آری خلاصه تار و مارش می کنیم

( با سپاس از شرکت حشره کشی تار و مار که این آگهی را به زور و جبر و اختیار به ما دادند )

 

اما ما کرگدن ها هم گریه می کنیم . . .

هنگامی که به شما مثلا ٌ آدمها نگاه می کنیم

هنگامی که به کجا چنین شتابان دور خود می چرخید

برایتان اشک می ریزیم ، پاره ای وقت ها هم به شما می خندیم . چرا ؟ ؟ ؟

چرا ایران سومین کشور جهان از لحاظ خودکشی زنان است ؟ ؟ ؟

زنها چه کم دارند مگر ؟

 

 محبت ؟

محبت چه شکلی است ؟ ؟ ؟

معنی محبت یعنی دوست داشتن ، یعنی زنها ، شوهر یا دوست پسرشان را دوست ندارند که می روند ؟

و می روند خودکشی می کنند ؟

 

ما کرگدن ها که همه دخترها و زنان مان را دوست داریم و عاشقشان هستیم و مراقبشان از حمله دیوان و ددان و اهرمنان .

 

برای بیکاری شوهرشان خودکشی می کنند ؟ ؟ ؟

عمرا ٌ.

چرا بیکار ؟

مگر اینهمه آدم که پول دارند و کارخانه رب و پفک و این چیزها ، کارگر نمی خواهند ؟

تازه آنهم کارگر بدون توقع .

 

کودکان خیابانی

مستخدمین سازمان بهزیستی چه می کنند میان شما آدمها ؟

یکی از شما آدمها نمی پرسد که چرا سازمان تامین اجتماعی از مرکز کلی پول طلب دارد ؟ ؟ ؟

روزی 18 تا قرص می خورید و 10 تا از این قرص ها آزاد حساب می شود .

چرا ؟

خوب خیلی ساده است .

چون بیمه ؛  حق بیمه را از شما می گیرد به شما برنمی گرداند، خدمات نمی دهد . همین

سخت است حل این مشکل ؟

دندان ، پروتز، اکثر جراحی ها جزء بیمه نیست .

وسط عمل جراحی ، آقای جراح محترم یادش می افتد که نخ و سوزن و انگشت دونه ، جزء بیمه نیست ! ! !

ول می کند و قهر می کند و لاشه آن زیر دست و پا می زند تا وراث بروند نخ و قرقره از مراکز بیمه داخل طرح بخرند و بروند گورستان عمومی شهر ! ! !

و چه خوب که کشورها ی خارجی ، دکتر ها و جراح هایمان را براحتی آدم حساب نمی کنند .

و باید آقا دکتره دوباره از صفر شروع کنه و عمرا ٌ بتونه آن طرف مثل اینطرف اینقدر پز به شما آدم ها بده .

راستی تپه دزدها را در ونکوور رو دیدید ؟ ؟ ؟

 

خوشابحال ما کرگدن ها  یا حالمان خوب است یا مرده ایم . . .

 

پوشاک ، خوراک ، عطر و ادویه

 

چه لباس های محکم و زیبائی داریم ما

و شما آدم ها مخصوصا در پای تخت ، حتما ٌ باید برای یک میهمانی یک دست لباس داشته باشید .

بازرگان محترمی در امیر داماد  پس از سالها جواهر فروشی به این نتیجه رسیده که باید فقط گوشی تلفن همراه به برخی زنان آدم های پولدار فروخت و شب بعد به نصف قیمت ازشان خرید و در آن شب به رنگ لباس آن زن ، گوشی دیگری فروخت . . .

مغازه های جواهرفروشی در مالزی و دبی را ول کرده  و فقط به آن زنها هر شب گوشی می فروشد .

 

از کنار خیابان تجسبیل که رد می شوی می بینی پسرک ، لباس مندرسی از مرده های قبرستان شهر به گونه امانی ! ! ! دزدیده است و کنار جوی پر از زباله خالی از آب خیابان خوابیده است .

مادرش نئشه از هرمان زمانه دخترک بدبخت چند ماهه اش را با چند عدد قرص خواب آور خارج از تعهد بیمه اجتماعی ! ! ! به خواب گران برده و سینه خالی از مهر خود را به او می نوشاند ! ! !

و شما آدمها از روی ترحم بر کاسه نگون بختی اش ، سکه ای از ترحم شلیک می کنید . . .

 

و اما می رسیم به بحث شیرین و پر محتوای خوراک

به به . . .  رد که می شوی از خیابانهای محترم بوی خوش روغن پنبه چند بار مصرف شده می آید و شامه شما آدمها را می نوازد ! ! !

و ما کرگدن ها را بیزار تر می کند از زندگیتان

گوشت مرغکان بی تقصیر ( همان فلامینگوهای نمک سود شده سیوندی ) فاسد و نپخته را به زور از لوله ای رد می کنند و چرخ .

می شود ژامبون مرغ و شتر مرغ و شتر گاو پلنگ

سپس بخار پز شده در خیابان سلطنت آقا می خورید . با ولع ! ! ! 

گراز های بی آزار و مفید و زیبا را شکار می کنید و بعنوان گوشت بره در میدان پدر ! ! !

به منصه ظهور می رسانید . چه  به به و چه چهی می کنید . . .

بستنی های شل شده را با طعم های مختلف و چه لوس ، با ولع می خورید .

 

عطر و ادویه

عطر و ادویه می خرید آی . . .

آقایان محترم و خانمهای محترمه طاووس نژاد اصیل باید حتما عطر و ادویه به خود بزنند .

تا وقتی رد می شوند ، پشت سری از بوی پشتشان سرمست شوند . . .

 

تا حالا کی شنیده این همه همسر ما که از پشت سر ما رد می شوند از بوی پشت ما سرمست نشده باشند ؟ ؟ ؟  

یا طوریشان شده باشد ؟ ؟ ؟

تازه همسران زیبا و وفادار ما ، از بویمان ما را براحتی می یابند از پشت مرغزارها

که سم در سم هم ، جهان زیبا و خورشید زیبا و گل های زیبایش را

با هم

ببینیم . . .

 

بحث مسکن

 

اوه . آی پول جمع می کنید با فلاکت

تا 34.5 متر سرپناه با هزار بدبختی

و یا قصری به متراژ 34500 متر

چه تفاوت دارد در کجا می خندید یا می خندید ؟ ؟ ؟

سرپناه آخر که سنگ سیمانی سرد پذیرای شماست و به پهلوی راست می خواباننتان

( قابل توجه طرفداران سلطنت و راستی ها )

 

ما کرگدن ها زیر درخت پربار کنار رودخانه با آوای خوش نسیم و بوی خوش رودخانه ، بی درنگ به خواب

 می رویم و صبح با آهنگ نور و ترنم شبنم از خواب برمی خیزیم ؛ سر پناه ما

آسمان آبی است

( همیشه پیروز باد ؛ تیم تاج )

 

راستی تفریحات سالم و نا صحیح داشت یادم می رفت .

پولدارها حتما باید به اسکی ، گلف ، رگبی ، اسکواش و تنیس بروند .

بی پول ها به ورزشگاه 100 هزار نفری برای تماشای فوتبال منجر به ضرب و جرح .

و کلا بی پول ها به تشویق کردن هندبالیست ها و دو و میدانی کار ها به همان استادیوم بروند .

چقدر هم ورزشگاه چند منظوره داریم . برو و ببین

دوستم می گفت مبایل فقط باید تلفن باشه و پیامک ! ! !  نه دوربین و . . .

 به یک منظور . که کامل باشه .

 

ما کرگدن ها پیاده روی می کنیم و می چریم و راه می رویم .

 

 

یه واژه دارید به نام فحشاء

من نمی شناسمش . توی ما نیست . شما آدمها دارید . چرا ؟

میگن فحشاء ماله فقره

اما من بانوئی رو سالها می شناسم

شوهرش فوت کرده ( به دلائلی . . . ) 

سر چهارراهی ، جوراب می فروشد .

 به پسرش هم قرص آزاد از تامین اجتماعی نمی دهد که او بخورد .

پسر او عصرها روزنامه و شب ها کتاب و

 روز ها به مدرسه می رود .

پسرش می گوید من فقط عصر ها و شب ها چیز یاد می گیرم ! ! !

 

تمامی گله همسران خوب من

اتفاق نظر دارند که فحشاء ماله فقر نیست .

به دید آنها ، ریشه فحشاء آدمها در ؛

 

دروغگوئی

غرور های بیجا

اصالت های پوچ و پوک

خودباوری الکی

کم جنبه وظرفیت بودن

رفقای نا اهل

و چشم و هم چشمی

شما ادمیان است .

 

زندگی تشکیل شده از یک علامت . و آن علامت مساوی است  ( = )

علامت مساوی مانند شاهین ترازو است

 

فقر و فحشاء و فساد در یک سو

و در سوی دیگر

شرافت انسانی .

 

سنجش کپه ترازو به عهده شما آدمیان است . . .

 

 

براستی به زندگیتان بخندیم  یا بگرئیم ؟ ؟ ؟

 

باید چاک دهنمان را بیشتر باز کنیم تا براحتی به آدم بودن شما ، بخندیم .

باید پوستمان سخت باشد تا از شما آدمها هرچه شنیدیم و دیدیم ، بر خود هموار کنیم .

باید کیسه ای پر ز اشک در زیر چشم های زیبایمان داشته باشیم تا برای گریه ، کم نیاوریم . . .

 

 

 

 

 

امیر پریزاد